علت پیروزی انقلاب در دو کشور کوبا و ویتنام ...............
ساعت ۱٢:٠٠ ‎ب.ظ روز جمعه ۱٤ بهمن ۱۳٩٠   کلمات کلیدی: علت پیروزی انقلاب در دو کشور کوبا و ویتنام ،انقلاب در دو کشور کوبا و ویتنام چه تفاوتی با

علت پیروزی انقلاب در دو کشور کوبا و ویتنام چه بوده است و این دو انقلاب چه تفاوتی با انقلاب اسلامی ایران دارند؟

پاسخ:

هر کشور از جهات متعدد (مذهب، سابقه تاریخی، موقعیت مکانی، جمعیت، حکومت و...) با کشورهای دیگر تفاوت دارد که گاه با مقایسه کردن آنها می توان نتایج خوبی گرفت. کشور کوبا(1) به مدت 300 سال مستعمره اسپانیا بوده است و در 25 اکتبر 1898 میلادی با دخالت های نظامی ایالات متحده آمریکا علیه کشتی های جنگی اسپانیا، استقلال خود را به دست آورد و پس از آن امور، کشور کوبا بطور مستقیم و غیر مستقیم به دست آمریکا، اداره می شد به طوری که به عنوان مثال یک بار دولتمردان آمریکایی انتخابات ریاست جمهوری کوبا را باطل اعلام کردند تا اینکه گروه های چریکی از جمله گروه چریکی به رهبری فیدل کاسترو علیه حکومت های دست نشانده آمریکایی به مبارزه برخاستند و در سال 1959 میلادی موفق به سرنگونی حکومت باتیستا شدند.
بنابراین، انقلاب کوبا که نتایج جنگ های چریکی بود در این سال به پیروزی رسید. این پیروزی مدیون حملات بدون وقفة چریک ها و تبلیغات رادیویی آنها بود که مردم را به اعتصاب دعوت می کردند. بنابراین حضور مردم در صحنه و پیروزی انقلاب کوبا یک حضور گسترده نبود بلکه به مانند تماشا گرانی بودند که به حمایت از یک طرف می پردازند. این کشور در سال 1961 میلادی اعلام کرد از مکتب سوسیالیسم پیروی می کند و به دنبال آن سیل مهاجرت ناراضیان به کشورهای آمریکا و پورتویکو شروع شد و به مدت 15 سال یعنی تا سال 1975، پانصد هزار نفر مهاجرت کردند. جمعیت آن کشور در آن زمان (1975م) در حدود نه میلیون نفر بود. کشور کوبا در ده سال اول انقلاب خود درگیر مبارزه برای زنده ماندن در مقابل حملات خارجی و محاصرة اقتصادی آمریکا بود. در این مدت اگر کمک های اتحاد جماهیر شوروی نبود، انقلاب کوبا نابود می شد، و این حمایت ها تا فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی سابق ادامه داشت. از سال 1970 دولت کوبا درک کرد که همة امور را حزب سوسیالیست نمی تواند انجام دهد و امور را کم کم به مردم واگذار کرد. در سال 1973 انتخابات شهرداریها در یک ایالت به طور آزمایشی شروع شد و در سال 1976 میلادی مجلس ملی افتتاح شد. (یعنی پس از 17 سال از پیروزی انقلاب) پس از فروپاشی شوروی سابق (1991 م) کوبا اعلام کرد که حکومت سوسیالیستی را ادامه می دهد. اما ویتنام(2) تقریباً به مدت صد سال (1954م-1859م) مستعمرة فرانسه بود. در خلال جنگ جهانی با ژاپن وارد جنگ شد. در سال 1963 تا 1973 میلادی درگیر جنگ با آمریکا بود. پس از خروج آمریکا از ویتنام در سال 1973 میلادی و سقوط حکومت دست نشانده سایگون در سال 1975 میلادی مردم پیروزی خود را جشن گرفتند. پس از پیروزی، اتحاد جماهیر شوروی حضور فعال و گسترده در ویتنام داشته و ویتنام به یکی از اقمار او تبدیل شده بود. روابط این کشور با سایر کشورهای همسایه (از قبیل کمبوج، چین و تایلند) تیره و خشونت آمیز بود. پس از پیروزی. با کامبوج وارد جنگ شد. تنها مدتی قبل از فروپاشی همراه با اصلاحات گورباچف در شوروی سابق، روابط ویتنام با چین به گرمی گرائید. این کشور به علت جنگ ده ساله با آمریکا، روابط سیاسی با آمریکا نداشت ولی خواهان عادی سازی روابط بود که با مانع تراشی های آمریکا روبرو شد. از ملاحظه تاریخ انقلاب این دو کشور نتیجه می گیریم که هر دو کشور، حکومت سوسیالیستی دارند. هر دو، تا فروپاشی، تحت حمایت شوروی بوده اند و هر دو پس از انقلاب دچار مشکلات متعدد بوده اند. این مشکلات در ایجاد وحدت و ثبات انقلاب نقش مهمی داشته است. تفاوت این دو انقلاب در این است که در انقلاب کوبا نقش مردم نسبت به انقلاب