1. پاسخ به پرسش‏هاى بنیادین؛
ساعت ۱٠:۱٤ ‎ق.ظ روز جمعه ٦ بهمن ۱۳٩۱   کلمات کلیدی: 1 پاسخ به پرسش‏هاى بنیادین؛

 

همه انسان‏هاى هشیار پرسش‏هایى اساسى در باب راز وجود خود و جهان دارند.[1]

این که جهان و انسان چرا و چگونه به وجود آمده‏اند؟ به کجا مى‏روند؟

جایگاه انسان در نظام هستى و نقش او در سر نوشت خود چیست و ...

این بخش مهمترین و جامع‏ترین آموزه‏ها و معارف دین را شامل مى‏شود.

کلیات این عرصه از معارف دینى عبارت است از:

1- 1. خداشناسى: اسماء حسنى و اوصاف ذاتى و فعلى خداوند و تبیین رابطه او با انسان و جهان؛

1- 2. هستى شناسى: مشتمل بر سنت‏ها و قوانین عام حاکم بر هستى، عوالم هستى و درجات و مراتب آن؛

1- 3. جهان شناسى: معرفى جهانى که ما در آن زندگى مى‏کنیم، جایگاه آن در کل هندسه هستى و قوانین فرا طبیعى حاکم بر جهان.

1- 4. انسان‏شناسى: چیستى، جایگاه، ارزش و راز هستى آدمى، ساحت‏ها و مراتب وجودى انسان، نیازهاى ثابت و متغیر آدمى، آینده بشریت، مسئولیت و نقش انسان در ساختن هویت و سرنوشت خود و دیگران.

1- 5. فرجام شناسى: غایت جهان و انسان، چگونگى حیات پسین و عوامل مؤثر بر آن.

1- 6. راه شناسى: نمایاندن راه سعادت و نیکفرجامى انسان در این جهان و در زندگى جاوید آخرت، بازشناسى آن ازکژ راهه‏ها و عوامل نگون‏بختى و بدفرجامى، بیان موانع راه و چگونگى فراز آمدن در برابر آنها.

تشویق و انگیزش انسان نسبت به تلاش در جهت ساختن سرنوشتى نیکو براى خود و دیگران و بیم‏دادن از کژروى و تباهى‏گرایى. به عبارت دیگر آموزه‏هاى پیشین همه از هست و نیست‏ها سخن مى‏گوید و عناصر جهان‏بینى را تشکیل مى‏دهد، اما راه شناسى از بایدها و نبایدها مى‏گوید و اجزاى (شریعت) را مى‏سازد.

چرا دین؟ چرا اسلام؟ چرا تشیع؟، ص: 35

 

 



[1] ( 2). جهت آگاهى بیشتر: حمید رضا شاکرین، همان، ص 21- 25