ایمان و عمل دل‏
ساعت ٩:٢۳ ‎ب.ظ روز چهارشنبه ٢ فروردین ۱۳٩۱   کلمات کلیدی: ایمان و عمل دل‏

فأمّا ما فرض على القلب من الایمان، فالإقرار و المعرفة و العقد و الرّضا و التسلیم بأن لا إله الّا اللَّه وحده لا شریک له، إلها واحدا لم یتّخذ صاحبة و لا ولدا، و انّ محمدا عبده و رسوله- صلوات اللَّه علیه و آله- و الاقرار بما جاء من عند اللَّه من نبیّ او کتاب. فذلک ما فرض اللَّه على القلب من الاقرار و المعرفة، و هو عمله، و هو قول اللَّه عزّ و جلّ: «إِلَّا مَنْ أُکْرِهَ وَ قَلْبُهُ مُطْمَئِنٌّ بِالْإِیمانِ وَ لکِنْ مَنْ شَرَحَ بِالْکُفْرِ صَدْراً» « سوره نحل (16): 106» و قال: «أَلا بِذِکْرِ اللَّهِ تَطْمَئِنُّ الْقُلُوبُ‏» « سوره رعد (13): 28» و قال: «الَّذِینَ قالُوا آمَنَّا بِأَفْواهِهِمْ وَ لَمْ تُؤْمِنْ قُلُوبُهُمْ‏» « سوره مائده (5): 41» و قال:

«إِنْ تُبْدُوا ما فِی أَنْفُسِکُمْ أَوْ تُخْفُوهُ یُحاسِبْکُمْ بِهِ اللَّهُ فَیَغْفِرُ لِمَنْ یَشاءُ وَ یُعَذِّبُ مَنْ یَشاءُ» « سوره بقره (2): 284»؛ فذلک ما فرض اللَّه عزّ و جلّ على القلب، من الاقرار و المعرفة، و هو عمله، و هو رأس الایمان.

ایمانى که خدا بر قلب واجب فرموده، اعتراف است و شناخت و اعتقاد و رضا و تسلیم به اینکه خدایى جز «اللَّه» نیست، او یگانه است و بى‏شریک، و سزاوار پرستش و یکتا اوست، و او را همسر و فرزندى نیست، و محمد بنده و فرستاده او است- صلوات الله علیه و آله- و اقرار کردن به همه پیامبران و کتابهایى که از جانب خدا آمده است. این است آنچه خدا از اعتراف و معرفت بر قلب واجب کرده است. و کار قلب همین است، چنان که خود گفته است: «إِلَّا مَنْ أُکْرِهَ وَ قَلْبُهُ مُطْمَئِنٌّ بِالْإِیمانِ‏ ... مگر آن کس که مجبور گردد (که چیزى بر خلاف عقیده خویش بگوید)، و قلب او به‏ ایمان و باور خود مطمئن است»؛ و گفته است: «أَلا بِذِکْرِ اللَّهِ تَطْمَئِنُّ الْقُلُوبُ‏ آگاه باشید که با یاد خدا دلها آرامش و اطمینان پیدا مى‏کند»؛ و گفته است: «الَّذِینَ قالُوا آمَنَّا بِأَفْواهِهِمْ وَ لَمْ تُؤْمِنْ قُلُوبُهُمْ‏ کسانى که به زبان گفتند ایمان آوردیم، لیکن دلهاشان ایمان نیاورده است»؛ و گفته است: «إِنْ تُبْدُوا ما فِی أَنْفُسِکُمْ أَوْ تُخْفُوهُ یُحاسِبْکُمْ بِهِ اللَّهُ فَیَغْفِرُ لِمَنْ یَشاءُ وَ یُعَذِّبُ مَنْ یَشاءُ خواه آنچه در جانهاى خود دارید آشکار کنید و خواه پنهان، خدا طبق همان به حساب شما رسیدگى مى‏کند، پس هر که را بخواهد مى‏آمرزد و هر که را بخواهد عذاب مى‏کند». و این آیات همه در بیان همان است که خدا بر قلب واجب کرده است یعنى اقرار و معرفت. و این، رأس ایمان است.

الحیاة / ترجمه احمد آرام، ج‏1، ص: 476