یک مدرک زنده‏
ساعت ٢:۱٤ ‎ب.ظ روز چهارشنبه ٢ اسفند ۱۳٩۱   کلمات کلیدی: یک مدرک زنده‏ ،أبو محمّد از کنیا ،«رابطة العالم الاسلامى» ،محمد صالح القزازدبیر کلّ رابطه،

شخصى بنام أبو محمّد از کنیا سؤالى درباره ظهور مهدى منتظر از «رابطة العالم الاسلامى» که از متنفّذترین مراکز مذهبى حجاز و مکّه است کرده است.

دبیر کلّ رابطه، محمد صالح القزاز، در پاسخى که براى او فرستاده است ضمن تصریح به این که‏ «ابن تیمیّه» مؤسّس مذهب وهّابیان نیز احادیث مربوط به ظهور مهدى را پذیرفته، متن رساله کوتاهى را که پنج تن از علماى معروف فعلى حجاز در این زمینه تهیّه کرده‏اند براى او ارسال داشته است.


در این رساله پس از ذکر نام حضرت مهدى و محلّ ظهور او، یعنى مکّه، چنین مى‏خوانیم:

... به هنگام ظهور فساد در جهان و انتشار کفر و ستم، خداوند به وسیله او (مهدى) جهان را پر از عدل و داد مى‏کند همانگونه که از ظلم و ستم پر شده است.

او آخرین خلفاى راشدین دوازده‏گانه است که پیامبر صلى الله علیه و آله و سلم خبر از آنها در کتب صحاح داده است.

احادیث مربوط به مهدى را بسیارى از صحابه پیامبر صلى الله علیه و آله و سلم نقل کرده‏اند از جمله:

عثمان بن عفان؛ على بن ابى طالب؛ طلحة بن عبید الله؛ عبد الرّحمن بن عوف؛ عبد الله بن عبّاس؛ عمّار یاسر؛ عبد الله بن مسعود؛ ابو سعید خدرى؛ ثوبان؛ قرة بن اساس مزنى؛ عبد الله بن حارث؛ أبو هریره؛ حذیفة بن یمان؛ جابر بن عبد الله؛ أبو أمامه؛ جابر بن ماجد؛ عبد الله بن عمر؛ انس بن مالک؛ عمر بن حصین؛ و امّ سلمه.

اینها بیست نفر از کسانى هستند که روایات مهدى را نقل کرده‏اند و غیر از آنها افراد زیاد دیگرى نیز وجود دارند.

سخنان فراوانى نیز از خود صحابه نقل شده که در آن بحث از ظهور مهدى شده که آنها را نیز مى‏توان در ردیف روایات پیامبر صلى الله علیه و آله و سلم قرار داد؛ زیرا این مسأله، از مسائلى نیست که با اجتهاد بتوان چیزى پیرامون آن گفت. (بنابراین، آنها نیز مطلب را از پیامبر شنیده‏اند.)

سپس اضافه مى‏کند.

هم احادیث بالا که از پیامبر صلى الله علیه و آله و سلم نقل شده و هم شهادت و گواهى صحابه که در اینجا در حکم حدیث است، در بسیارى از کتب معروف اسلامى و متون اصلى حدیث پیامبر صلى الله علیه و آله و سلم اعم از سنن‏ و معاجم‏ و مسانید آمده است؛ از جمله:

سنن ابو داود؛ سنن ترمذى؛ ابن ماجه؛ ابن عمرو الدانى؛ مسند احمد و ابن یعلى و بزاز؛ و صحیح حاکم و معاجم طبرانى (کبیر و متوسّط) و رویانى و دارقطنى و أبو نعیم در اخبار المهدى و خطیب در تاریخ بغداد و ابن عساکر در تاریخ دمشق و غیر اینها.

بعد اضافه مى‏کند:

بعضى از دانشمندان اسلامى در این زمینه کتابهاى مخصوصى تألیف کرده‏اند از جمله:

أبو نعیم در «اخبار المهدى»؛ ابن حجر هیثمى در «القول المختصر فى علامات المهدى المنتظر»؛ شوکانى در «التّوضیح فى تواتر ما جاء فى المنتظر و الدّجال و المسیح»؛ ادریس عراقى مغربى در «المهدى»؛ أبو العبّاس بن عبد المؤمن المغربى در کتاب «الوهم المکنون فى الردّ على ابن خلدون».

و آخرین کسى که در این زمینه بحث مشروحى نگاشته مدیر دانشگاه اسلامى مدینه است که در چندین شماره مجله دانشگاه مزبور بحث کرده است.

عده‏اى از بزرگان و دانشمندان اسلام از قدیم و جدید نیز در نوشته‏هاى خود تصریح کرده‏اند که احادیث در زمینه مهدى در سرحدّ تواتر است (و به هیچ وجه قابل انکار نیست) از جمله: السّخاوى در کتاب «فتح المغیث»؛ محمّد بن احمد السّفاوینى در «شرح العقیده»؛ أبو الحسن الابرى در «مناقب الشّافعى»؛ ابن تیمیه در کتاب فتاوایش؛ سیوطى در «الحاوى»؛ ادریس عراقى در تألیفى که در زمینه «مهدى» دارد؛ شوکانى در کتاب «التّوضیح فى تواتر ما جاء فى المنتظر ...»؛ محمّد جعفر کنانى در «نظم المتناثر»؛ أبو العبّاس بن عبد المؤمن در «الوهم المکنون ...».

در پایان بحث مى‏گوید:

(تنها) ابن خلدون است که خواسته احادیث مربوط به مهدى را با حدیث بى‏اساس و مجعولى که مى‏گوید «لا مهدى الّا عیسى؛ مهدى جز عیسى نیست!» مورد ایراد قرار دهد؛ ولى بزرگان پیشوایان و دانشمندان اسلام گفتار او را رد کرده‏اند؛ بخصوص «ابن عبد المؤمن» که در ردّ گفتار او کتاب ویژه‏اى نوشته است که از 30 سال قبل در شرق و غرب انتشار یافته.

حفّاظ احادیث و بزرگان دانشمندان حدیث نیز تصریح کرده‏اند که احادیث مهدى مشتمل بر احادیث «صحیح» و «حسن» است و مجموع آن متواتر مى‏باشد.

بنابراین، اعتقاد به ظهور مهدى (بر هر مسلمانى) واجب است و این جزء عقاید اهل سنّت و جماعت محسوب مى‏شود و جز افراد نادان و بى‏خبر یا بدعتگذار آن را انکار نمى‏کنند.

***

حکومت جهانى مهدى ع، ص:135 -  138