انس با قرآن‏
ساعت ٦:۳٢ ‎ب.ظ روز شنبه ٢٩ تیر ۱۳٩٢   کلمات کلیدی: انس با قرآن


پیامبر رحمت صلى الله علیه و آله همچون پدرى مهربان و طبیبى دردآشنا، ما را به قرآن فرامى‏خواند و تمسک به این نسخه شفابخش را رمز رهیدن از فتنه‏ها معرفى مى‏کند:
اى مردم! ... هنگامى که فتنه‏ها چون شب تارْ شما را فراگرفت، به قرآن رو آورید که قرآن شفاعت‏کننده‏اى است که شفاعتش پذیرفته است و گزارش‏دهنده‏اى است که گزارشش تصدیق شده است و هرکس قرآن را پیشواى خود قرار دهد، به بهشتش راهنمایى کند و کسى که آن را پشت سر قرار دهد، به دوزخش کشانَد. قرآن هدایتگرى است که به بهترین راه‏ها هدایت مى‏کند و کتابى است که در آن جزئیات [شریعت‏]، بیان [حقایق‏] و تحصیل [حق‏] قرار دارد. قرآن جداکننده [حق و باطل‏] است که در آن بیهوده‏اى راه ندارد. قرآن ظاهرى دارد و باطنى [که‏] ظاهرش حکم و دستور است و باطنش علم و دانش؛ ظاهرش زیباست و باطنش ژرف. قرآن ستارگانى دارد و ستارگان آن هم ستارگانى؛ شگفتى‏هایش به شماره نیاید و عجایبش کهنه نشود.
چراغ‏هاى هدایت در قرآن است و نشانه‏هاى حکمت .... الکافى، ج 2، ص 599
بدین‏سان تمسک به قرآن دریچه‏اى از ملکوت بر آدمیان مى‏گشاید و آنان را از دام غفلت‏ها و اسارت فتنه‏ها رهانده، به حق و «بهشت گمشده خویش» رهنمون مى‏سازد. بى‏جهت نیست که امام سجاد علیه السلام قرآن را بهترین انیس خود دانسته، مى‏فرماید: «اگر همه مردم- از شرق تا غرب- جهان بمیرند، من از تنهایى هراس نکنم، آن‏گاه که قرآن با من باشد.» الکافی ،ج 2 ، ص602

تفسیر موضوعى قرآن (جمعى از نویسندگان)، ص: 18با کمی تصرف