عقیده بزرگ، ایمان به خداى متعال‏
ساعت ٥:٢٩ ‎ب.ظ روز یکشنبه ٢۸ اسفند ۱۳٩٠   کلمات کلیدی: عقیده بزرگ، ایمان به خداى متعال‏

قرآن‏

1 وَ الْعَصْرِ* إِنَّ الْإِنْسانَ لَفِی خُسْرٍ* إِلَّا الَّذِینَ آمَنُوا .. « سوره عصر (103): 2- 1» قسم به روزگار* همانا آدمى در زیانکارى است، جز آن کسان که ایمان آوردند ...

2 وَ بَشِّرِ الَّذِینَ آمَنُوا .. « سوره بقره (2): 25» به کسانى که ایمان آوردند مژده ده ...

3 وَ لَوْ أَنَّهُمْ آمَنُوا وَ اتَّقَوْا، لَمَثُوبَةٌ مِنْ عِنْدِ اللَّهِ خَیْرٌ .. « سوره بقره (2): 103» اگر آنان ایمان مى‏آوردند و پرهیزگار مى‏شدند، پاداش خدایى براى آنان بهتر بود ...

4 وَ أَمَّا الَّذِینَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ فَیُوَفِّیهِمْ أُجُورَهُمْ‏ .. « سوره آل عمران (3): 57»

کسانى که ایمان آوردند و کارهاى نیکو کردند، خداوند پاداش آنان را تمام مى‏دهد ...

5 یا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا، آمِنُوا بِاللَّهِ‏ .. « سوره نسا (4): 136» اى کسانى که ایمان آوردید! به خدا ایمان آورید ...

6 فَأَمَّا الَّذِینَ آمَنُوا بِاللَّهِ وَ اعْتَصَمُوا بِهِ، فَسَیُدْخِلُهُمْ فِی رَحْمَةٍ مِنْهُ وَ فَضْلٍ، وَ یَهْدِیهِمْ إِلَیْهِ صِراطاً مُسْتَقِیماً* « سوره نسا (4): 175» کسانى که به خدا ایمان آوردند و به او متمسک شدند، آنان را در رحمت و فضل خود درمى‏آورد، و از راه راست به سوى خود هدایتشان مى‏کند*

حدیث‏

1 الامام علی «ع»: المرء بایمانه. ««غرر الحکم»/ 15»

امام على «ع»: معیار انسان ایمان او است.

2 الامام الباقر «ع» (او الصّادق «ع»)- فی قول اللَّه عزّ و جلّ: «صِبْغَةَ اللَّهِ وَ مَنْ أَحْسَنُ مِنَ اللَّهِ صِبْغَةً»، « سوره بقره (2): 138» قال: الصّبغة هی الاسلام. و قال فی قوله عزّ و جلّ:

«فَمَنْ یَکْفُرْ بِالطَّاغُوتِ وَ یُؤْمِنْ بِاللَّهِ فَقَدِ اسْتَمْسَکَ بِالْعُرْوَةِ الْوُثْقى‏»، « سوره بقره (2): 256» هی الایمان .. ««اصول کافى» 2/ 14»

امام باقر «ع» (یا امام صادق «ع»)- در تفسیر این آیه: صِبْغَةَ اللَّهِ وَ مَنْ أَحْسَنُ مِنَ اللَّهِ صِبْغَةً رنگ‏آمیزى (و هدایت) خداست (این ایمان)، و چه کس بهتر از خداوند رنگ دهد؟»، گفت: مقصود از این صبغه و رنگ‏آمیزى، اسلام است. همچنین در تفسیر این آیه: فَمَنْ یَکْفُرْ بِالطَّاغُوتِ وَ یُؤْمِنْ بِاللَّهِ فَقَدِ اسْتَمْسَکَ بِالْعُرْوَةِ الْوُثْقى‏ هر که به طاغوت کفر ورزد و به خدا ایمان آورد، به دستگیره استوار چنگ زده است»، گفت که «عروة الوثقى» (دستگیره استوار)، ایمان است.

3 الامام علی «ع»: المغبون من فسد دینه. ««غرر الحکم»/ 28»

امام على «ع»: زیان دیده کسى است که دین او تباه گشته باشد.

4 الامام علی «ع»: یا کمیل! إنّه (الایمان) مستقرّ و مستودع. فأحذر أن تکون من المستودعین؛ و إنّما یستحقّ أن تکون مستقرّا، إذا لزمت الجادّة الواضحة، التی لا تخرجک الى عوج، و لا تزیلک عن منهج. « «تحف العقول»/ 121»

امام على «ع»: اى کمیل! ایمان یا حالت استقرار دارد و در جاى خود محکم است، یا همچون چیزى است که به امانت و عاریه گذاشته شده باشد. از آن بپرهیز که ایمان عاریتى داشته باشى! و تو آنگاه شایسته ایمان ثابت و استقرار یافته مى‏شوى، که از متن راه روشن بروى، راهى که تو را به انحراف نمى‏کشاند، و از روش حق‏پرستان دور نمى‏کند.

الحیاة / ترجمه احمد آرام، ج‏1، ص:388 -  390