سخنى در باره غیبت‏ امام‏ علیه السّلام و سبب آن‏
ساعت ۱٠:٥٧ ‎ق.ظ روز جمعه ۱٤ بهمن ۱۳٩٠   کلمات کلیدی: سخنى در باره غیبت‏ امام‏ علیه السّلام و سبب آن‏

اگر کسى گوید: چرا حضرت صاحب الزمان صلوات اللَّه علیه و آبائه غائب است؟

باو باید گفت: این پرسش کسى را شاید که معتقد بامام است و او را غائب داند از نظر مردم زیرا گفتگو در سبب و علت غیبت بدنبال تحقق غیبت است و کسى که غیبت را معتقد نیست نباید از سبب آن بپرسد چنانچه خود غیبت فرع وجود امام است و اگر امامى نباشد غیبتى نباشد تا از ان پرسش شود و آنکه منکر وجود امام است گفتار او در باره ما بعد آن درست نباشد و دانسته شد که براى این بررسى باید وجود امام و امامت را قبول کرد یا از نظر دین و عقیده یا براى مقدمه فهم جواب این پرسش یا بحساب بحث و احتجاج در این مسأله بر پایه یک اصل موضوعى پذیرفته شده تا بتوان سبب غیبت را توضیح داد و منافات و تضادى در این بحث پیش نیاید و اگر سائل گوید: من آنچه را شما از نظر بنیادى بگوئید قبول دارم تا جواب از این سؤال زمینه داشته باشد باید در پاسخ او گفت: اولا بر ما لازم نباشد که سبب غیبت امام معصوم را بدانیم و واجب نیست که آن را کشف کنیم و ندانستن او بدین ما زیانى ندارد آنچه بر ما فرض است اینست که معتقدم باشیم که آن غائب امامى است مستجمع همه صفات امامت و داراى دانش کامل و کارى نکند جز آنچه درست و بجا است و اگر چه ما هدف و سبب کارهاى او را ندانیم و خواه ظهور کند یا نهان شود قیام کند براى امامت یا خانه‏نشین گردد در هر حالى بوظیفه خود عمل کرده و خود او باید بداند که‏ چه میکند و براى چه میکند و بر او است انجام وظیفه واجبش نه بر ما و بر ما لازم نیست هر چه او داند بدانیم چنانچه لازم نیست هر چه او کند بکنیم و همان تمسک باصل کلى عصمت او که درست کار است در همه کارى ما را بى‏نیاز کند از دانستن علتهاى کارهاش و اگر بدانیم علتها را چه خوب است و اگر هم ندانیم زیانى بمذهب و عقیده ما ندارد چنانچه نزد ما و مخالفان ما از اهل سنت ثابت است که رسول خدا ص هر کارى کرده و هر چه گفته درست و بجا بوده و خطا نداشته و در باره آن سر تسلیم و رضا داریم اگر چه سبب آنها را ندانیم.

گنجینه معارف شیعه إمامیه / ترجمه کتاب کنز الفوائد و التعجب، ج‏1، ص: 434