آفرینش جنّ و شیطان و ابلیس در نهج البلاغه :
ساعت ٩:۳۳ ‎ق.ظ روز چهارشنبه ٢٧ دی ۱۳٩۱   کلمات کلیدی: آفرینش جنّ و شیطان و ابلیس در نهج البلاغه :

××××

امام على علیه السّلام فرموده: خداوند سبحان پس از آنکه هفت هزار سال از زندگى جن و نسناس بر روى زمین گذشت، چون دوست داشت مخلوقى را به دست قدرت خود بیافریند، و آن مخلوق باید آدم باشد که تدبیر و تقدیر آسمانها و زمین براى او منظور شده بود، پرده از طبقات آسمانها برگرفت و به فرشتگان فرمود: مخلوقات من- جن و نسناس- را در زمین مشاهده کنید.

آنان هنگامى که رفتار عاصیانه و خونریزى ناحق و فساد اهل زمین را دیدند، بر ایشان گران آمد، و براى خدا به خشم آمدند، و بر زمینیان تأسف خوردند، و درحالى‏که نمى‏توانستند خشم خود را کنترل کنند گفتند: پروردگارا! تو عزیز قادر جبار قاهر بزرگوارى، و اینان مخلوقات ضعیف و ذلیل تو هستند که در قبضه قدرتت جا به جا شده، و از رزق تو روزى مى‏خورند، و از بخشش تو بهره مى‏برند، و با این گناهان بزرگ نافرمانى‏ات مى‏کنند، حال آنکه نه ناراحت مى‏شوى و نه خشم مى‏گیرى، و نه از آنچه از ایشان مى‏شنوى و مى‏بینى انتقام مى‏کشى، این مسأله بر ما بسیار گران است، و آن را درباره تو خیلى بزرگ مى‏شماریم! خداى سبحان که این سخنان را از فرشتگان شنید. فرمود: «من در روى زمین خلیفه‏اى قرار مى‏دهم» تا جانشین و حجت من بر خلقم باشد، فرشتگان گفتند: منزّهى تو! «آیا در زمین کسى را قرار مى‏دهى که در آن فساد و خونریزى کند، درحالى‏که ما تسبیح و حمد تو را به جا مى‏آوریم، و تو را تقدیس مى‏کنیم» و گفتند: این جانشینى را در بین ما قرار ده که نه در زمین فساد مى‏کنیم، و نه خونریزى مى‏نمائیم.

خداى عزّ و جلّ فرمود: فرشتگان من! «من حقایقى را مى‏دانم که شما نمى‏دانید» من بنا دارم مخلوقى را به دست خود بیافرینم و ذریّه او را پیامبران مرسل، و بندگان صالح، و امامان راه یافته گردانم، و آنان را در بین آفریدگانم جانشینان زمینى خود قرار دهم، تا ایشان را از گناهان بازدارند، و از عذاب من بترسانند، و به اطاعتم راهنمائى کنند، و به راه من بیاورند، و آنان را برهان آگاهی‏بخش، و دلیل عذر خود گردانم، و نسناس‏ « حقیقت نسناس بر ما روشن نیست، در بحار اینچنین آمده است » را از زمین‏ خود دور کرده، و آنجا را از لوث وجودشان پاک نمایم، و گردنکشان جن را از بین مخلوقات خود در زمین بیرون کرده، و آنان را در هوا و مکانهاى دوردست آن جاى دهم، تا در مجاورت نسل آدم نباشند، و با آنان انس نگیرند، و معاشرت ننمایند، پس هر که از نسل این آفریده من که آنان را براى خود برگزیده‏ام مرا نافرمانى کند او را در جایگاه سرکشان جاى داده و به منزلگاههاى ایشان وارد مى‏کنم، و اهمیتى نمى‏دهم! فرشتگان گفتند: پروردگارا! هر چه مى‏خواهى بکن که:" ما چیزى جز آنچه به ما تعلیم داده‏اى، نمى‏دانیم، تو دانا و حکیمى." ... « بحار ج 63 ص 82 و 83 »

 

عقاید اسلام در قرآن کریم، ج‏1، ص: 140