راز ابتلاى انسان به آلام‏ و دردها
ساعت ٤:۳٦ ‎ب.ظ روز جمعه ٢٠ آبان ۱۳٩٠   کلمات کلیدی: راز ابتلاى انسان به آلام‏ و دردها ،آیا اینها حجّت نیست ؟ ،زن را جفت او

امام صادق علیه السلام می فرمایند : ای مفضَل ، اگر آدمى را هرگز المى و دردى نمى‏رسید به چه چیز ترک مى‏کرد فواحش و گناهان را؟ و به چه چیز تواضع مى‏کرد براى خدا و تضرّع مى‏کرد نزد او؟ و به چه چیز مهربانى مى‏کرد به مردم و بذل و صدقات به مساکین مى‏نمود؟ نمى‏بینى کسى را که دردى عارض شد خضوع و شکستى مى‏کند و رغبت مى‏نماید به درگاه خدا و طلب عافیت مى‏کند از شافى مرض، و دست مى‏گشاید به دادن تصدّقها. و اگر آدمى از زدن متألم نمى‏شد به چه عقاب مى‏کردند پادشاهان دزدان را و راه‏زنان را و به چه چیز ذلیل و فرمان بردار مى‏کردند عاصیان و متمرّدان را؟ و به چه چیز کودکان علوم و صنعتها مى‏آموختند، و به چه چیز ممالیک براى آقایان خود ذلیل مى‏شدند و گردن به اطاعت ایشان مى‏نهادند.

آیا اینها حجّت نیست براى ابن ابى العوجاء و امثال او از ملاحده و مانى نقّاش و اتباع او از گبران که انکار مى‏کنند حکمت آلام و دردها را در عالم؟ اگر متولد نمى‏شد از انسان و سایر حیوانات، مگر نر یا ماده، هر آینه منقطع مى‏شد نسل انسان و بر مى‏افتادند حیوانات، لهذا علیم حکیم مقرر گردانیده که از هر نوعى از حیوانات نر و ماده هر دو به وجود آیند، چرا در هنگامى که مرد و زن به حد بلوغ رسیدند موى درشت بر زهار ایشان مى‏روید. و بر روى مرد ریش مى‏روید و بر روى زن نمى‏روید؟

براى آن که حق تعالى مرد را قیّم و کار فرماى زن گردانیده و زن را جفت او گردانیده و براى او آفریده، پس به این سبب مردم را ریش داده که موجب عزت و جلالت و مهابت او گردد و به زن نداده تا از نازکى رو و حسن و جمال که مناسب حال اوست و براى التذاذ همخوابگى مرد ادخل است براى او باقى ماند.

پس نمى‏بینى که حکیم علیم در هر امرى آنچه به عمل آورده همه موافق حکمت است و راه خطا در آن نیست.

مفضّل گفت: چون سخن بدینجا رسید وقت زوال شد و مولاى من به نماز برخاست و فرمود: برو فردا بامداد به نزد من بیا، پس من‏ شاد و خوشحال برگشتم به آنچه از معرفت مرا حاصل شد و خدا را حمد کردم بر آنچه مولاى من به من تعلیم و تفضّل نمود و شب را به سر آوردم شاد و با نعمت به آنچه مولاى من به من تعلیم کرده بود.

                                                    ترجمه توحید المفضل، ص: 117 -  118