چرا دهه‌های پیاپی عزاداری ؟
ساعت ٤:٢٢ ‎ب.ظ روز پنجشنبه ۱ خرداد ۱۳٩۳   کلمات کلیدی: هتک حرمت ،افراط در عزاداری‌ها ،دهه‌های پیاپی عزاداری ،آیة الله العظمی سید موسی شبیری زنجانی
انتقاد آیت‌الله شبیری زنجانی از ترویج دهه‌های پیاپی عزاداری

 

استاد برجسته حوزه افزود: عقیده ما درباره اینکه آیا شادی در ایامی غیر از روز شهادت، موجب هتک حرمت می‌شود یا خیر، حجت نیست بلکه تشخیص این موضوع بر عهده عرف است جامعه مشخص می‌کند تا چه زمانی باید عزا نگه داشته شود.

انتقاد آیت‌الله شبیری زنجانی از ترویج دهه‌های پیاپی عزاداری
یکی از مراجع تقلید شیعیان نسبت به ترویج دهه‌های پیاپی عزاداری هشدار داد و گفت: افراط در عزاداری‌ها به تفریط می‌انجامد. از آنجا که جامعه نمی‌تواند نسبت به همه عزاداری‌های پیاپی مراقبت داشته باشد سرانجام به انکار مجموع عزاداری روی می‌آورد.
آیت الله العظمی سید موسی شبیری زنجانی در جمع تعدادی از روحانیون و طلبه‌های حوزه علمیه قم که در دفتر این مرجع تقلید برگزار شد، ترویج دهه‌های پیاپی عزاداری را زمینه ساز رویگردانی جامعه از عزای اهل بیت (ع) دانست و گفتند: همین طور پشت سر هم دهه درست کردن، توسط جامعه قابل پذیرش نیست و به مرور زمان زمینه انکار مجموعه عزاداری‌ها را به وجود می‌آورد. افراط در عزاداری‌ها به تفریط می‌انجامد.

وی با تأکید بر اینکه موضوع هتک عزاداری را عرف تشخیص می‌دهد و مسئله ای شرعی نیست، خاطرنشان کرد: حدیث خاصی راجع به مدت زمان عزاداری‌ها وجود ندارد. از نظر شرعی هتک حرمت عزای اهل بیت (ع) خلاف شرع است، اما این که چه کاری هتک حرمت است را خود افراد باید تشخیص بدهند.

استاد برجسته حوزه افزود: عقیده ما درباره اینکه آیا شادی در ایامی غیر از روز شهادت، موجب هتک حرمت می‌شود یا خیر، حجت نیست بلکه تشخیص این موضوع بر عهده عرف است جامعه مشخص می‌کند تا چه زمانی باید عزا نگه داشته شود.

عده‌ای با افراط در عزاداری‌ها زمینه هتک حرمت را فراهم می‌کنند

آیت الله شبیری زنجانی با ابراز نگرانی از اینکه عده‌ای امروزه با افراط در عزاداری‌ها زمینه هتک حرمت را فراهم می‌کنند، گفت: این افراد در این زمینه مسئولند. آیا واقعا کسی که مدعی محب اهل بیت (ع) بودن است موظف به چنین کارهایی است؟!

وی ادامه داد: امروزه برخی از منبری‌ها و بعضی از مداح‌های بی تقوا حرفهای بی سند و مجالس بی سندی را ترویج می‌کنند نظر عرف، پس از ترویج آن در جامعه، ممکن است به اینکه هرگونه مجلس شادی در این ایام، هتک حرمت باشد تغییر کند البته در این صورت موضوع هتک حرمت محقق است و افراد هم شرعا موظفند هتک حرمت نکنند ولی آیا ما باید دنبال این باشیم که آنقدر در اذهان مردم بعضی از مصادیق را به عنوان هتک عزاداری مطرح کنیم و آن را تبلیغ کنیم تا واقعا عرف آن را هتک بداند؟ آیا شرع چنین سفارشی به ما کرده است؟

                                                                              خبرگزاری مهر

بنده به این مرجع عالیقدر درود می فرستم چرا که چنین موضع بجا و شجاعانه ای را گرفتند .

نا گفته نماند بنده قریب به دو سال بود اعتراضات خود را در محافل و مجالس عمومی مطرح می کردم ولی مواجه می شدم با اعتراضات بعضی از مردم چرا که می گفتنند اگر اشکال و یا این دهه ها آسیب بودند مراجع عظام چیزی می گفتند .

انصافا آسیب است و خواهد بود متولیان امر باید به صحنه بیایند و روشنگری کنند و عجیب این است که راجع به دین هر کسی دارد به سلیقه خود مناسبت می تراشد در صورتی که چنین چیزی در دین ما وجود ندارد .

متولیان بهوش .............اقدام مناسب .......

