آب حمام‏
ساعت ۱٠:٠٥ ‎ب.ظ روز شنبه ۱۸ آذر ۱۳٩۱   کلمات کلیدی: آب حمام‏

1 -ابو جعفر باقر (ع) گفت: آب حمام اشکالى ندارد، در صورتى که داراى ماده باشد.

شرح: ماده، یعنى مددکننده، که هر چه آب بردارند، جاى آن پر شود. در عهد ائمه اطهار خزینه حمام را همکف زمین مى‏ساختند و در اطراف خزینه حوضهاى کوچکى مانند طشت آب بنا مى‏کردند. موقعى که مى‏خواستند از آب خزینه استفاده کنند، سوراخ حوضچه را باز مى‏کردند. تا وقتى که سوراخ حوضچه باز بود، آب آن با آب خزینه همکف و همسطح بود و دائما با برداشت و استفاده از آب، جاى آن پر مى‏شد و آب تازه و پاک، داخل طشت را پر مى‏نمود. یک چنین ظرفى محکوم به نجاست نیست.

2 -  شنیدم به ابو عبد الله صادق (ع) مى‏گفت: من هنگام سحر به حمام مى‏روم. جماعتى به شستشوى بدن مشغولند که برخى نیز جنب خواهند بود.

من مى‏ایستم و از حوضچه آب بر مى‏دارم و غسل مى‏کنم و از سر و بدنم آب بر کف حمام مى‏ریزد و با فاضلاب غسل دیگران مخلوط مى‏شود و مجددا به بدن من ترشح مى‏کند. تکلیف من چیست؟ ابو عبد الله گفت: مگر فاضلاب حمام در حال جریان نیست؟ من گفتم: چرا، فاضلاب در کف حمام جارى مى‏شود و به چاه فاضلاب مى‏ریزد. ابو عبد الله گفت: اشکالى ندارد.

توجه: فاضلابى که در سطح حمام جریان دارد، در همه حالات نجس نیست، و لذا قطراتى که از سطح حمام به بدن انسان ترشح کند، محکوم به نجاست نخواهد بود.

                                             گزیده کافى، ج‏2، ص: 14

 

________________________________________
کلینى، محمد بن یعقوب - بهبودى، محمد باقر، گزیده کافى، 3جلد، مرکز انتشارات علمى و فرهنگى - تهران، چاپ: اول، 1363 ش.