چرا همه اسم‏هاى خدا نام مردان است؟
ساعت ٩:٥۸ ‎ق.ظ روز چهارشنبه ٢٩ شهریور ۱۳٩۱   کلمات کلیدی: چرا همه اسم‏هاى خدا نام مردان است؟

قرآن به زبان عربى است. پس قاعده‏هاى زبان عربى در آن رعایت شده. آیا ممکن است قرآن به زبان عربى باشد، ولى قواعد دستور زبان آن فارسى یا انگلیسى باشد؟! از طرفى برابر دستور زبان عربى، الفاظ دوگونه هستند:

1- مؤنث 2- مذکر و هر یک از این دو به حقیقى و مجازى تقسیم مى‏شوند، پس لفظها این گونه تقسیم مى‏شوند.

مذکر (جنس نر) حقیقى مانند رجل (مرد) که در واقع نیز از جنس نر مى‏باشد.

مذکر مجازى مانند کتاب که در واقع جنس نر نیست، ولى چون در آن تاء (ة) وجود ندارد. ضمیرها و اشاره‏هایى که برایش مى‏آورند ضمیر مذکر است؛ مثلًا مى‏گویند «هذا کتاب» و نمى‏گویند «هذه کتاب»

مؤنث (جنس ماده) حقیقى مانند امرئة (زن) که در واقع هم از جنس ماده است.

مؤنث مجازى مانند ملائکة که هرچند ملائکه از جنس ماده نیستند، ولى چون کلمه ملائکة، داراى «ة» است ضمیرها و اشاره‏هایى که براى آن مى‏آورند ضمیر و اسم اشاره مؤنث است؛ چنان‏که خداوند مى‏فرماید:

 «قالت الملائکة یا مریم ...»؛ ملائکه گفتند اى مریم ... (آل‏عمران، آیه 42)

با توجه به آن‏چه برایتان نوشتم دریافتید که چرا نام‏هاى خداوند و ضمیرهایى که براى او به کار رفته مذکر است. خلاصه علت این است که:

مواردى که مذکر و مؤنث ندارد و در لفظ هم علامت مؤنث یعنى «ة» وجود ندارد، در حکم مذکر است؛ یعنى چنین کلمه‏اى را مذکر به حساب مى‏آورند. کلمه‏هاى «الله»، «قرآن» و ... از همین قبیل هستند و اگر براى کلمه «اللّه» ضمیر و اشاره مذکر به کار رود براى صفات خداوند نیز ضمیر مذکر به کار مى‏رود.

با دقت در آیات قرآن کریم مى‏توان موارد فراوان دیگرى هم پیدا کرد که با توجه به ادبیات عرب، کلمه‏اى مذکر یا مؤنث آمده است؛ مثلًا شیطان این مظهر پلیدى مذکر آمده (آل‏عمران، آیه 175)، ولى براى کلمه «ملائکه» از مؤنث استفاده شده است (بقره، آیه 30) باغ‏هاى بهشت مؤنث آمده (نساء، آیه 122) و «تابوت» مذکر (بقره، آیه 248) و ....

                                                                             سرسفره خدا، ص: 68