فعالیت انجمن حجتیه و مدعیان نیابت امام زمان ـ عجل الله تعالی فرجه الشریف ـ
ساعت ۸:٢٢ ‎ب.ظ روز یکشنبه ٦ فروردین ۱۳٩۱   کلمات کلیدی: فعالیت انجمن حجتیه و مدعیان نیابت امام زمان ـ عج -

انجمن حجتیه به عنوان یکی از جریان های ایستای مذهبی است که در خنثی سازی و سیاست گریز نمودن قشر مذهبی، خصوصاً نسل جوان، نقش موثری را ایفا نموده است مرحوم شیخ محمود (ذاکر زاده) تولایی معروف به شیخ محمود حلبی از اعضای فعال انجمن تبلیغات اسلامی مشهد بود او ماموریت یافت درباره فرقه بهائیت تحقیق کند. ایشان در سال 1335 اقدام به تشکیل انجمن حجتیه مهدویه کرد.(1)
اصلی ترین و عمده ترین هدف از تشکیل انجمن، فعالیت های فرهنگی برای پیشگیری از تبلیغ و ترویج بهائیت و منزوی نمودن بهائیان در جامعه و دعوت به دین مبین اسلام بود و لکن این جریان با پوشش آماده نمودن شرایط برای ظهور حضرت حجت ـ عجل الله تعالی فرجه الشریف ـ معتقد به اشاعه فساد بود و به این دلیل که بر قراری حکومت اسلامی مانع ظهور امام زمان ـ عجل الله تعالی فرجه الشریف ـ می باشد از هیچ مخالفتی با نظام اسلامی دریغ نکرد.
اصول سه گانه انجمن عبارت بودند از 1. خودداری از تعرض به شاه 2. خوداری از تعرض به آمریکا و اسرائیل 3. خوداری از تعرض به مسائل سیاسی.
مرحوم حلبی می گفت: شاه از همه سالاطین قبلی با عفت تر است(2) در سال 1357 که مردم فوج فوج در خون خویش غوطه ور بودند انگشتری را که روی سطح آن نوشته بود یدالله فوق ایدیهم برای سلامت شاه ارسال نمود.(3)
این انجمن با بزرگ نمایی بهائیت تکلیف را فقط مبارزه با بهائیت می دانست در حالی که علت قوت و پرورش بهائیت شاه و رژیم اسرائیل و امریکا بود اگر شاه از بین می رفت بهائیت هم از بین می رفت، پس باید مبارزه با شاه می شد تا با رفت علت، معلول هم از بین برود.
حضرت امام در پیام خودشان در 26 تیر ماه 1362 فرمودند:
یک دسته دیگر هم تزشان این است که بگذارید که معصیت زیاد شود تا حضرت صاحب بیاید، حضرت صاحب مگر برای چه چیزی می آید، حضرت صاحب می آید معصیت را بر دارد ما معصیت کنیم که او بیاید این اعوجاجات را بر دارد، این دسته بندی ها را برای خاطر خدا اگر مسلمان هستید و برای کشورتان اگر ملی هستید، را بر دارید. در این موجی که الآن این ملت را به پیش می برد خودتان را وارد کنید و بر خلاف این موج حرکت نکنید که دست و پای تان خواهد شکست.(4)
و پس از این بود که با پیام مرحوم حلبی جلسات انجمن تعطیل شد.
نکته ای که باید به آن توجه داشته باشیم این است که عده ای از آقایان به خاطر اعتقاد به وجود امام زمان ـ عجل الله تعالی فرجه الشریف ـ شاید چند روزی هم با آن ها همکاری می کردند ولی بعد از اینکه مخالفت انجمن با امام را دیدند از انجمن جدا شدند.
در رابطه با قسمت دوم سوال لازم است به این نکته اشاره نماییم که: هنوز مدتی از عهد سفارت ناحیه مقدسه نگذشته بود که این دستگاه مقدس مبتلا به مصیبت مدعیان دروغین سفارت گشت آنان از این ادعای دروغین خود این اهداف را دنبال می نمودند:
1. از آنجا که ایمان ضعیفی داشتند با این ادعا در صدد انحراف مردم و جامعه شیعی بودند.
2. طمع به دست آوردن اموال مردم و حقوق شرعیه.
زیرا از آنجا که امام زمان ـ عجل الله تعالی فرجه الشریف ـ در غیبت به سر می بردند این ها می توانستند در اموال تصرف نمایند.
3. گسترش موقعیت خود در جامعه، زیرا با این ادعا و انتساب خود به امام مهدی ـ عجل الله تعالی فرجه الشریف ـ در صدد گسترش شهرت خود بر می آمدند.(5)
شروع تزویر در امر سفارت به عصر سفیر دوم محمد بن عثمان عمری باز می گردد، زیرا پدر او عثمان بن سعید به قدری معروف بود که هیچ کس جرأت معارضه با او را نداشت.
اول کسی که ادعای سفارت نمود ابو محمد شریعی بود و بعد از او محمد بن نصیر نصیری و احمد بن هلال کرخی و ابو طاهر محمد بن علی بلال بلالی و ابوبکر محمد بن احمد بن عثمان بغدادی و اسحاق بن احمد و مردی معروف به باقطانی(6)
برخی از آنان در ابتدا از مردان صالحی بودند ولی به جهات مختلف راه انحراف را پیشه نموند. سفیر دوم با تمام قدرت به مقابله با آن ها پرداخت، و نیز از ناحیه مقدسه توقیعات و بیانات شدید در لعن و تبری از آنان صادر شد که دلالت بر دروغگویی و سوء باطن آنان داشت.
در زمان سفارت حسین بن روح سفیر سوم مصیبت در این زمینه بیشتر شد، زیرا شخصی به نام محمد بن علی شلمغانی ادعای سفارت نمود و بیشترین تأثیر را در انحراف جامعه به جای گذاشت. او گرچه در ابتدای امر، مردی مومن به نظر می رسید و وکیل حسین بن روح بود ولی عاقبت به انحراف کشیده شد.(7) آخرین کسی که ادعای دروغین سفارت داشت ابی دلف کاتب بود که بر این ادعای خود تابعد از وفات سمری سفیر چهارم باقی بود.(8)

 


پاورقی:

1. روزنامه جمهوری اسلامی ایران، 9 آبان 1381 ولی آقای طاهر احمد زاده در نشریه چشم انداز ایاران صفحه اول شدوم، 1378 سال تاسیس انجمن را 1336 به بعد می گوید.
2. شناخت حزب قاعدین، عماد الدین باقی، ص239.
3. همان، ص239.
4. پیام حضرت امام(ره) در 26 تیر ماه 1362
5. با استفاده از سیره پیشوایان، مهدی پیشوایی، موسسه امام صادق ـ علیه السلام ـ ، ج18، با تلخیص و دخل و تصرف، ص689.
6. بحارالانوار، موسسة الوفاء بیروت، سال چاپ 1404ه‍ ق، ج51، ص369، 368، 367، 301.
7. الغیبه، شیخ طوسی، موسسه معارف اسلامی، قم، 1411ه‍ ق، ص408.
8. الغیبه، همان، ص412.