گریه من بر ابراهیم گریه رحمت است‏
ساعت ۱۱:۱٩ ‎ب.ظ روز شنبه ۱٤ آبان ۱۳٩٠   کلمات کلیدی: گریه رحمانی ،مرگ ابراهیم فرزند پیامبر ،آواز خوانی لهو و لعب ،پاره کردن گریبان

 از جابر بن عبد اللّه انصارى رضى اللَّه عنه نقل شده است که گفت: رسول خدا صلّى اللَّه علیه و آله دست عبد الرحمن بن عوف را گرفت و به نزد فرزندش ابراهیم برد، ابراهیم در حال جان دادن بود. حضرت او را در دامن خود گذاشت و فرمود: اى فرزند عزیزم! من در این حال مالک اختیار تو نیستم، هیچ کارى از دست من براى تو ساخته نیست و اشک از دیدگان مبارک حضرت جارى شد.

عبد الرحمن به حضرت عرض کرد: یا رسول اللَّه! آیا شما گریه مى‏کنید مگر خود شما گریه کردن در مصیبت را نهى نفرمودید؟

حضرت فرمود: من از دو نوع صدا و ناله زشت نهى کردم.

1- صداى آوازه‏خوانى لهو و لعب و موسیقى شیطانى.

2- صدایى به هنگام مصیبت که توأم با خراشاندن صورت و پاره کردن گریبان و ناله اعتراض آمیز شیطانى باشد.

اما گریه من بر مرگ ابراهیم گریه رحمانى است،

«و من لا یرحم لا یرحم»

؛ «کسى که رحم نکند و ترحم نداشته باشد مورد مرحمت خداوند واقع نمى‏شود.» آن گاه حضرت خطاب به فرزندش فرمود: اگر نه این بود که مرگ حق است و وعده خدا راست و مرگ راهى است به سوى خدا و این که آخرین ما به اولین ملحق مى‏شوند، هر آینه حزن ما در مرگ تو اى ابراهیم بسیار شدید مى‏شد. ولى چون راهى‏

است که همه باید سیر کنیم فراق تو قابل تحمل است و ما بر مرگ تو اندوهناکیم و فرمود: دیده مى‏گرید و قلب اندوهناک مى‏شود ولى چیزى که باعث غضب پروردگار گردد نمى‏گوییم.

                                                       آرام بخش دل داغدیدگان  ص  239