سکوت و حفظ زبان
ساعت ۱٠:٢٠ ‎ب.ظ روز چهارشنبه ٢ آذر ۱۳٩٠   کلمات کلیدی: سکوت و حفظ زبان ،سکوت زبان سلامتى است براى انسان ،آیا انسان در همۀ مواقع باید سکوت کند ،تا مرد سخن نگفته باشد

 

حضرت على علیه السلام مى‌فرمایند: «سکوت زبان سلامتى است براى انسان».

و باز از ایشان نقل شده است که: «خوشا به حال آن که زیادى دارائى و ثروتش را انفاق کرده و ببخشد، اما زیادى گفتار و کلامش را فرو برده و نگه دارد».

حضرت على علیه السلام مى‌فرمایند: «زبان انسان عاقل پشت قلب او قرار دارد (اول فکر نموده بعد سخن مى‌گوید) و قلب فرد نادان پشت سر زبانش مى‌باشد (اول سخن گفته و بعد به عاقبت گفتارش فکر مى‌نماید).

پس در این صورت آیا انسان در همۀ مواقع باید سکوت کند و اصلًا حرفى نزند؟

خیر، سکوت فقط در جاهائى پسندیده است که سخن گفتن هیچ سودى براى خود انسان و دیگران ندارد بلکه باعث ضرر و زیان خود انسان و یا دیگران مى‌گردد، وگرنه سخن گفتن در پاره‌اى از موارد لازم و واجب است. صحبت در این است که انسان هم باید سنجیده حرف بزند و هم سخن سنجیده و پخته بگوید؛ چرا که ارزش و اعتبار آدمى از سخن و کلامش آشکار مى‌شود.

تا مرد سخن نگفته باشد

 

عیب و هنرش نهفته باشد

هر بیشه گمان مبر که خالى است

 

شاید که پلنگ خفته باشد

گاهى سخنى بجا اثراتى دارد که ضربات شمشیر و نبرد مسلحانه چنین نتایجى را دربرندارد.

حضرت على علیه السلام در این باره مى‌فرمایند: «خیرى نیست در سکوت و خوددارى از گفتن آنچه که حکمت است، همان گونه که خیرى نیست در کلام جاهلانه».

و سعدى رحمه الله شاعر بلندآوازۀ پارسى زبان با الهام از این سخن حضرت مى‌گوید:

اگر چه پیش خردمند خامشى ادب است

 

به وقت مصلحت آن بِه که در سخن کوشى

دو چیز طَیرۀ «1» عقل است: دم فرو بستن

 

به وقت گفتن، و گفتن به وقت خاموشى

معارف و احکام نوجوانان؛ ص: 108