«هرکس را که خدا بخواهد هدایت مى‏کند»...............................پس
ساعت ۱٢:٤٤ ‎ب.ظ روز چهارشنبه ٢٩ شهریور ۱۳٩۱   کلمات کلیدی:

خداوند در قرآن فرموده است: «هرکس را که خدا بخواهد هدایت مى‏کند» پس اگر خدا نخواهد شخص هدایت ‏نخواهد شد و تلاش‏هاى انسان بیهوده است.

 

دو دانش‏آموز را در نظر بگیر که زیر نظر معلمى دل‏سوز و مهربان تحصیل خود را آغاز مى‏کنند. معلم درس‏هاى اولیه را براى هر دو نفر تدریس مى‏کند. دانش‏آموز «الف» درس‏ها را خوب مى‏خواند و تکالیف خودش را خوب انجام مى‏دهد، پس شایستگى این را پیدا مى‏کند که معلم درس بعدى را به او یاد بدهد و در واقع به خاطر شایستگى که دارد معلم او را به درس بعدى یا کلاس بالاتر هدایت مى‏کند، ولى دانش‏آموز «ب» نه تنها درس‏هایش را خوب نمى‏خواند، بلکه دفترهایش را هم پاره مى‏کند، معلم را مسخره مى‏کند و .... چنین دانش آموزى را معلم مهربان رهایش مى‏کند، تا در گمراهى و جهل و بى‏سوادى بماند و این باقى ماندن او در جهل و نادانى نتیجه کوشش نکردن دانش‏آموز «ب» است وربطى به معلم ندارد.

خداوند مهربان نیز ما انسان‏ها را آفریده و پیامبران را براى تعلیم و یاد دادن راه درست و پاک شدن ما فرستاده است. در این میان برخى انسان‏ها، تعلیمات پیامبران را به خوبى یاد مى‏گیرند، خداوند نیز به آنها کمک مى‏کند، تا در راه هدایت ثابت قدم باشند یا به درجات بالاتر هدایت راه یابند و به خداوند نزدیک شوند، ولى انسان‏هایى که با اختیار خودشان از راه راست منحرف مى‏شوند، خداوند آنها را رها مى‏کند تا در جهل و گمراهى باقى بمانند و هر روز بیشتر از روز قبل در باتلاق نادانى و گمراهى فرو روند. از آن چه نوشتم متوجه شدید که هدایت خدا داراى چند مرتبه و درجه است.

مراتب اولیه هدایت، شامل همه انسان‏ها مى‏شود. این‏که خدا عقل داده که خوب و بد را بفهمند و پیامبران را فرستاده تا مردم را راهنمایى کنند، از مراحل اولیه هدایت است. ولى هدایت‏هاى ویژه خدا و عنایت‏هاى مخصوص پروردگار شامل حال کسانى مى‏شود که در راه خدا قدم برمى دارند. پس معناى آیاتى مانند: «اللَّه یهدى من یشاء»؛ خداوند هر که را اراده کرده هدایت مى‏کند. (بقره، آیه 213) این است که اراده الهى بر این تعلق گرفته است که: خداوند بر هدایت مؤمنان بیفزاید و آنان را مشمول عنایت ویژه خودش کند؛ چنان که در قرآن مى‏فرماید: خداوند بر هدایت هدایت یافتگان مى‏افزاید. (مریم، آیه 76)