دلیل همدیگر را کشتن ؟
ساعت ۱۱:٥۳ ‎ب.ظ روز یکشنبه ۱ اردیبهشت ۱۳٩٢   کلمات کلیدی: دلیل همدیگر را کشتن ؟ ،گوساله پرستان

 درسوره بقرة  آیه 54 آمده است ،  به خاطر بیاورید وقتى که موسى پس از بازگشت به سوى قومش که گوساله را پرستیده بودند گفت:

 فَاقْتُلُوا أَنْفُسَکُمْ باید همدیگر را بکشید، موسى فرمان داد کسانى که به‏

گوساله پرستى نگرویده‏اند گوساله پرستان را بکشند.

در این که چه کسى مأمور شد آنان را بکشد اختلاف است:

بعضى مى‏گویند: موسى فرمان داد که همه غسل کنند و کفن بپوشند و دو صف تشکیل داده و بایستند و هارون با 12 هزار نفر که به گوساله پرستى نگرویده بودند، در حالى که تیغهاى برّان در دست داشتند بر آنها هجوم برده و شروع به کشتار نمودند و چون هفتاد هزار نفر از آنان کشته شد خداوند از گناه بقیّه در گذشت.

بعضى گفته‏اند: آنان دو صف شده و هر کدام دیگرى را مى‏زدند تا هفتاد هزار کشته شد. قول سوّم آن است که آنان در تاریکى شدید شب شروع به کشتن یکدیگر کردند و وقتى هوا روشن شد معلوم شد که هفتاد هزار نفر کشته شده‏اند (ترجمه تفسیر مجمع البیان، ج 1 ص 177). ممکن است چنین تصور شود که این توبه چرا باید با این خشونت انجام گیرد؟ پاسخ سؤال این است که مسأله انحراف از اصل توحید و گرایش به بت‏پرستى، مسأله ساده‏اى نبود که به این آسانى قابل گذشت باشد، آن هم بعد از مشاهده آن همه معجزات و نعمتهاى بزرگ خدا، از این رو باید چنان گوشمالى به آنها داده شود که خاطره آن در تمام قرون و اعصار باقى بماند و کسى هرگز بعد از آن به فکر بت‏پرستى نیفتد، و شاید جمله «ذلِکُمْ خَیْرٌ لَکُمْ عِنْدَ بارِئِکُمْ» (این کشتار نزد خالقتان براى شما بهتر است) اشاره به همین معنى باشد.- م.

روایت شده است که [وقتى امر شد یکدیگر را بکشند] هر کس فرزندان و خویشاوندان خود را در بین جمعیّت مى‏دید، توانایى اجراى فرمان خداى سبحان از او سلب مى‏شد [و براى این که مسائل عاطفى مانع انجام آن نشود] خداوند هوا را مه آلود ساخت به طورى که بنى اسرائیل جلوى پاى خود را نمى‏دیدند، در همین حال به آنان دستور داده شده بود تا در صحن خانه‏هایشان جمع شوند، و کسانى که گوساله را نپرستیده بودند دست به شمشیر برده و تا شب به کشتار گوساله پرستان مشغول بودند، تا آن که موسى و برادرش هارون دست به دعا بلند کردند و گفتند:

پروردگارا بنى اسرائیل هلاک شدند، آنان را دریاب، پس توبه آنان قبول شد آن گاه شمشیرها را از دستشان افتاد در حالى که هفتاد هزار کشته بر جاى مانده بود.

ذلِکُمْ خَیْرٌ لَکُمْ عِنْدَ بارِئِکُمْ این توبه خونین و کشتار نزد خالقتان بهتر است‏

إِنَّهُ هُوَ التَّوَّابُ الرَّحِیمُ او پذیرنده توبه بندگان و نسبت به آنان رحیم است.

                     ترجمه جوامع الجامع، ج‏1، ص: 86