حزن حضرت زهرا علیها السّلام به هنگام تولّد فرزندش حسین علیه السّلام‏
ساعت ٧:٥٤ ‎ب.ظ روز سه‌شنبه ۱ آذر ۱۳٩٠   کلمات کلیدی: حزن حضرت زهرا علیها السّلام به هنگام تولّد فرزندش ،هل فى الدّنیا امّ تلد ،آیا هست مادرى که پسرى به دنیا بیاورد ،تحرّک عواطف قلبى که

بارى! حضرت جبرئیل امین علیه السّلام بر رسول خدا صلّى اللّه علیه و اله و سلّم نازل شد و پیام خدا را به رسول مکرّمش ابلاغ کرد که فاطمه علیها السّلام باردار است و پسرى خواهد آورد که بعد از تو امّتت او را مى‏کشند! رسول خدا صلّى اللّه علیه و اله و سلّم این پیام را به فاطمه علیها السّلام ابلاغ کرد فاطمه علیها السّلام از این پیام محزون شد. با توجّه به روایتى از حضرت امام صادق علیه السّلام آیه به این حزن اشاره دارد که:

حلمته امّه کرها و وضعته کرها ...؛ «1»

 «مادرش او را با ناراحتى حمل کرد و با ناراحتى او را بر زمین گذارد»!

یعنى حل و وضع حملش با غم و غصه و اندوه همراه بود. آنگاه امام صادق علیه السّلام فرمودٍّ

 (هل فى الدّنیا امّ تلد غلاما تکرهه و لکنّها کرهته لانهّا تعلم انّه سیقتل)؛ «2»

 «آیا هست مادرى که پسرى به دنیا بیاورد و از آمدنش محزون نشود؟ امّا فاطمه علیها السّلام با به دنیا آوردن [حسین علیه السّلام‏] محزون شد. چون مى‏دانست او کشته خواهد شد».

این نکته را هم باید در نظر داشت که هیچگاه غم و اندوه اولیاى خدا به هنگام نزول بلیّات و مصائب، منافاتى با رضایت و کاملا تسلیم بودن در مقابل خواست خدا ندارد. زیرا موضوع ایمان و یقین داشتن به مقدّرات حکیمانه‏ى خدا و رضا به قضاى خدا دادن و تسلیم امر خدا بودن، موضوعى است که سراسر زندگى اولیاى خدا نمایانگر آن است و اساسا شرف و کرامت خود را در همان مى‏دانند! امّا موضوع‏ تأثّرات روحى و تحرّک عواطف قلبى که مقتضاى طبع بشرى است، موضوع دیگرى است و هیچگونه منافاتى با مسئله‏ى یقین و ایمان ندارد.

 

__________________________________________________

 (1)- سوره‏ى احقاف، آیه‏ى 15            (2)- تفسیر نور الثقلین، جلد 5، صفحه‏ى 13

                        حسین(ع) چراغ حیات کشتى نجات، ص: 7