قهرمان کیست ؟
ساعت ٢:٤٧ ‎ب.ظ روز چهارشنبه ۱۳ اردیبهشت ۱۳٩۱   کلمات کلیدی: قهرمان کیست ؟ ،پوریاى ولى یکى از پهلوانان

 

بِسْم اللهِ الْرَّحْمنِ الْرَّحیم

پوریاى ولى یکى از پهلوانان معروف دنیاست و ورزشکاران هم او را مظهر فتوت و مردانگى و عرفان مى دانند.

نقل مى کنند که روزى به کشورى سفر مى کند تا با پهلوان درجه اوّل آنجا در یک مکان و وقت معینى مسابقه بدهد.

در شب جمعه به پیرزنى بر مى خورد که حلوا خیرات مى کند و از مردم هم التماس دعا دارد.

پیرزن پوریاى ولى را نمى شناخت ، لذا جلو آمد و به او حلوا داد و گفت حاجتى دارم برایم دعا کن .

- چه حاجتى ؟

- پسر من قهرمان کشتى است هم اکنون قهرمان دیگرى از خارج آمده تا در همین روزها با پسرم مسابقه دهد و چون تمام زندگى ما با همین حقوق قهرمانى فرزندم اداره مى شود، اگر پسر من زمین بخورد، نه تنها که آبروى او رفته بلکه تمام زندگى ما نیز تباه مى شود. و من پیرزن هم از بین مى روم .

پوریا گفت : مطمئن باش من دعا مى کنم .

پس از آن پوریا با خود فکر کرد که فردا چه باید بکند، آیا اگر قویتر از آن پهلوان بود او را به زمین بزند یا نه ؟

بعد از مدتى فکر و خیال به این نتیجه رسید که : قهرمان کسى است که با نفس خود مبارزه کند، لذا تصمیم خودش را گرفت .

... چون روز موعود فرا رسید و پنجه در پنجه حریف خود افکند، خویشتن را بسیار قوى و حریف را خیلى ضعیف یافت . بطورى که مى توانست با آسانى پشت او را به خاک برساند. ولى براى اینکه کسى نفهمد مدتى با او همآوردى کرد و بعد هم به گونه اى خودش را سست نمود که حریف وى را به زمین زد و روى سینه اش نشست .

نوشته اند: در همان وقت احساس کرد که قلبش را خداى متعالى باز نمود گویى ملکوت را با قلب خود مى بیند، چرا؟

براى اینکه یک لحظه جهاد با نفس کرد. بعد این مرد از اولیاءاللّه شد.

زیرا: المجاهد من جاهد نفسه .

و به مصداق اشجع الناس من غلب هواه چنان قهرمانى اى به خرج داد که از همه قهرمانیها بالاتر بود.(163)

البته در ورزشهاى امروز خصوصا در ممالک دیگر، معنویات از بین رفته است ، در گذشته ورزشکارها على (ع ) را مظهر قهرمانى و پهلوانى مى دانستند.

على علیه السلام در هر دو جبهه قهرمان است هم در میدان جنگ که با انسانهاى منحرف در ستیز است و هم در میدان مبارزه بانفس :

وقت خشم و وقت شهوت مرد کو

 

طالب مردى چنینم کو به کو

 

این بود که همیشه پهلوانى و قهرمانى با یک فتوت ، مردانگى ، شجاعت معنوى و مبارزه با هواى نفس و آزادى از هوس تواءم بود.

یعنى آنکه قهرمان بود آنجا که چشمش به نامحرم مى افتاد دیگر خیره نمى شد و به ناموس مردم نگاه نمى کرد، روح قهرمانى به او اجازه نمى داد تا نگاه کند. قهرمان زنا نمى کرد، شراب نمى خورد، دروغ نمى گفت ، تهمت نمى زد، تملق و چاپلوسى نمى کرد، چون روح قهرمانى به او اجازه این کارها را نمى داد. قهرمان تنها آنکس نیست که یک وزنه سنگین یا یک سنگ و آهنى را بلند کند، بلکه عمده این است که از عهده نفس اماره برآید.

نرم افزار بوستان حکایت