پیامبر بزرگ‏
ساعت ۱٢:٤٥ ‎ب.ظ روز شنبه ٢٧ اسفند ۱۳٩٠   کلمات کلیدی: پیامبر بزرگ

قرآن‏

1 هُوَ الَّذِی أَرْسَلَ رَسُولَهُ بِالْهُدى‏ وَ دِینِ الْحَقِّ، لِیُظْهِرَهُ عَلَى الدِّینِ کُلِّهِ، وَ لَوْ کَرِهَ الْمُشْرِکُونَ‏* « سوره توبه (9): 33» خدا است آن که فرستاده خود (محمد «ص») را با رهنمونى و دین حق فرستاد، تا آن دین را بر همه دینها برترى و والایى دهد، هر چند که مشرکان را خوش نیاید*

2 یا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا اسْتَجِیبُوا لِلَّهِ وَ لِلرَّسُولِ، إِذا دَعاکُمْ لِما یُحْیِیکُمْ‏ .. « سوره انفال (8): 24» اى کسانى که ایمان آورده‏اید! در آن هنگام که خدا و فرستاده خدا (محمد)، شما را به چیزى مى‏خوانند که زنده‏تان مى‏کند، این دعوت را پذیرا شوید ...

3 لَقَدْ جاءَکُمْ رَسُولٌ مِنْ أَنْفُسِکُمْ، عَزِیزٌ عَلَیْهِ ما عَنِتُّمْ، حَرِیصٌ عَلَیْکُمْ، بِالْمُؤْمِنِینَ رَؤُفٌ رَحِیمٌ‏* « سوره توبه (9): 128» فرستاده‏اى نزد شما آمد هم از خود شما (محمد)، که دشوارى و زیانى که به شما مى‏رسد بر او گران است، و حریص است بر (آنکه) شما (بر راه راست روید)، و نسبت به مؤمنان رئوف و مهربان است* 4 ما کانَ مُحَمَّدٌ أَبا أَحَدٍ مِنْ رِجالِکُمْ، وَ لکِنْ رَسُولَ اللَّهِ وَ خاتَمَ النَّبِیِّینَ، وَ کانَ اللَّهُ بِکُلِّ شَیْ‏ءٍ عَلِیماً* « سوره احزاب (33): 40» محمد پدر هیچ یک از مردان شما نیست، بلکه او رسول خدا و خاتم پیامبران است، و خدا به هر چیز دانا است* 5 لَقَدْ کانَ لَکُمْ فِی رَسُولِ اللَّهِ أُسْوَةٌ حَسَنَةٌ، لِمَنْ کانَ یَرْجُوا اللَّهَ وَ الْیَوْمَ الْآخِرَ، وَ ذَکَرَ اللَّهَ کَثِیراً* « سوره احزاب (33): 21» رسول خدا نمونه و اسوه‏اى نیکو است براى کسى که به خدا و روز رستاخیز امید دارد، و فراوان یاد خدا مى‏کند*

حدیث‏

1 النبی «ص»: یا بنی عبد المطّلب! إنّی و اللَّه ما أعلم شابّا فی العرب جاء قومه بأفضل ممّا قد جئتکم به، إنّی قد جئتکم بخیر الدّنیا و الآخرة. و قد أمرنی اللَّه تعالى أن أدعوکم إلیه. ««الغدیر» 2/ 279»

پیامبر «ص»: اى پسران عبد المطّلب! به خداى سوگند که من جوانى را در عرب نمى‏شناسم که براى قوم خود چیزى بهتر از آن آورده باشد که من براى شما آورده‏ام، من خیر دنیا و آخرت را براى شما آورده‏ام، خداى متعال به من فرمان داده است تا شما را به سوى او بخوانم.

2 الامام علی «ع»: اشهد أنّ محمّدا عبده و رسوله، أرسله بالدّین المشهور، و العلم المأثور، و الکتاب المسطور، و النّور السّاطع، و الضّیاء اللّامع، و الأمر الصّادع، إزاحة للشّبهات، و احتجاجا بالبیّنات، و تحذیرا بالآیات، و تخویفا بالمثلات. و النّاس فی فتن انجذم فیها حبل الدّین، و تزعزعت سواری الیقین، و اختلف النّجر، و تشتّت الأمر، و ضاق المخرج، و عمی المصدر، فالهدى خامل، و العمى شامل .. ««نهج البلاغه»/ 43- 42.»

امام على «ع»: گواهى مى‏دهم که محمد «ص» بنده و فرستاده او است، خدا او را با دین مشهور، و سنّت پایدار، و کتاب جاوید، و نور درخشنده، و روشنایى تابنده، و آیین جداگر حق از باطل فرستاد، تا شبهه‏ها را از میان ببرد، و با آیات بیّنات مردمان را بیم دهد و حجّت بر ایشان تمام کند، و آنان را با یاد کرد عقوبتهاى گذشتگان بترساند. و در آن هنگام که او مبعوث گشت‏ مردمان گرفتار فتنه‏ها بودند، و رشته دین گسیخته و پایه‏هاى باور و یقین متزلزل شده بود. عقیده چندین گونه گشته، و کار به پریشانى کشیده شده بود.

و راه بیرون آمدن از دشواریها کور گردیده و حق و باطل درهم آمیخته بود، راه گم بود و کوردلى بر همه مستولى.

 

الحیاة / ترجمه احمد آرام، ج‏1، ص: 242