نامه دیگرى از امام باقر علیه السّلام به سعد الخیر
ساعت ۱٠:۳٦ ‎ق.ظ روز سه‌شنبه ۳ بهمن ۱۳٩۱   کلمات کلیدی: نامه دیگرى از امام باقر علیه السّلام به سعد الخیر

حمزة بن بزیع: امام باقر علیه السّلام به سعد الخیر نوشت:

به نام خداوند بخشنده مهربان، امّا بعد، نامه‏ات به من رسید و در آن از دانستن امورى یاد کرده بودى که ترکش شایسته نیست، و نیز فرمانبرى از کسى که خداوند از خشنودى‏

او خشنود است، و بر خود پذیرفتى آنچه را در گرو آنى، که اگر آن را ترک کنى از این به شگفت آیى که خشنودى و خیرخواهى خدا پذیرفته نباشد و موجود نگردد و دانسته نیاید، جز در بنده‏هایى بر کنار از جامعه که دوست مردمند، ولى مردم آنها را به سبب اینکه ایشان را به ارتکاب کارهاى زشت متّهم مى‏سازند به مسخره مى‏گیرند، و چنین گفته مى‏شود که مؤمن مؤمن نباشد تا در میان مردم منفورتر از لاشه گندیده الاغ باشد. و اگر نمى‏بود که به تو نیز همچون ما بلا و گرفتاریهاى سخت مى‏رسید و چه بسا تو فتنه و سخت‏گیرى مردم را، چونان عذاب خدا تصوّر مى‏کردى، و از عقیده خود بازمى‏گشتى، من تو و خودمان را از برگشت از عقیده حق، به دلیل فتنه مردم در پناه خداى گذاردم، هر آینه با دورى مقامت به ما نزدیک مى‏شدى.

بدان- خدایت رحم کند- که به دوستى خدا نتوان رسید مگر با کینه‏توزى زیادى از مردم، و به ولایت و پیروى خداوند نتوان دست یافت، مگر با تحمّل خصومت و عداوت بیشتر مردم، که همانا از دست دادن مهر و محبّت مردم دنیادار، در برابر دریافت محبّت و مهر الهى، براى مردمى که مى‏فهمند بسیار ناچیز است.

برادرم! همانا خداوند عزّ و جلّ در دوران هر یک از پیامبران باقیمانده‏هایى از اهل علم را مقرر فرموده است، تا گمراهان را به هدایت فرا خوانند، و با آنها در تحمّل سختى شکیبایى ورزند. آنها دعوت دعوتگر خدا را مى‏پذیرند و بسوى خدا فرا مى‏خوانند. آنان را بشناس، زیرا آنان را جایگاهى بلند است، اگر چه در این دنیا خوار شمرده مى‏شوند.

همانا ایشان در پرتو کتاب خدا مرده را زنده مى‏گردانند و با نور الهى کوران را بینایى مى‏بخشند. چه بسیار کشتگان ابلیس را که زنده کردند، و چه بسیار گمراهان سرگشته را که ره نمودند، براى نجات بنده‏ها از هلاکت خون خویش را نثار کردند، و چه نیکو نشانى از جانبازى خود در میان مردم به یادگار نهادند، و چه نشانه‏هاى بدى از بنده‏هاى گمراه بر آنها بجا ماند.

بهشت کافى / ترجمه روضه کافى، ص: 90