ایمان و عمل پا
ساعت ٩:٢۳ ‎ب.ظ روز چهارشنبه ٢ فروردین ۱۳٩۱   کلمات کلیدی: ایمان و عمل پا

و فرض على الرّجلین أن لا یمشی بهما الى شی‏ء من معاصی اللَّه، و فرض علیهما المشی الى ما یرضی اللَّه عز و جل فقال: «وَ لا تَمْشِ فِی الْأَرْضِ مَرَحاً إِنَّکَ لَنْ تَخْرِقَ الْأَرْضَ وَ لَنْ تَبْلُغَ الْجِبالَ طُولًا» « سوره اسرا (17): 37» و قال:

«وَ اقْصِدْ فِی مَشْیِکَ وَ اغْضُضْ مِنْ صَوْتِکَ إِنَّ أَنْکَرَ الْأَصْواتِ لَصَوْتُ الْحَمِیرِ» « سوره لقمان (31): 19» و قال فیما شهدت الأیدی و الأرجل على أنفسهما و على أربابهما، من تضییعهما لما أمر اللَّه عز و جل به و فرضه علیهما: «الْیَوْمَ نَخْتِمُ عَلى‏ أَفْواهِهِمْ وَ تُکَلِّمُنا أَیْدِیهِمْ وَ تَشْهَدُ أَرْجُلُهُمْ بِما کانُوا یَکْسِبُونَ‏»؛ « سوره یس (36): 65» فهذا أیضا ممّا فرض اللَّه على الیدین و على الرّجلین، و هو عملهما، و هو من الایمان.

و بر پاها واجب است که با آنها در راه نافرمانى خدا گام برندارند، و بر آنها فرض است که براى خرسندى خداى بزرگ به راه افتند، که خدا خود گفته است: «وَ لا تَمْشِ فِی الْأَرْضِ مَرَحاً، إِنَّکَ لَنْ تَخْرِقَ الْأَرْضَ وَ لَنْ تَبْلُغَ الْجِبالَ طُولًا به کبر و ناز در زمین راه مرو، که نه به نیرو توانى زمین را شکافت، و نه به گردنفرازى توانى با قله‏هاى افراشته کوهها همبرى کرد». و گفته است: «وَ اقْصِدْ فِی مَشْیِکَ وَ اغْضُضْ مِنْ صَوْتِکَ إِنَّ أَنْکَرَ الْأَصْواتِ لَصَوْتُ الْحَمِیرِ در راه رفتن میانه رو باش، و از بانگ خود بکاه، که ناخوشترین آوازها آواز خران است». و در باره گواهى دادن دست و پا بر ضد خود و صاحب خود، در جاهایى که فرمان خدا را فرو گذارده و امر او را واهشته‏اند، گفته است: «الْیَوْمَ نَخْتِمُ عَلى‏ أَفْواهِهِمْ وَ تُکَلِّمُنا أَیْدِیهِمْ وَ تَشْهَدُ أَرْجُلُهُمْ بِما کانُوا یَکْسِبُونَ‏ در آن روز بر دهنهاى ایشان مهر مى‏نهیم، و دستها و پاهاى ایشان، در باره آنچه کرده‏اند، با ما سخن خواهند گفت». این امور- که یاد شد- وظیفه دست و پا است، و عمل و ایمان آنها است.

الحیاة / ترجمه احمد آرام، ج‏1، ص: 483