اصول و ارزشهاى اسلامى در رفتار سیاسى‏
ساعت ۱۱:۱٤ ‎ق.ظ روز چهارشنبه ٩ اسفند ۱۳٩۱   کلمات کلیدی: اصول و ارزشهاى اسلامى در رفتار سیاسى‏

 هر گونه رفتار و گفتار نیکى که از انسان سربزند، همین طور ترک سخن و عمل زشت یعنى انجام بایسته‏ها و ترک نبایسته‏ها، خواه کوچک باشد، خواه بزرگ و خواه کم باشد، خواه زیاد، از نظر اسلام، پسندیده و ارجمنداست. بطور مثال؛ دادن چند دانه گندم به یک گنجشک ونجات انسان مؤمن و دانشمندى که از گرسنگى در حال مرگ است، هر دو، کارى انسانى، اخلاقى و ارزنده است، ولى تفاوت آنها به اصطلاح، از زمین تا آسمان است؛ اگر کسى کار نخست را ترک گوید، درست است که یک کاستى جزئى و اندک در کمالات روحى او پدید آمده، ولى چنین کسى از سوى خردمندان مورد نکوهش قرار نمى‏گیرد و به اوصافى چون «بى‏عاطفه»، «جانى» «سنگدل» و «وظیفه نشناس» متّهم نمى‏شود، برخلاف آن کس که نسبت به مرگ و حیات همنوع خود بى‏تفاوت است. او نه تنها در این دنیا سزاوار هر گونه توبیخ است، بلکه در سراى باقى نیز شایسته دوزخ است، چرا که ارزش بسیار والایى را زیر پا نهاده که خداوند و خردمندان هرگز به پایمال شدنش، رضایت نمى‏دهند.

در میان همه ارزشهاى اخلاقى، از جمله اخلاق سیاسى، چنین نوسانى وجود دارد و فضایل اخلاقى گرچه بطور مطلق، زیبا و پسندیده‏اند، ولى در برابر یکدیگر، نسبى بوده، شدّت و ضعف دارند و حتى برخى را مى‏توان فداى برخى دیگر کرد و همواره باید «اهمّ» بر «مهّم» ترجیح یابد و بر «اصول» بیش از «فروع» تأکید شود.

عناوین ارزشمندى چون، امر به معروف و نهى‏از منکر، حفظ وحدت، عزّت، استقامت، خیرخواهى، رازدارى، تولّى و تبرّى و تألیف قلوب، به نظر ما در حیطه اخلاق‏ سیاسى، از اولویت نخست برخوردار است و سیاستمداران نظام اسلامى حتماً باید بدان متصّف باشند که به خواست خدا در این فصل به تبیین آنها مى‏پردازیم.

مطب ادامه دارد ....

اخلاق سیاسى، ص: 31