خاطره‏اى از شهید مطهرى براى شهادت‏
ساعت ۳:٥٠ ‎ب.ظ روز جمعه ٢٧ آبان ۱۳٩٠   کلمات کلیدی: خاطره‏اى از شهید مطهرى براى شهادت‏ ،بَابٌ مِنْ أَبْوَابِ الْجَنَّهِ ،اشرفى شصت سال نمازشبش ،نمى‏گویم همه افطارى بدهید

از دو نفر از فضلا نقل شد که داشتیم قم درس مى‏خواندیم. کسى به ما گفت: شیخ مرتضى اینجا درس نهج البلاغه مى‏گوید. (مراد شیخ مرتضى مطهرى بود، و زمان حدوداً سى سال پیش است.) گفتند: برویم پاى درس نهج البلاغه مطهرى بنشینیم. مى‏گفت: تصادفاً آن روزى که ما رفتیم ایشان خطبه جهاد در نهج البلاغه را درس مى‏داد که‏ امیرالمومنین مى‏فرماید: جهاد راهى است که خدا قسمت هر کس نمى‏کند و فقط خدا قسمت اولیا خود مى‏کند. «بَابٌ مِنْ أَبْوَابِ الْجَنَّهِ فَتَحَهُ اللَّهُ لِخَاصَّهِ أَوْلِیَائِهِ» (نهج‏البلاغه، خطبه 27) یعنى این راه را فقط براى کسانى قرار مى‏دهد که دوستشان دارد. آن‏هایى را که خاطرشان را خیلى مى‏خواهد. مى‏گوید: خوب شما از این در بروید. بعد مى‏گوید شهید مطهرى همین طور که نهج البلاغه در دستش بود، فرمود: نهج البلاغه‏ها را ببندید. نمى‏دانم شما نماز شب مى‏خوانید یا نمى‏خوانید، ولى تقاضا مى‏کنم امشب همه شما نماز شب بخوانید. و من هم نماز شب مى‏خوانم. من همه شما را دعا مى‏کنم. شما هم مرا دعا کنید. منتهى من دلم مى‏خواهد مرا اینطور دعا کنید. گفت: «دعا کنید من در رختخواب نمیرم. من مى‏خواهم شهید شوم.» سى سال پیش چنین مى‏گوید. این توفیقى بسیار عالى است.

مرحوم اشرفى شصت سال نمازشبش تعطیل نمى‏شود و آرزویش شهادت است. حالا مهم هم نیست انسان شهید شود. اینها هم که به جبهه مى‏روند، خدا از آن‏ها تعریف مى‏کند ولو شهید نشوند. مهم روحیه شهادت طلبى است. قرآن مى‏فرماید: «إِنَّ اللَّهَ اشْتَرى مِنَ الْمُؤْمِنینَ أَنْفُسَهُمْ وَ أَمْوالَهُمْ بِأَنَّ لَهُمُ الْجَنَّهَ یُقاتِلُونَ فى سَبیلِ اللَّهِ فَیَقْتُلُونَ وَ یُقْتَلُون» (توبه/ 111) یعنى خدا جان و مال از کسانى که رزمنده هستند مى‏خرد. چه شهید شوند. چه در عملیات‏ها شرکت کرده اما شهید نشده باشند. خداوند به او هم مقام شهادت مى‏دهد چون قرآن نمى‏گوید: اگر شهید شدى جانت را مى‏خرم. چه‏ «یُقْتَلُون» یعنى شهید بشوند و چه‏ «یَقْتُلُونَ» یعنى دشمن را بکشند. اگر هم دشمن را بکشى گرچه شهید نشوى همین شرکت تو در جبهه ارزش است‏ «یَقْتُلُونَ» یعنى به جبهه برو گرچه شهید نشوى و در عملیات شرکت کن. شهید هم نشوى ارزش دارد چون‏ «إِنَّ اللَّهَ اشْتَرى» از کسانى که‏ «فَیَقْتُلُونَ وَ یُقْتَلُون». خون بدهى و خون کفر را بریزى، هردو ارزش است. پیغمبر فرمود: «مَنْ طَلَبَ الشَّهَادَهَ صَادِقاً أُعْطِیَهَا وَ لَوْ لَمْ تُصِبْهُ» (عوالى‏اللآلى، ج 1، ص 101) مرحوم مطهرى سى سال پیش گفت امشب بیایید دعا کنید که شهید شویم. نمى‏خواهم بگویم همه شما شهید مى‏شوید اما همه شما آرزوى شهادت داشته باشید. نمى‏خواهم بگویم همه شما مسجد بسازید. ولى دل همه شما براى مسجد بتپد. نمى‏گویم همه افطارى بدهید. همه در خط دادن افطارى باشید. لازم نیست همه طلبه شوند وهمه عالم شوند، مهم این است که در آن راه باشند. شما مى‏توانید در ایمان تمام کفارى که در آینده به وعده قرآن زیر پرچم اسلام مى‏آیند، شریک شوید. چون قرآن وعده داده است که همه دنیا زیر پرچم اسلام در خواهند آمد و همه کفار مسلمان خواهند شد. شما امشب دعا کن و بگو خدا شما را در ایمان کفار روى کره زمین شریک کند. مهم نیست موفق شوى به فلان کشور که همه کافر هستند بروى و همه را مسلمان کنى، اما این در فکرت باشد. ما همه ثواب‏ها را نمى‏توانیم با عمل بدست بیاوریم. اما باید دید و نیت ما همه باشد.

قَالَ رَسُولُ اللَّهِ (ص): «نِیَّهُ الْمُؤْمِنِ خَیْرٌ مِنْ عَمَلِهِ» (کافى، ج 2، ص 84) معنایش اینست که آدم هرچه هم دست و پا بزند... خانه شما چقدر جا دارد؟ خانه شما بیست نفر بیشتر نمى‏گیرد و به بیست نفر بیشتر نمى‏توانى افطارى بدهى! اما اگر بگویى‏اى کاش قدرت داشتم و به همه روزه داران افطارى مى‏دادم، گویى که تمام روزه داران را افطار داده‏اى، یعنى‏

مهم این است که در خط افطار دادن باشیم. گرچه اصلًا پول نداشته باشیم تا افطارى بدهیم. اصلًا خانواده مریض بود. پول نداشتیم. مشکلاتى داشتیم. اصلًا ممکن است به یک نفر هم افطارى ندهى. اما ثواب افطارى دادن همه روزه دارها را داشته باشى. آدم همینکه در فکرش باشد، کافى است. قرآن مى‏فرماید: اگر شما یک نفر را هدایت کنید، مثل این است که همه مردم کره زمین را هدایت کرده باشید. آدم که نمى‏تواند همه مردم کره زمین را هدایت کند. اما دلش اگر بسوزد. الان درس‏ها تعطیل مى‏شود. بعضى از جوان‏هاى عزیز بخاطر اینکه در جبهه بوده‏اند، تجدید شده‏اند، از درس عقب افتاده‏اند. شما که دبیر و فرهنگى هستى، شاگرد اول دبیرستان و دانشگاه هستى، روزى یک ساعت با آن جوانى که جبهه رفته و از درس عقب افتاده است کار کن. شما هم ثواب جبهه او را خواهى داشت. همه ما همه کار نمى‏توانیم بکنیم، اما دل ما باید براى آن کار بتپد.

برنامه درسهایى از قرآن استاد قرائتی سال 65، شهیدوشهادت، ص: 5