ابتداى آفرینش :
ساعت ٩:۳۳ ‎ق.ظ روز چهارشنبه ٢٧ دی ۱۳٩۱   کلمات کلیدی: ابتداى آفرینش :

 

امام على علیه السّلام درباره پیدایش خلقت سخنانى دارد که فشرده تفسیر آن چنین است:

خداى سبحان فضاها را خلق کرده و بر بلنداى آن آبى متلاطم و مواج آفرید، آبى سرکش و ناآرام، با موجهاى بلند که بر هم فزونى مى‏گرفتند، سپس آن را بر پشت تند بادى سخت و کوبنده قرار داد تا با تکانهاى بسیار شدید،- همانگونه که ماست و شیر را در مشک مى‏زنند و مى‏جنبانند و از آن سرشیر و کره مى‏گیرند- کفهاى آن بر فراز آمد، آب کفها را پراکنده ساخت، کفها در هواى باز و جو گسترده فضا بالا رفتند و خداوند از آنها هفت آسمان پدید آورد، پائین‏ترین آنها را موجى ممنوع از سرریز و سیلان قرار داد، و بالاترینشان را سقفى محفوظ، بدون آنکه ستونى داشته و یا با وسائل و ابزار اتصال و پیوند، به هم مرتبط باشند. آسمان دنیا را با ستارگان آراست، سپس میانه آسمانهاى فوقانى را که بالاى آسمان دنیا هستند گشود و آنها را از انواع فرشتگان انباشت، برخى از آنان در حال سجده دائم، بر نمى‏خیزند، و برخى در حال رکوع دائم، قیامى ندارند، و برخى ایستاده و مستقیم و استوار با صفوف منظم در جاى خود، بى‏حرکت هستند، خداى را تسبیح گویند، و هرگز خسته نمى‏شوند، خواب چشمها و غفلت عقلها و سستى تن‏ها و فراموشى و بى‏توجهى در آنان راهى ندارد، برخى امینان وحى خدایند، و زبان پیغام رسان او به رسولان، و براى رساندن حکم و فرمان خدا دائم در آمد و شد هستند، برخى نگهبان بندگان او و دربان دربهاى بهشت‏اند، برخى از آنان چنانند که قدمهایشان بر سرزمینهاى پست قرار گرفته و سرهاشان از آسمان بالا بیرون رفته است ... آنان پروردگار خود را با توهّم و خیال تصویر نمى‏کنند، و صفات مخلوقات مصنوع را به خدا نسبت نمى‏دهند، او را به وسیله مکان محدود نمى‏کنند، و به وسیله نظایر و امثال مورد اشاره قرار نمى‏دهند.

عقاید اسلام در قرآن کریم، ج‏1، ص: 138