بهداشت جسمى و ظاهرى‏ در قرآن
ساعت ٩:۳۱ ‎ب.ظ روز یکشنبه ٢٢ بهمن ۱۳٩۱   کلمات کلیدی: بهداشت جسمى و ظاهرى‏ در قرآن

در قرآن واژه طهارت و طیب در بیشتر موارد به‏معناى طهارت باطنى است، اما در مواردى همه انواع طهارت و پاکیزگى را دربرمى‏گیرد؛ مانند:

واللّهُ یُحِبُّ الْمُطَّهِّرِینَ‏.[1]

و خداوند پاکیزگان را دوست مى‏دارد.

این پاکیزگى اعم از طهارت روحى و جسمى است. روایات پیشوایان معصوم (علیهم السلام) درباره پاکیزگى جسمى نیز بسیار است که براى نمونه به یک روایت از پیامبر اکرم (ص) بسنده مى‏کنیم:

تَنظفُوا بِکلّ مَا استَطَعتُم فَانَّ الله تعالی بَنَی الاسلامَ عَلَی النَّظافَته وَ لَن یدخُلَ الجَنَّة الّا کلُّ نَظیف.[2]

هر چقدر توان دارید، پاکیزه باشید؛ زیرا خداوند بناى اسلام را بر پاکیزگى نهاده است و فقط پاکیزگان وارد بهشت مى‏شوند.

در قرآن کریم به‏صورت کلى به انسان توصیه‏شده که از هرگونه پلیدى پرهیز کند: و از [هر] آلایش، دورى کن.

و این دستور همه ناپاکى‏هاى باطنى و ظاهرى را دربرمى‏گیرد.[3]

وَ الرُّجْزَ فَاهْجُر.[4]

تفسیر موضوعى قرآن ویژه رشته هاى علوم پزشکى، ص: 184

 

 



[1] ( 1). توبه( 9): 108.

[2] ( 2). نهج الفصاحه، ح 1182.

[3] ( 2). مکارم شیرازى، تفسیر نمونه، ج 25، ص 213؛ امین، مخزن العرفان در تفسیر قرآن، ج 14، ص 184.

[4] ( 1). مدثر( 74): 5.