پرورش دادن مظاهر عمومى انسانیت‏
ساعت ٥:٢٩ ‎ب.ظ روز یکشنبه ٢۸ اسفند ۱۳٩٠   کلمات کلیدی: پرورش دادن مظاهر عمومى انسانیت‏

حدیث‏

1 الامام علی «ع»: أشعر قلبک الرّحمة لجمیع النّاس و الإحسان الیهم. ««غرر الحکم»/ 64»

امام على «ع»: رحمت و بخشندگى به همه مردم و نیکى کردن در حق ایشان را شعار جان خود قرار ده.

2 الامام علی «ع»- لولده محمد- رضی اللَّه عنه- یا بنی! أحسن الى جمیع‏ النّاس کما تحبّ أن یحسن إلیک، و ارض لهم ما ترضاه لنفسک، و استقبح من نفسک ما تستقبحه من غیرک، و حسّن خلقک مع النّاس. ««مستدرک نهج البلاغه»/ 153»

امام على «ع»- به پسرش محمد حنفیّه: پسرم! به همه مردم نیکى و احسان کن همان گونه که دوست دارى در حق تو نیکى و احسان کنند؛ چیزى را براى ایشان بپسند که براى خود مى‏پسندى، و چیزى را در حق دیگران ناپسند شمار که در حق خود ناپسند مى‏شمارى؛ و خلق و خوى خود را با مردمان نیکو کن.

3 الامام علی «ع»- فی العهد الاشتری: ... فإنّهم صنفان: إمّا أخ لک فی الدّین، و إمّا نظیر لک فی الخلق .. ««نهج البلاغه»/ 993»

امام على «ع»- در «دستورنامه حکومتى» مالک اشتر: با همه مردم، با مهربانى و احترام و انسانیت رفتار کن، زیرا که آنان دو گروهند: یا برادر اسلامى تواند، یا برابر انسانى تو.

4 الامام الصادق «ع»: النّاس سواء کأسنان المشط، و المرء کثیر بأخیه، و لا خیر فی صحبة من لم یر لک مثل الذی یرى لنفسه. ««تحف العقول»/ 271»

امام صادق «ع»: مردمان مساویند مانند دندانه‏هاى شانه. و آدمى به وسیله برادر خود زیاد مى‏گردد (و نیرو پیدا مى‏کند). و خیرى در همنشینى آن کس نیست که آنچه براى خود مى‏خواهد براى تو نخواهد.

* در باره اهمیّت بنیادین «اصل مساوات» در اسلام، و رمز توحیدى آن، و نقش انسانى و تربیتى و اجتماعى عمل به آن که سازنده انسان و انسانیّت است، به فصل 47، از باب 11 (جلد 5، صفحات 166- 123) حتما مراجعه کنید.

5 الامام الصادق «ع»: قال اللَّه عزّ و جلّ: «الخلق عیالی، فأحبّهم إلیّ ألطفهم بهم، و اسعاهم فی حوائجهم». ««تحف العقول»/ 271»

امام صادق «ع»: خداى بزرگ گفت: مردمان عیال منند، پس آن کس از ایشان را بیشتر دوست مى‏دارم که نسبت به آنان مهربانتر است، و در برآوردن نیازمندیهایشان کوشاتر.

الحیاة / ترجمه احمد آرام، ج‏1، ص:439 -  440