و اما کاش متولیان فرهنگ دینی به امثال اینگونه اعمال نیز تذکر می دادند ...

شاید هم من اشتباه فکر می کنم ...

نمی دانم

در هر صورت نظر خوانندگان محترم را به یکسری از تحریفات و کاستی های عزاداری ها جلب می کنم ، اگر بیشتر از اینهاست :

1 – امروزه شورها  نه تنها به شعور تبدیل نشده بلکه به رقص و سبکی ...

2 – اصل حادثه کربلا فراموش شده و به حاشیه ها بیشتر پرداخته می شود .

3 – سی سی ، سین سین  و یا زینو و زینو زینب گفتن بجای حسین حسین و زینب زینب  در مجالس عزاداری

4– ابزاری شدن محرم برای خود نمایی افراد خاص

5 -  نبود درایت کافی در متولیان مساجد جهت برنامه ریزهای متنوع و درست برای جذب هیئت ها

6 –  بکار گیری  آهنگ ترانه های خاص  در مجالس توسط بعضی از مداحان

7 –مطرح ساختن اشعار بی محتوی و تا حتی زننده مثل من فرهادم و تو شیرین منی حسین

8 – اهداف عزاداری ها تغییر کرده ( مثل مانور دادن به تعداد غذا ، روحانی ، مداح ، تعداد اعضای هیئت و ...)

9 – شرکت  زنان و مردان با ظاهری خاص بعنوان  تماشاگر  پشت سر هیئت ها رواج پیدا کرده است .

10 – مداح محور شدن مجالس خطر بزرگی برای اصل دین می باشد .

11 – وظایف و اهداف در مجالس گم شده است .

12 –  سر و صدا راه اندختن در اوقات استراحت مردم

13 – استفاده از آلات لهو و لعب

14 – گسترش  بیش از حد ابزار آلات مثل طبل و دهل و غیره

15 – نوشتن عباراتی بی محتوا  و غلو آمیز حتی کفر آمیز در ماشین ها مثل : ببین حسین خدایی می کند  .

عاشقم فارغ ز گمراهی شدم    شکر حیدر حیدر الهی شدم

16 – گسترش بیش از حد علم های بسیار سنگین  

17 – توجه و استقبال بیش از حد  لحن و صدای اشخاص بجای محتوا  

18 – مطرح شدن مطالب غیر مستند در مجالس برای گرفتن اشک ذلت

19 – توجه بیش از حد به حسینیه ها و تکایا بجای مساجد برای برگزاری  مجالس  

20 –  خرافی شدن آشپزی ها در ایام عزاداری  

21 –نبود توجه کافی به شأن خود ( بعضی از روحانیون )  

22 –  نبود توجه کافی به شأن خود ( بعضی از  مداحان )

23 – هدف در مجالس  فقط گرفتن اشک آنهم اشگ ذلت  ...

24 – نبود  توجه درست نسبت به فرهنگ اصیل عاشورایی  

25 – رواج خواندن اشعار عربی  بدون بیان معنا و مفهوم آن

26 – شیوه پخش نذورات بسیار زننده شده است

27 – وارد شدن  مداحان به مسائل سیاسی که تخصص ندارند

28 – مطرح شدن حرف های رکیک  در مجالس از طرف بعضی مداحان

29 – هتاکی های مداح ها در مجالس نسبت اشخاص خاص

30 – دخالت های بی مورد مداح ها در امور دین و مردم

31 – شرکت نکردن خیلی از هیئتی ها در نماز ( سبک شمردن نماز از سوی هیئت ها )

32 – مسخره کردن رفتارهای عاشورایی مثل : زمان آتش زدن خیمه ها

33 – بر سر زدن های افراطی

34– مانور دادن نسبت به حیواناتی چون اسب امام حسین (ع )

35 – در آوردن شیر در مجالس تعزیه

36 – مانور دادن  بیش از حد به تشنگی اهلبیت ( ع ) و فراموش شدن اصل  پیام حادثه عاشورا

37 –رواج نامگذاری نادرست هیئت ها  مثل  هیئت متوسلین اسب امام حسین ( ع )

38 – پوشیدن لباس زنانه توسط مردان در مجالس مثل : تعزیه

39 – بیان مطالب تکراری در یک مجلس  

40 – تلاش بر تقویت احساسات در  بیشترمجالس

41- پخش مداحی های بی محتوا و بی معنا  از صدا سیما

42 - سنگ پرت کردن عزاداران به همدیگر در مجالس

43 – مانور بیش از حد  نسبت به آب فرات

44 – استفاده ابزاری از دین در مراکز آموزشی

45 –راه  انداختن دسته عزاداری زمان برگزاری کلاس ها در محیط های علمی چون : دانشگاه

46 – نامگذاری یکی از شب ها به نام حضرت قاسم و گرفتن جشن عروسی ....