ویتنام کمرنگ تر بوده و دیگر اینکه، انقلاب ویتنام تقریباً یک انقلاب جوان (25 ساله) است به خلاف انقلاب کوبا که یک انقلاب 41 ساله است. این دو انقلاب پس از فروپاشی شوروی سابق فلسفه وجودی خود را از دست داده اند و فقط سوسیالیست در شکل حکومت جریان دارد و پیروی از آن در همه ابعاد وجود ندارد و لذا می بینیم ویتنامی ها خواهان ایجاد رابطه با آمریکا هستند. هر انقلابی که اهداف اولیه خود را زیر پا بگذارد و آمان های دیگری جای آن بشود، دچار استحاله می شود ولو حکومت های آن به ظاهر وجود داشته باشند. به این ترتیب تفاوت های انقلاب اسلامی ایران را با انقلاب های کوبا و ویتنام می توان دریافت. انقلاب اسلامی، یک انقلاب ارزشی و برای برپایی قوانین اسلام صورت گرفت. رهبر انقلاب ایران یک روحانی و مرجع دینی بود. و از همه مهمتر اینکه این انقلاب برخلاف دیگر انقلابها با زور اسلحه و جنگ های چریکی پیروز نشد، بلکه با انجام راهپیمایی ها و تظاهرات به پیروزی رسیدند. حضرت امام خمینی(ره) جنگ چریکی برای پیروزی بر طاغوت را نپذیرفتند. علت پیروزی در یک کلمه اسلام خواهی مردم بود و علت تداوم را نیز باید در همین عامل اصلی جستجو کرد. نکته دیگر اینکه دو انقلاب مذکور، بقای خود را در این دیدند که به اتحاد جماهیر شوروی متمایل شوند و تحت حمایت های آن قرار گیرند، در حالی که انقلاب اسلامی با شعار «نه شرقی نه غربی، جمهوری اسلامی» هر دو ابرقدرت را نفی کرد. پس علت تداوم آن انقلاب ها با این انقلاب نیز فرق دارد. نکته بعدی این که انگیزه نظام سرمایه داری غرب برای سرنگونی نظام مقدس جمهوری اسلامی ایران پس از فروپاشی از شدت چشم گیری بر خوردار شده است. آنها اسلام حقیقی و به تعبیر امام(ره) اسلام ناب محمدی را دشمن درجة یک خود می دانند و لذا سعی در مشوّش کردن آن دارند. بر عکس اسلام طالبان در افغانستان را مورد حمایت قرار داده. سعی می کنند آنها را نماینده اسلام واقعی قلمداد کنند.
خلاصه و نتیجه گیری: 1) علل پیروزی و تداوم یک انقلاب می تواند داخلی (مردم و ظلم و تجاوزاتی که به حقوق آنها می شود)، باشد و می تواند خارجی (حمایت کشورهای دیگر و...) باشد. و همچنین می تواند هر دو عامل در پیروزی یا تداوم یک انقلاب نقش داشته باشد. در مورد انقلاب کوبا و ویتنام هر دو عامل وجود داشت یعنی هم مردم دست به انقلاب زدند و هم از خارج، حمایت های مالی و نظامی از آنان و جنگجویان آنها صورت گرفت. به خلاف انقلاب اسلامی ایران که عامل خارجی در آن اصلاً نقش نداشته و بلکه عامل خارجی (مانند آمریکا، شوروی، اسرائیل و...) به علت ماهیت اصیل انقلاب با آن مخالفت می کرد. 2) علت تداوم دو انقلاب کوبا و ویتنام، حمایت های گسترده شوروی سابق تا زمان فروپاشی بوده و پس از فروپاشی نیز اگر این دو انقلاب به حیات خود ادامه می دهند به علت این است که دشمنان آنها برای دشمنی با آنها ارزشی قائل نمی شود. از طرف دیگر انقلاب ویتنام را همچنان که دیدیم خواهان عادی سازی روابط با آمریکا است و این نشانه استحاله سوسیالیسم است. بنابراین انقلاب های فوق مانعی در ادامه حیات خود ندارند. به خلاف انقلاب اسلامی ایران که برای تداوم خود از داخل اصلاح طلبی و از خارج با مانع رو به روست ولی چنانچه مردم که عامل اصلی حفظ انقلاب می باشند، با آگاهی برخورد کنند این انقلاب تداوم می یابد و به حیات خویش ادامه می دهد. 3) انقلاب اسلامی ایران دائماً در حرکتش به سوی آرمان های بلند و زمینه سازی برای انقلاب مصلح کل حضرت صاحب(عج) با اصلاحات روبرو بوده و خواهد بود و از این اصلاحات که برخاسته از اسلام اصیل می باشد، ابایی ندارد.

                                                               نرم افزار پاسخ

 


پاورقی:

1. ژان لامور، کوبا چه می دانم؟ ترجمة ابوالحسن سروقد مقدم، مشهد: انتشارات آستان قدس رضوی، چاپ اول، 1369
2. مسائلی، محمود، ویتنام، انتشارات وزارت امور خارجه، چاپ اول، 1372.