علائم ظهور حضرت مهدی ( عج )
ساعت ٩:٥٧ ‎ب.ظ روز شنبه ۳۱ تیر ۱۳٩۱   کلمات کلیدی: علائم ظهور حضرت مهدی ( عج )

شیخ مفید- رحمه اللّه- درباره علائم ظهور آن حضرت، موارد ذیل را نام برده است:

خروج سفیانى، قتل حسنى، اختلاف بنى عباس بر سر سلطنت، خورشید گرفتگى در نیمه شعبان (در اصل مأخذ، نیمه رمضان آمده است) و ماه گرفتگى- بر خلاف معمول- در آخر ماه، فرو رفتن در بیداء (زمین خشکى بین مکه و مدینه)، فرو رفتن به باختر، فرو رفتن به خاور زمین، توقّف خورشید از موقع ظهر تا نیمه عصر، طلوع خورشید از مغرب و کشته شدن نفس زکیّه با هفتاد تن از صالحان در پشت کوفه، بریدن سر مردهاى هاشمى بین رکن و مقام، خراب کردن دیوار مسجد کوفه، آمدن پرچمهاى سیاه از سمت خراسان، خروج یمانى، ظهور مغربى در مصر و تسلّطش بر شامات، فرود آمدن ترکها در جزیره و رومیان در رمله، بر آمدن ستاره‏اى در مغرب که همچون ماه مى‏تابد سپس آن چنان خمیده مى‏گردد که نزدیک مى‏شود دو طرفش به هم برسد، سرخیى در آسمان پدید مى‏آید و اطراف آن را فرا مى‏گیرد و آتشى در امتداد مشرق ظاهر مى‏شود سه یا هفت روز در فضا مى‏ماند، برداشتن لجامهاى مردم عرب و تسلّط ایشان بر بلاد و بیرون‏ رفتن از زیر سلطه غیر عرب، کشتن مردم مصر فرمانروایشان را، ویران شدن شام و برخورد سه پرچم در آن، وارد شدن پرچمهاى قیس و عرب میان مردم مصر و پرچمهاى کنده به خراسان، وارد شدن سوارانى از مغرب جهت مرزدارى کنار شهر حیره و آمدن پرچمهاى سیاه از سمت مشرق به طرف حیره، طغیان کردن آب فرات به حدّى که آب وارد کوچه‏هاى کوفه شود، بیرون آمدن شصت دروغگو که همگى ادّعاى پیغمبرى کنند و خروج دوازده تن از آل ابى طالب که هر کدام مدّعى امامت براى خود باشند، آتش زدن مرد جلیل القدرى از شیعیان بنى عباس بین جلولاء و خانقین و بستن پلى پشت محلّه کرخ در شهر بغداد، وزیدن باد سیاه در اوّل روز و زلزله در بغداد به طورى که بیشتر شهر به زمین فرو رود، بیم و ترسى که مردم عراق را فرا گیرد و مرگ و میر گسترده و کاستى اموال و نفوس و میوه‏جات، همزمان به طور غیر مترقبه ملخ به زراعت و غلّات هجوم مى‏آورد به طورى که از آنچه مردم مى‏کارند محصول اندکى به دست مى‏آید و اختلاف دو گروه غیر عرب و خونریزى زیاد در بین آنها و سرکشى بردگان از اطاعت اربابانشان و کشتن اربابان خود را و مسخ شدن گروهى از بدعتگذاران حتّى به شکل بوزینگان و خوکان و تسلّط بردگان بر سرزمینهاى اربابان خود و برآمدن نداى آسمانى به طورى که همه مردم؛ اهل هر زبانى که هستند، به زبان خودشان آن را بشنوند، در چشمه خورشید صورت و سینه‏اى براى مردم ظاهر مى‏شود و مردگانى از قبرها برانگیخته مى‏شوند تا به دنیا بر مى‏گردند و در آن جا یکدیگر را مى‏شناسند و رفت و آمد دارند سپس با آمدن بیست و چهار باران پیاپى این وضع پایان مى‏گیرد و بعد زمین مرده بدان وسیله زنده مى‏شود و برکاتش را ظاهر مى‏سازد و پس از آن هر نوع آفت و بلایى از معتقدان حق که پیرو مهدى علیه السّلام هستند برطرف مى‏شود و در آن هنگام از ظهور آن حضرت در مکّه مطّلع مى‏شوند پس براى یارى او- چنان که در اخبار آمده- به سمت مکّه عزیمت مى‏کنند.

شیخ مفید مى‏گوید: بعضى از این رویدادها حتمى و بعضى مشروطند و خدا بهتر مى‏داند که چه مى‏شود و ما این علامتها را مطابق آنچه در اصول ثابت شده و در آثار منقول آمده نقل کردیم و از خدا یارى و درخواست توفیق داریم.

شیخ مفید به اسناد خود از ابو بصیر به نقل از امام صادق علیه السّلام آورده است: «قائم علیه السّلام خروج نخواهد کرد مگر در یکى از سالهاى طاق: سال یک یا سه یا پنج یا هفت و یا نه».

 

                        راه روشن(ترجمه المحجة البیضاء فی تهذیب الإحیاء)، ج‏4، ص: 405