فلسفه بعثت پیامبر خاتم صلّى اللّه علیه و آله و سلّم‏ در نهج البلاغه
ساعت ٩:۳۳ ‎ق.ظ روز چهارشنبه ٢٧ دی ۱۳٩۱   کلمات کلیدی: فلسفه بعثت پیامبر خاتم (ص)‏ در نهج البلاغه

 

تا این که خداى سبحان، براى وفاى به وعده خود، و کامل گردانیدن دوران نبوّت، حضرت محمّد (که درود خدا بر او باد) را مبعوث کرد، پیامبرى که از همه پیامبران پیمان پذیرش نبوّت او را گرفته بود، نشانه‏هاى او شهرت داشت (1909- 1888)، و تولّدش بر همه مبارک بود. در روزگارى که مردم روى زمین داراى مذاهب پراکنده، خواسته‏هاى گوناگون، و روش‏هاى متفاوت بودند (1923- 1910): عدّه‏اى خدا را به پدیده‏ها تشبیه کرده و گروهى نام‏هاى ارزشمند خدا را انکار و به بت‏ها نسبت مى‏دادند (1931- 1924)، و برخی به غیر خدا اشاره مى‏کردند. (1935- 1932) پس خداى سبحان، مردم را به وسیله محمد صلّى اللّه علیه و آله و سلّم از گمراهى نجات داد و هدایت کرد، و از جهالت رهایى بخشید. (1944- 1936) سپس دیدار خود را براى پیامبر صلّى اللّه علیه و آله و سلّم بر گزید، و آنچه نزد خود داشت براى او پسندید (1955- 1945) و او را با کوچ دادن از دنیا گرامى داشت، و از گرفتارى‏ها و مشکلات رهایى بخشید و کریمانه قبض روح کرد. .

نهج البلاغة / ترجمه دشتى ؛ ؛ ص39