چاوش خوانی
ساعت ٩:٢٦ ‎ق.ظ روز جمعه ٢٠ آبان ۱۳٩٠   کلمات کلیدی: چاوش خوانی ،شمع و فانوس و فنر ،کوس زد بانگ ،اى محب على و آل

چاوش خوانی جهت آماده کردن اسباب و لوازم سفر زیارت

در گذشته‏هاى نه چندان دور، چاوشى‏ها علاوه بر خواندن اشعار در تهییج مردم به سفرهاى زیارتى، اشعارى را در مورد تهیه اسباب و لوازم سفر مى‏خواندند که در گنجینه فرهنگ مردم، اشعار زیبایى از آنها موجود است که نشان‏دهنده وسایل و اثاثیه سفر حجاج و مسافران حج در زمان‏هاى قدیم بوده است که باید یک زایر با خود همراه داشته باشد:

  اى محب على و آل، همه خُرد و کِبار             خواب تا کى، همه گردید به یک دم بیدار

 هرکه شب راه رود، روز رسد بر منزل             هرکه شب خواب کند، هست خجل آخر کارچشم بگشا و نما جمع ز اسباب سفر             تا نمانى عقب از قافله‏هاى زوّار

پاکش خویش بیاور ز برش توبره فکن             بر سر مال بزن، یا دهنه یا افسار

کوس زد بانگ رحیل به یاد از قُر  و زنگ             زود بر کَن ز دل خاک در این دم بسمار

 آنچه دارى بُنه  همراه فراموش نکن             شمع و فانوس و فنر، سیخ فنر  را یاد آر

 کُپه  را با دبه و تنگ  و دیگر آفتابه             چنته و چاپُق و قلیان، زچوب سیگار

قورى و کتر  و سماور، سینى و نعلبکى             استکان و دگر آن قندشکن را بردار

تنگ روى و دیگر آن قوطى چایى برگیر             کیسه قند مکرر به کنارى مگذار

از کماجدان و دیگر دیگ بَر و از کفگیر             بلکه بشقاب و دگر دورىخود را بشمار

کاسه و جام و دیگر قابلمه و طاسِ کباب             بنما یاد که گم مى‏شود اندر شب تار

 سفره نان و دیگر قاشق و از کیسه نمک             با توجه همه را در نظرت یاد بیار

 کیسه‏ات گر ز توتون است یا تنباکو             جعبه و قوطى گوگرد که شد مایه نار

 آنچه اسباب ز جیب است بکن کم تو عبث             ذره‏بین و دیگر از آینه و قبله نما

مهر و تسبیح و ز انگشتر و قفل و منقاش «1»             چاقو و قطب،ز زنجیر مسلسل رفتار

جعبه سوزن خود را تو به غیرى مسپار             شال و پاتابه «3» به پا پیچ و به سر نِه دستار

موزه در پا، عصا در کف و بر دوش ردا             رو به ره آر، به توفیق خداى غفّار

نِه بر خورجین همه اسباب و بزن قفل بر او             بار بنما و به مرکب بشو این لحظه سوار

چتر بردار و نما هیکل خود قرآن را             تا که محفوظ بمانى تو به هر لیل و نهار

کن نصیب از کرم خویش «رجا» را یارب             کربلا و نجف و مشهد شاه ابرار

                        مجموعه مقالات هم‏اندیشى زیارت، ج‏2، ص:1100 -  1102