47 – خرافاتی جلوه کردن مجالس مثل مانور دادن نبست به های خرد سال بخصوص گریه آنها

48 – خرافاتی کردن خانم ها توسط خانم جلسه ها  

49 – آوردن مهر یا کتاب و غیره از مکان هایی که مجالس برگزار می شود بخاطرتبرک و برای گرفتن حاجات

50 – رواج تمثال اهلبیت ( ع )

51 – چسباندن پول به علامت ها

52 – مانور دادن روی بعضی از امور که هیچ گونه سندیت تاریخی ندارد مثل بین الحرمین

53 – تبدیل شدن مجالس عزاداری محیطی برای گناه افراد ...

54 – تعیین سفره های خاص برای روزهای خاص و ...

55 – بستن نخ یا پارچه به علم ها

56 – مداحی و سخنرانی  کاسبکارانه  

57 – افراط و تفریط  

58 – ذلیل جلوه دادن اهلبیت ( ع )

59 – رقابتی شدن بعضی امور در مجالس

60 – نامگذاری شب های دهه اول محرم به نام اشخاص خاص

61 – طرد شدن جوانان بخاطر بد عملی هیئت امنای مساجد  

62 – نپرداختن  در مجالس به بسیاری از شخصیت ها ی تاریخی

63 – تفاوت قائل شدن در شخصیت ها

64 – بها دادن به افراد سیاسی و یا ثروتمند در مجالس

65 -  تکیه بر شور بدون شعور  

66 – به روز نبودن بعضی از امام جماعت های مساجد

67 – انداختن قلاده به گردن

68 – صدای سگ و الاغ و ...

69 – نمایشی جلوه دادن عزاداری ها مثلا بعضی از افراد  فقط بخاطر شور دادن به مجالس دعوت می شوند  ...

70 -  تبلیغات نادرست صدا و سیما راجع به بعضی از امور چون مداحی های آسیب زا .

71 – طولانی شدن بیش از حد عزاداری ها

72 - خوردن آب نهر حسینی در کربلا بعنوان تبرک در صورتی که فاضلاب شهر کربلاست

73- اکتفا به بعد کلامی واقعه و غففلت از بعد عرفانی و حماسی

74 – اسطوره سازی

75 – شعاری بودن اشعار بخصوص اشعار شاعران معاصر

76 -بیان جذابیت های ظاهری حضرت عباس در مراثی جهت تحریک

78-چشم وهم چشمی  در دادن غذا و تزیینات هیات ها

79–شمع روشن کردن در شام غریبان

80- فریاد زدن های افراطی بعضی از روحانیون و  مداحان

81- حرکات نمایشی در سینه زنی ها

82- کم ارزش تلقی کردن نذورات وحیف ومیل آن

83- چراغانی بعضی معابر به بهانه ایجاد تکیه ( مخالف با فرهنگ عزاداری )

84- فراهم آوردن زمینه سوء استفاده برای افراد بی  بند و بار

85- عدم نظارت در مجالس توسط افراد مسوول

86- عدم ارائه الگوهای صحیح توسط عالمان دینی

87- سینه زدن زنان در مجالس با مدل  مردانه در ملا عام

88- پخش نوحه خانم جلسه ها با بلندگو در اماکن عمومی و تا حتی  در حضور مردان

89 – استفاده از زنجیرهای تیغ دار در مجالس

90 – رواج تکدی گری با عنوان نذر برای شهدای کربلا مثل نذر تکدی گری به مدت چهل روز به بهانه صرف آن برای فقرا و ایتام

91 – رقابت شدید در بین  روحانیان و مداحان برای گریاندن مردم با هر ترفندی که شده تا حتی از سخنان بوی تحقیر و فلاکت به جای عزت و شهامت و شهادت استشمام می شود .

92 – در آوردن صدای خِر خِر و نحوه جان کندن آن هم به شکل مشمئز کننده که توهین است تا تعظیم 

93 -  تبدیل مرگی با عزت را به مرگی خفت بار و عاجزانه

94 – تبدیل منبرها به جوک ، فکاهی و حرکات سبک

95 – آلوده ساختن محیط زیست نزد ایستگاه ها

96 – خواندن روضه حضرت لیلا که هیچ گونه سندیت ندارد

97 – دادن آمار کشته های کفار خرافی ( مثل 3000 )

98 – هدف عاشورا به آن صورت روشن نشده است .

99 – استفاده از تعابیری چون سگ ، دیوانه ، مجنون ، مست و ...

100 – کشتن حیوانات در بین عزاداران

101 – بستن قلاده به گردن

و .

لازم به ذکر است این نکات با مشورت تعدادی از اساتید معارف بسیجی در حلقه صالحین نهایی شد .