حقیقت و ابعاد توحید
ساعت ۱۱:۱٢ ‎ق.ظ روز جمعه ٢٧ آبان ۱۳٩٠   کلمات کلیدی: حقیقت و ابعاد توحید ،ارتش توحیدی ،جامعه توحیدى ،اقتصاد توحیدى

توحید در فرهنگ اسلامى، معناى بلند و گسترده‏اى دارد. توحید در ذات، توحید در صفات، توحید در افعال و توحید در عبادت.

توحید یعنى: ایمان به یگانگى خداوند.

توحید یعنى: نفى هوس‏ها. کسى که هوا پرست است، از مدار توحید خارج است. «أفرأیتَ مَن إتّخَذ إلهَه هَواه» «1» آرى، کسانى که از هوس‏هاى خود پیروى مى‏کنند، در حقیقت خداى آنها، هواى نفس آنان است.

توحید یعنى: نفى طاغوت‏ها. شعار و هدف تمام انبیا این بود: «أن اعبدوا اللّه و اجْتَنبوا الطّاغوت» «2»

توحید یعنى: نفى نظام‏هاى طاغوتى. امام رضا علیه السلام پس از آنکه مجبور شد ولیعهدى مأمون را بپذیرد، در جلسه علنى و در برابر همه مردم شرط کرد که در نظام مأمون عزل و نصبى و دخالتى نکند.

توحید: یعنى خطّ بطلان کشیدن بر تمام افکار التقاطى و ردّ تمام ایسم‏ها و مکتب‏هایى که از مغزهاى بشرى برخاسته است.

توحید یعنى: قطع تمام روابطى که سبب سلطه وسرپرستى بیگانگان است.

توحید یعنى: نفى فرمان کسى که دستورش با دستور خدا هماهنگ نباشد.

توحید یعنى: قبول رهبرى کسانى که خدا رهبرى آنان را امضا کرده است.

توحید یعنى: نق نزدن به دستورات خدا، تسلیم‏بودن وبندگى در پیشگاه او.

خلاصه توحید یعنى: سرکوبى بت‏هاى درونى و بیرونى، بت عنوان، بت مدرک، بت مقام، بت مال، تا هیچ یک از آنها ما را از مدار حقّ و پیروى از راه حقّ باز ندارد.

توحید یعنى: آنچه مرا به قیام وامى‏دارد خدا باشد و آنچه مرا به سکوت فرا مى‏خواند رضاى خدا باشد.

اقتصاد توحیدى، یعنى: در تمام برنامه‏هاى تولید، توزیع، مصرف و مدیریّت، حکم خدا اجرا شود.

ارتش توحیدى، یعنى: هدف ارتش، خودخواهى، انتقام، کشورگشایى و استثمار نباشد، بلکه اعتلاى کلمه حقّ و گسترش قانون خدا باشد. هدف، سرکوبى ستمگران و نجات مستضعفان و دفاع از حریم مال و جان و ناموس و تلاش براى حفظ مرزها باشد.

جامعه توحیدى، جامعه‏اى است که رهبر آن طبق معیارهاى الهى انتخاب شود، یعنى بر اساس علم، تقوا، جهاد، سابقه، امانت، قدرت، مدیریّت و ...، نه براساس زور، پول، پارتى، و یا وابستگى به قدرت‏هاى بزرگ.

جامعه توحیدى، آن است که قانون خدا بر آن حکومت مى‏کند و همه مردم، در برابر آن مساویند و اعمال غرض در آن را ندارد.

بنابراین آنچه برخى افکار التقاطى در مورد جامعه توحیدى مطرح ساخته و آن را با جامعه بى‏طبقه کمونیستى یکى دانسته‏اند، قابل قبول نیست. زیرا در جامعه توحیدى اسلام، خدا حکومت مى‏کند نه مردم.

اگر پیامبر صلى الله علیه و آله فرمود: «قُولوا لاإله الّا اللّه تُفلِحوا» نباید با دید ساده به این جمله بنگریم، زیرا نتیجه توحید در این شعار پیامبر، فلاح و رستگارى است. «3» قرآن‏ هدف نهایى را فلاح مى‏داند و اگر به تقوا سفارش مى‏کند و مى‏فرماید: «یاایّها النّاسُ اعبُدوا ربّکم الّذى خَلَقکم و الّذین مِن قَبلِکم لعلّکم تَتَّقون» «4» اى مردم! عبادت کنید خدایى را که شما و پیشینیان شما را آفرید تا شاید به تقوا برسید. لکن خود تقوا هدف نهایى نیست، بلکه تقوا مقدّمه‏اى است براى رسیدن به فلاح، چنانکه در آیه‏اى دیگر مى‏فرماید: «فاتّقوا اللّه یا اولِى الألْباب لَعلّکم تُفلحُون» «5» اى صاحبان عقل! تقوا پیشه کنید تا شاید به فلاح و رستگارى برسید.

______________________________
(1) سوره جاثیه، آیه 23               (2). سوره نحل، آیه 36

(3). در زبان عربى به کشاورز، «فَلّاح» مى‏گویند، چون مقدّمات رستن دانه را فراهم مى‏سازد

(4). سوره بقره، آیه 21             

 (5). سوره مائده، آیه 100

اصول عقاید، ص:51 -  52