نقش ایمان در حرکتهاى سازنده فرد و اجتماع‏
ساعت ٥:٢٩ ‎ب.ظ روز یکشنبه ٢۸ اسفند ۱۳٩٠   کلمات کلیدی: نقش ایمان در حرکتهاى سازنده فرد و اجتماع‏

حدیث‏

1 النبی «ص»- عن عثمان بن مظعون، قال: قلت لرسول اللَّه إنّ نفسی تحدّثنی بالسّیاحة و أن ألحق بالجبال. فقال: یا عثمان! لا تفعل، فإنّ سیاحة أمّتى الغزو و الجهاد. ««وسائل» 11/ 10»

پیامبر «ص»- عثمان بن مظعون گوید: به پیامبر خدا گفتم: نفس، مرا به سیاحت‏ مى‏خواند و اینکه سر به کوه و بیابان گذارم. پیامبر گفت: اى عثمان! چنین مکن که سیاحت امت من جنگیدن در راه خدا و جهاد است.

2 النبی «ص»- روی عن ابن مسعود قال: کنت ردیف رسول اللَّه على حمار، فقال: .. أ تدری ما رهبانیّة أمّتی؟ قلت: اللَّه و رسوله أعلم. قال: الهجرة، و الصّلاة، و الصّوم، و الحجّ، و العمرة. « «مجمع البیان» 9/ 243»

پیامبر «ص»- عبد اللَّه بن مسعود گوید: پشت سر پیامبر «ص» بر خرى سوار بودم و به جایى مى‏رفتیم. در میان راه گفت: ... آیا مى‏دانى زهد و رهبانیت امت من در چیست؟ گفتم: خدا و پیامبرش داناترند. گفت: هجرت، و جهاد، و نماز، و روزه، و حج، و عمره‏

3 الامام علی «ع»: إنّ أفضل ما توسّل به المتوسّلون الى اللَّه- سبحانه و تعالى- الایمان به و برسوله، و الجهاد فی سبیله .. « «نهج البلاغه»/ 338»

امام على «ع»: با ارزشترین چیزى که متوسلان به پروردگار سبحان، به آن توسل مى‏جویند، ایمان به او و فرستاده او، و جهاد در راه او است ...

4 الامام علی «ع»: امّا بعد! فإنّ الجهاد باب من أبواب الجنّة، فتحه اللَّه لخاصّة اولیائه. و هو لباس التّقوى، و درع اللَّه الحصینة، و جنّته الوثیقة؛ فمن ترکه رغبة عنه، ألبسه اللَّه ثوب الذّلّ، و شمله البلاء، و دیّث بالصغار و القماءة، و ضرب على قلبه بالإسهاب، و أدیل الحقّ منه بتضییع الجهاد، و سیم الخسف، و منع النّصف. ««مستدرک» 2/ 244»

امام على «ع»: جهاد درى از درهاى فردوس است که خدا آن را براى دوستان ویژه خویش گشوده است. و آن، لباس تقوى و زره محکم خدا و سپر مطمئن او است. پس هر که آن را- از سر فروگذارى- ترک کند، خدا جامه ذلت بر او بپوشاند، و گرفتار بلا شود، و بر سر او (و ناموس او) خوارى و زبونى فرو بارد، و نور خرد از دل او رخت کشد (و به یاوه‏گویى افتد)، و با فرو گذاشتن جهاد، حق از او رویگردان شود، و خوارى به او روى آورد، و (چون ترک جهاد کند و ظالمان و متجاوزان آیند و مسلط گردند، هر چه فریاد زند و داد خواهد) کسى داد او ندهد.

* زید بن على بن الحسین «ع»، در باره این تعبیر قرآنى، در کلام خدا: «وَ لِباسُ التَّقْوى‏» «2» گوید: جامه تقوى، جامه جنگ است و پوشیدن ساز و برگ جنگ در راه خدا «3».

5 الامام الصادق «ع»- عن آبائه، إنّ النّبیّ «ص» قال: فوق کلّ ذی برّ برّ، حتى یقتل فی سبیل اللَّه، فإذا قتل فی سبیل اللَّه فلیس فوقه برّ. ««وسائل» 11/ 10»

امام صادق «ع»- از پدرانش: پیامبر اکرم گفت: برتر از هر نیکوکاریى نیکوکارى دیگرى هست تا اینکه آدمى در راه خدا کشته شود، که چون در راه خدا کشته شد دیگر برتر از آن، کار نیکى نیست.

6 النبی «ص»- إنّ رجلا اتى جبلا لیعبد اللَّه فیه، فجاء به أهله الى الرّسول «ص» فنهاه عن ذلک و قال: إنّ صبر المسلم فی بعض مواطن الجهاد یوما واحدا، خیر له من عبادة أربعین سنة. ««مستدرک» 2/ 245»

پیامبر «ص»- مردى براى عبادت به کوه رفته بود. کسانش او را نزد پیامبر اکرم آوردند. پیامبر او را از این کار نهى کرد و گفت: صبر (و تاب- آوردن) مسلمان، در میدان جهاد، به مدت یک روز، از عبادت چهل سال بهتر است.

7 النبی «ص»- فیما رواه الامام الصادق: إنّ اللَّه عزّ و جلّ، لیبغض المؤمن الضّعیف الذی لا دین له. فقیل له: و ما المؤمن الذی لا دین له؟ قال: الذی لا ینهى عن المنکر. « «وافى» 2 (م 9)/ 29»

پیامبر «ص»- به روایت امام صادق: خداى بزرگ، از مؤمن سستى که دین ندارد خشمناک است. پرسیدند: مؤمنى که دین ندارد کدام است؟ گفت:

آنکه نهى از منکر نمى‏کند.

8 النبی «ص»: لتأمرنّ بالمعروف و لتنهنّ عن المنکر، او لیسلّطنّ اللَّه شرارکم على خیارکم، فیدعو خیارکم فلا یستجاب لهم. ««بحار» 93/ 378»

پیامبر «ص»: باید امر به معروف و نهى از منکر کنید، و گر نه خدا بدان شما را بر نیکانتان مسلط مى‏کند. و چون چنین شود، هر چه نیکان دعا کنند دعایشان مستجاب نمى‏شود.

الحیاة / ترجمه احمد آرام، ج‏1، ص: 422