گریه پیامبر صلّى اللَّه علیه و آله در مرگ ابراهیم‏
ساعت ۱۱:۱٥ ‎ب.ظ روز شنبه ۱٤ آبان ۱۳٩٠   کلمات کلیدی: گریه بر ابراهیم ،انس بن مالک ،مصیبت ابراهیم

از انس بن مالک روایت شده است که مى‏گوید: من روزى به همراه رسول خدا صلّى اللَّه علیه و آله به محلى که دایه ابراهیم، فرزند حضرت بود

رفتیم. پیامبر صلّى اللَّه علیه و آله ابراهیم را در آغوش گرفت و او را مى‏بوسید و به سینه مبارک خود مى‏چسبانید بعد از چند روز دیگر حضرت به دیدار ابراهیم رفت، دید که روح ابراهیم از بدنش مفارقت کرده است، اشک از دیدگان مبارک رسول خدا صلّى اللَّه علیه و آله جارى شد. عبد الرحمن بن عوف که در آنجا حضور داشت به حضرت عرض کرد اى رسول خدا! شما هم در مرگ فرزند گریه مى‏کنید؟ حضرت فرمود:

اى پسر عوف! گریه من گریه اعتراض به امر خداوند نیست بلکه گریه رحمت است، و بار دیگر اشک از دیدگان حضرت فرو ریخت و فرمود: دیده مى‏گرید و دل اندوهناک مى‏شود و نمى‏گویم چیزى که باعث غضب پروردگار گردد. سپس خطاب به ابراهیم کرد و فرمود:

اى ابراهیم ما از فراق تو اندوهناکیم.  از اسماء دختر زید نقل شده است که مى‏گوید: وقتى که ابراهیم فرزند رسول خدا صلّى اللَّه علیه و آله وفات نمود رسول خدا صلّى اللَّه علیه و آله گریه کرد، یکى از اصحاب به نام معزى به حضرت عرض کرد: اى رسول خدا! تو سزاوارترى که خداوند عز و جل اجر تو را در این مصیبت بزرگ قرار دهد. حضرت فرمود: چشم گریان است و قلب محزون ولى چیزى که موجب سخط و خشم پروردگار گردد نمى‏گوییم. سپس حضرت خطاب به ابراهیم کرد و فرمود: اگر نه این بود که مرگ وعده حق و موعود جامع است و این که آخر تابع اول است (اولین همه مردند آخرین به دنبال آنها مى‏میرند) هر آینه مصیبت تو اى ابراهیم بر ما بسیار بزرگ بود ولى چون ما هم نیز بزودى به آن جهان ملحق خواهیم‏

شد مصیبت تو را تحمل مى‏کنیم و ما براى تو محزونیم.

                                                               آرام بخش دل داغدیدگان ص 237