بچندین وجه‏ حضرت محمد ( ص ) از بدو تولد به شریعت خود عمل می کرد
ساعت ٢:٠۳ ‎ب.ظ روز سه‌شنبه ٢٠ فروردین ۱۳٩٢   کلمات کلیدی: عمل به شریعت

 (وجه اول) آنکه اگر عمل بشریعت پیغمبر دیگر نماید رعیت او خواهد بود و باید که آن پیغمبر افضل از او باشد و این خلاف ضروریات دین است‏

(وجه دویم) آنکه شریعت آن پیغمبر را باید بداند تا بشرع او عمل نماید و اگر بوحى دانست پس پیغمبر خواهد بود و عمل بشرع خود کرده خواهد بود که موافق شرع پیغمبر دیگر باشد و اگر بغیر وحى دانست پس بایست از علماء آن ملت اخذ کرده باشد و از جمله معجزات آن جناب آن بود که خط و سواد نداشت و با علماء اهل کتاب معاشرت نکرد و قصص انبیاء را بنحوى که در کتب ایشان بود بیان کرد پس چگونه از ایشان فرا گرفت و ایضا اکثر علماء اهل کتاب در آن عصر فاسق و فاجر بودند چگونه اعتماد بر گفته ایشان میتوانست کرد

(وجه سیم) آنکه در احادیث بسیار وارد شده است که هیچ زمان دنیا خالى از حجت خدا نمیباشد اگر حضرت رسول در ابتداء تکلیف پیغمبر نبود بایست یا وصى عیسى یا وصى ابراهیم را تتبع نماید و باو ایمان بیاورد و تابع او گردد پس بایست این معنى را اکثر اهل مکه بدانند و نقل کنند قطع نظر از آنکه لازم مى‏آید که آن حضرت مرتبه‏اش پست‏تر از آن وصى باشد و افضلیت آن حضرت بر سایر خلق ضرورى دین اسلام است پس گوئیم که پیغمبرى آن جناب همیشه بود پیوسته بوحى و الهام الهى بشریعت خود عمل مینمود و بعد از چهل سال رسول شد و مأمور گردید که مردم را بسوى خدا دعوت نماید

                                                                              حق الیقین ، علامه مجلسی ، ص  33