نکوهش جاه طلبى‏
ساعت ۱٠:۳٩ ‎ب.ظ روز یکشنبه ۱۳ اسفند ۱۳٩۱   کلمات کلیدی: نکوهش جاه طلبى‏

جاه طلبى، برخلاف نظام طبیعت است و به همین دلیل، از سوى دین و خرد، مورد نکوهش قرار گرفته است؛ هیچ عقل سالمى نمى‏پسندد که انسانى بدون داشتن صلاحیتهاى لازم بر دیگران ریاست کند و جاه طلبان و ریاست دوستان، در طول تاریخ از سوى دانشمندان و خردمندان، محکوم و توبیخ گشته‏اند؛ جلال‏الدین مولوى، ریاست طلب را به روباهى تشبیه کرده که با افتادن در خُم رنگرزى و رنگین شدن، خود را طاووس پنداشته و به فخر فروشى و برترى جویى بر همنوعان خود پرداخته است.شرع نیز بر حکم عقل صحّه گذارده و در محکومیت و نکوهش جاه طلبى با آن همصدا شده است؛ رسول گرامى اسلام صلّى‏اللّه‏علیه‏وآله دنیا دوستى و جاه طلبى را نخستین انگیزه عصیان و تمرّد در برابر خدا دانسته، مى‏فرماید:

«اوَّلُ ما عُصِىَ اللَّهُ تَبارَکَ وَ تَعالى‏ لِسِتِّ خِصالٍ: حُبُّ الدُّنْیا وَ حُبُّ الرِّیاسَةِ ...»[1]

خداوند، براى نخستین بار به خاطر شش خصلت نافرمانى شد: دنیا دوستى و ریاست طلبى و ....

امام صادق علیه‏السلام، جاه طلبى را مولود رذیله خطرناک حسد دانسته، مى‏فرماید:

«فَتَشَعَّبَ مِنْ ذلِکَ حُبُّ النِّساءِ وَ حُبُّ الدُّنْیا وَ حُبُّ الرِّیاسَةِ»[2]

شهوت پرستى، دنیا دوستى و ریاست طلبى، از حسد نشأت مى‏گیرد.

و در سخنى دیگر با شدیدترین لحن ممکن، ریاست طلب را توبیخ کرده، مى‏فرماید:

«مَلْعُونٌ مَنْ تَرَءَّسَ، مَلْعُونٌ مِنْ هَمَّ بِها، مَلْعُونٌ مَنْ حَدَّثَ نَفْسَهُ بِها»[3] کسى که ریاست طلب باشد، کسى که براى یافتن آن تلاش کند و کسى که هواى آن را در سر بپروراند، ملعون است.

اخلاق سیاسى، ص: 136

[4]

 

 



[1] ( 2)\i - بحارالانوار، ج 66، ص 313.\E

[2] ( 3)\i - اصول کافى، ج 2، ص 130.\E

[3] ( 4)\i - همان، ص 292.\E

[4] الهامى نیا، على اصغر، اخلاق سیاسى، 1جلد، زمزم هدایت - قم، چاپ: اول.