نام على در قرآن‏
ساعت ٩:٠٢ ‎ب.ظ روز چهارشنبه ٢ آذر ۱۳٩٠   کلمات کلیدی: نام على در قرآن‏ ،نام‏هاى انبیا و پیامبر به صراحت در قرآن ،پروردگارا! بر ما خرده مگیر بر آنچه

گفته است خداوند نام‏هاى انبیا و پیامبر به صراحت در قرآن گفته است اگر على بعد از پیامبر امام امت بود بایستى که خداوند به نام او در قرآن تصریح مى‏کرد تا امت را در آن شبهه‏اى نباشد.

عجیب است که او به تعیین تکلیف براى خدا مى‏پردازد. مگر خداوند در قرآن مسائل دینى را به تصریح گفته است، آنجا که مى‏گوید نماز بپا دارید.

هیچ نگفته که چند رکعت بخوانیم و چه وقتهایى نماز را به جاى آوریم. هیچ آیه نفرستاد که در آن تعداد رکعتهاى نماز گفته شده باشد. حکم مسلمانان در به جاى آوردن نماز در هنگام مسافرت در آیه‏اى بیان نکرد. همچنین تنها مسلمانان را به دادن زکات دستور داد اما احکام آن را بیان نکرد تا میان فقیهان اختلاف نیفتد و هر کسى بر اساس نظر خود سخن بگوید. دیگر آنکه امامت امرى است عقلى. قرآن و پیامبر تنها اوصاف آن را گفته‏اند.

سپاس خداى را که به ما توفیق داد و عمر و فرصتى تا جواب ادعاهاى او را بگوییم تا مؤمنان در شرق و غرب تا قیامت از خواندن این مطالب سود برند و سخنان نادرست او برایشان شبهه‏اى ایجاد نکند و از بارى تعالى خواسته مى‏آید که اگر خللى یا زللى یا سهوى در قول و قلم آمده باشد، ما را عفو کند که هر تعصب و سخنان سخت نوشته آمد بر سبیل جواب بود نه بر سبیل ابتدا (یعنى آنچه که گفتیم در مقام پاسخ بود نه آنکه ما خود قصد گفتن چنین مطالبى را داشته باشیم) و تقرب به خداى مى‏کنیم و مصطفى و مرتضى و به همه ائمه هدى تا در روز قیامت از رحمت و شفاعت ایشان بى‏نصیب نباشیم. مؤمنانى که در حال حیات ما و بعد از ما نوشته ما را مى‏خوانند، ما و همه علماى شیعه را به دعاى خیر به یاد آورند.

خاتمه‏بخش کتاب ما این آیات است از کتاب خداى تبارک و تعالى، آنجا که از قول مؤمنان مى‏گوید:

«پروردگارا! بر ما خرده مگیر بر آنچه فراموش کردیم یا در آن به خطا افتادیم. خدایا ما را بدان چه که طاقت نداریم فرو مگیر. ما را ببخش و بیامرز که تو مولاى مایى و ما را بر کافران نصرت ده.» [بقره، آیه 286] آمین یا رب العالمین.

*** [مرحوم محدّث ارموى بعد از آنکه چاپ جدید کتاب را آماده کرد، خبر آن را به استاد علم و ادب جلال الدین همایى داد و آن ادیب فرزانه این دو بیت را در مدح کتاب سرود:

کتاب النقض را چون طبع تازه‏

 

همایى از محدّث مژده بشنفت‏

سر افکند [2] و به هجرىّ هلالى‏

 

«کتاب النقض» در تاریخ آن گفت.]

     

                                                                       پاسخ نغز، ص: 115

______________________________
[2]. اشاره به آن است که اگر ها (اول نام همایى) را از حاصل جمع «کتاب النقض» که 1404 است کسر کنیم، 1399 یعنى سال چاپ کتاب به دست مى‏آید.