حق فرزند بر والدین ( پدر و مادرش )
ساعت ٤:۳٢ ‎ب.ظ روز دوشنبه ۸ اسفند ۱۳٩٠   کلمات کلیدی: حق فرزند بر والدین ( پدر و مادرش )

 از زید بن على به نقل از پدرش و او از جدش روایت شده که فرمود: «رسول خدا (ص) فرمود: همان گونه که فرزند عاق والدین مى‏شود، والدین نیز عاق فرزند مى‏شوند.»

پیامبر (ص) فرمود: حق فرزند بر پدرش آن است که اگر پسر است، پدر، مادر فرزند را گرامى بدارد و نام نیکو بر او بگذارد و قرآن را به او بیاموزد و پاک بدارد و شنا به او تعلیم دهد و اگر دختر است، مادرش را احترام کند و نام خوب بر او بگذارد، سوره نور را به او بیاموزد و سوره یوسف را به او تعلیم ندهد و او را در بالا خانه‏ها سکونت ندهد و هر چه زودتر او را به خانه شوهر بفرستد.»

از ابو الحسن امام کاظم (ع) است که فرمود: «مردى خدمت پیامبر (ص) آمد و عرض کرد: یا رسول الله، پسر من به من چه حقى دارد؟ فرمود: اسم خوب بر او بگذارى و ادب نیکو دهى و او را به کار خوبى بگمارى.»

از امام صادق (ع) است که فرمود: «رسول خدا (ص) فرموده است: خدا آن پدر و مادرى را بیامرزد که به فرزندانشان در نیکوکارى کمک کنند.» در روایت دیگرى آمده است: «گفتم: چگونه بر نیکوکارى‏اش کمک کند؟ فرمود: آسانش را بپذیرد و از دشوارش چشم‏پوشى کند و او را به بدى متّهم و وادار به کار سخت نکند و بین این حالت پدر و آن که در حدى از حدود کفر قرار گیرد چیزى نیست، مگر آن که وارد نافرمانى و یا قطع رحم گردد.»

از آن حضرت است که فرمود: «رسول خدا (ص) فرموده است: بچه‏ها را دوست بدارید و با آنها مهربان باشید و هر گاه وعده‏اى به آنها دادید وفا کنید، زیرا آنها جز شما که به آنها روزى مى‏دهید کس دیگرى را نمى‏بینند.»

از آن حضرت روایت شده است که فرمود: رسول خدا (ص) فرموده است: هر که فرزندش را ببوسد خداوند برایش حسنه‏اى بنویسد و هر کس خوشحالش کند، خداوند او را روز قیامت خوشحال کند و هر که به فرزندش قرآن بیاموزد، روز قیامت پدر و مادر را بخوانند و بر آنها جامه فاخر بپوشانند در حالى که نور آنها چهره اهل بهشت را روشن مى‏کند.»

از آن حضرت است که فرمود: «مردى از انصار، عرض کرد: به چه کسى نیکى کنم؟ فرمود: به پدر و مادرت، عرض کرد: از دنیا رفته‏اند فرمود: به فرزندانت.»

از آن حضرت است که فرمود: «مردى خدمت پیامبر (ص) آمد عرض کرد: من صاحب دخترى شدم و او را تربیت کردم تا بالغ شد، لباس و زیور بر او پوشاندم، سپس او را کنار چاهى قدیمى آوردم و داخل چاه افکندم و آخرین جمله‏اى که از او شنیدم، مى‏گفت: آى پدر!! کفاره این عمل من چیست؟ فرمود: آیا مادرت زنده است؟ عرض کرد: خیر، فرمود: خاله‏ات زنده است؟ عرض کرد: آرى، فرمود: پس به او نیکى کن زیرا او به منزله مادر تو است و باعث محو شدن آن گناه تو مى‏شود، راوى مى‏گوید: به امام صادق (ع) عرض کردم: چه وقت آن کار را مرتکب شده است؟ فرمود: در جاهلیت که مردم عرب دختران خود را از ترس این که مبادا اسیر و در میان قوم دیگر صاحب فرزند شوند مى‏کشتند.»

                                کافی ، شیخ کلینی ، ج 6 ، ص 48 – 49 « باب الاولاد »