ما که سرنوشتمان به دست خداست ............................
ساعت ۱٢:٤٤ ‎ب.ظ روز چهارشنبه ٢٩ شهریور ۱۳٩۱   کلمات کلیدی: ما که سرنوشتمان به دست خداست

ما که سرنوشتمان به دست خداست و هرچه او اراده کند باید انجام دهیم پس ما از خودمان اراده‏اى نداریم؟

 خدا نعمت‏هاى فراوانى به ما داده است؛ مانند دست، پا، گوش، چشایى، بویایى و .... یکى از این نعمت‏هایى که خدا به ما داده نعمت اختیار است.

پس، از آن جا که این نعمت‏ها را خدا به ما داده و هر لحظه مى‏تواند از ما بگیرد سرنوشت ما به دست خدا است و از آن جا که با اختیار کارها را انجام مى‏دهیم، پس در واقع انجام دهنده کارها خودمان هستیم.

حالا براى روشن شدن مطلب مثالى مى‏زنم!

پدرى به کودک خردسالش مقدارى پول مى‏دهد و به او مى‏گوید این پول‏ها دست تو باشد، اگر خواستى مى‏توانى خرج کنى، ولى من هم هر وقت بخواهم از تو پس خواهم گرفت.

حالا اگر کودک بخشى از پول را هزینه کند مى‏تواند بگوید: «پول خودم را خرج کردم»، چنان‏که مى‏تواند بگوید: «پول پدرم را خرج کرده‏ام».

پس این پول هم به فرزند نسبت داده مى‏شود و مى‏گویند پول‏هاى بچه و هم به پدر نسبت داده مى‏شوند و مى‏گویند پول‏هاى پدر.

کارهایى هم که ما انجام مى‏دهیم همین گونه است. به خاطر این که دست و پا و ... و اختیار را خدا به ما عنایت فرموده و هروقت اراده کند آنها را مى‏تواند از ما پس بگیرد مى‏گوییم کارها بااراده خدا انجام مى‏شود و حتى مى‏گوییم: «کار خدا بود» ولى از آن جا که با اراده خودمان انجام مى‏شود مى‏گوییم: «خودم نماز خواندم» و به این خاطر خداوند به ما ثواب مى‏دهد و اگر کار بدى باشد خداوند ما را عذاب مى‏کند. براى آگاهى بیشتر مى‏توانید مجموعه آثار شهید مطهرى، جلد 1، ص 381- 410 را بخوانید

    سرسفره خدا، ص: 40