شناخت عصر جاهلیّت‏ در نهج البلاغه
ساعت ٩:۳۳ ‎ق.ظ روز چهارشنبه ٢٧ دی ۱۳٩۱   کلمات کلیدی: شناخت عصر جاهلیّت‏ در نهج البلاغه

 

خدا پیامبر اسلام را زمانى فرستاد که مردم در فتنه‏ها گرفتار شده، رشته‏هاى دین پاره شده و ستون‏هاى ایمان و یقین ناپایدار بود. در اصول دین اختلاف داشته، و امور مردم پراکنده بود، راه رهایى دشوار و پناهگاهى وجود نداشت (2353- 2330)، چراغ هدایت بى نور، و کور دلى همگان را فرا گرفته بود. (2358- 2354) خداى رحمان معصیت مى‏شد و شیطان یارى مى‏گردید، ایمان بدون یاور مانده و ستون‏هاى آن ویران گردیده و نشانه‏هاى آن انکار شده، راه‏هاى آن ویران و جاده‏هاى آن کهنه و فراموش گردیده بود. (2377- 2359) مردم جاهلى شیطان را اطاعت مى‏کردند و به راه‏هاى او مى‏رفتند و در آبشخور شیطان سیراب مى‏شدند. (2384- 2378) با دست مردم جاهلیت، نشانه‏هاى شیطان، آشکار و پرچم او بر افراشته گردید. (2390- 2385) فتنه‏ها، مردم را لگد مال کرده و با سم‏هاى محکم خود نابودشان کرده و پا بر جا ایستاده بود. (2401- 2391) امّا مردم حیران و سرگردان، بى خبر و فریب خورده، در کنار بهترین خانه (کعبه) و بدترین همسایگان (بت پرستان) زندگى مى‏کردند. (2413- 2402) خواب آنها بیدارى، و سرمه چشم آنها اشک بود، در سرزمینى که دانشمند آن لب فرو بسته و جاهل گرامى بود. (2424- 2414)

نهج البلاغة / ترجمه دشتى، ص: 45