راههاى شناسایى پیامبران‌
ساعت ۱:٤٥ ‎ب.ظ روز شنبه ٢۸ آبان ۱۳٩٠   کلمات کلیدی: راههاى شناسایى پیامبران‌ ،«معجزه» ،شفاى کور مادرزاد ،مدّعى نبوت کنجکاوى و دقت

براى این منظور راههاى متعددى وجود دارد که برخى از آنها بدین قرار است:

راه اوّل‌

این که: پیغمبرى که رسالت و پیامبریش به اثبات رسیده است او را تأیید و تصدیق کرده و یا قبل از آمدنش علائم و آثارش را بیان نماید. یکى از وظایف پیامبران پیشین این بوده که پیروان خود را براى پذیرش پیامبران بعد آماده سازند، همان طور که از جانب حضرت عیسى علیه السلام این تأیید نسبت به پیامبر اسلام صلى الله علیه و آله و سلم انجام گرفته است، چنانکه پیامبران بعد نیز دعوت پیامبران پیشین را تصدیق و تأیید مى‌نمودند.

راه دوّم‌

این که: براى راستى گفتارش معجزه‌اى بیاورد، «معجزه» عمل خارق العاده‌اى است که پیامبر قدرت انجام آن را دارد ولى در آن شرایط دیگران از انجام آن عاجز هستند، همانند اژدها شدن عصا و نورانى شدن دست حضرت موسى علیه السلام، شفاى کور مادرزاد و زنده نمودن مردگان توسط حضرت عیسى علیه السلام، سرد و خاموش شدن آتش بر حضرت ابراهیم علیه السلام، خلقت شتر حضرت صالح علیه السلام از میان کوه، حکومت حضرت سلیمان علیه السلام بر بادها و شیاطین، و آوردن قرآن توسط پیامبر اسلام صلى الله علیه و آله و سلم.

هر پیامبرى با معجزه‌اى از نوع پیشرفته‌ترین علوم آن زمان مجهز بوده است تا ارتباط او با عالم غیب بهتر روشن گشته و دانشمندان هر عصر و زمان در برابر وى تسلیم گردند و به حقانیت دعوت او اعتراف نمایند. این مطلب در حدیثى از امام رضا علیه السلام به خوبى بیان گردیده است؛ وقتى از حضرت سؤال مى‌شود چرا هر پیامبرى نوعى از معجزه داشته، حضرت مى‌فرمایند: در عصر موسى علیه السلام ساحران و جادوگران فراوان بودند، حضرت موسى علیه السلام عملى انجام داد که همۀ ساحران در برابر آن عاجز ماندند؛ در زمان حضرت مسیح علیه السلام و محیط دعوت او پزشکان‌ مهارت فوق‌العاده‌اى در معالجۀ بیماران داشتند، حضرت عیسى علیه السلام با درمان بیماران غیر قابل علاج، بدون استفاده از ابزار مادى، حقانیت خود را ثابت کرد؛ در عصر پیامبر اکرم صلى الله علیه و آله و سلم سخنوران و شاعران فوق‌العاده فصیح و بلیغ وجود داشتند که همگى در برابر شیوائى سخن قرآن زانو زدند.

راه سوّم‌

این که: در گفتار و رفتار مدّعى نبوت کنجکاوى و دقت شود؛ چرا که پیامبران واقعى هیچ منفعت مادى را براى خود در نظر ندارند، نه مالى مى‌خواهند و نه جاه و مقام، و حتى انتظار تشکر و سپاسگزارى و هیچ اجر و پاداشى را از انسان ندارند و تنها انگیزه‌هاى الهى را در نظر دارند، به خلاف ساحران و مدعیان دروغین پیامبرى که در صدد جلب منفعت براى خویش هستند.

البته براى اهل تحقیق و خردمندان راه چهارمى براى شناسائى پیامبر وجود دارد و آن این که آنان مى‌توانند قوانین و احکام دین آن پیامبر را مورد مطالعه و بررسى عمیق قرار دهند و بین آنها و سایر قوانین مقایسه نموده و امتیازات آن قوانین را درک کرده و پى به حقانیت آورندۀ آن ببرند.

معارف و احکام نوجوانان، ص: 50‌