روایتی که به صراحت تصریح بامامت دوازه امام
ساعت ٧:٤٩ ‎ب.ظ روز چهارشنبه ۱٢ بهمن ۱۳٩٠   کلمات کلیدی: روایتی که به صراحت تصریح بامامت دوازه امام

امام محمد تقى علیه السلام فرمود: امیر المؤمنین همراه حسن بن على علیهما السلام مى‏آمد و بدست سلمان تکیه کرده بود تا وارد مسجد الحرام شد و بنشست، مردى خوش قیافه و خوش لباس پیش آمد و بامیر المؤمنین علیه السلام سلام کرد، حضرت جوابش فرمود و او بنشست آنگاه عرضکرد: یا امیر المؤمنین سه مسأله از شما میپرسم، اگر جواب گفتى، میدانم که آن مردم (که بعد از پیغمبر حکومت را متصرف شدند) در باره تو مرتکب عملى شدند که خود را محکوم ساختند و در امر دنیا و آخرت خویش آسوده و در امان نیستند و اگر جواب نگفتى میدانم تو هم با آنها برابرى. امیر المؤمنین علیه السلام باو فرمود: هر چه خواهى از من بپرس، او گفت: بمن بگو:

 1- وقتى انسان میخوابد روحش کجا میرود؟،

 2- و چگونه مى‏شود که انسان گاهى بیاد مى‏آورد و گاهى فراموش میکند؟،

 3- و چگونه مى‏شود که بچه انسان مانند عموها و دائیهایش مى‏شود؟

امیر المؤمنین علیه السلام رو بحسن کرد و فرمود: اى ابا محمد! جوابش را بگو، امام حسن علیه السلام جوابش را فرمود، آن مرد گفت:

گواهى دهم که شایسته پرستشى جز خدا نیست و همواره بآن گواهى میدهم.

و گواهى دهم که محمد رسول خداست و همواره بدان گواهى دهم.

و گواهى دهم که تو وصى رسول خدا هستى و بحجت او قیام کرده‏ئى- اشاره بامیر المؤمنین کرد- و همواره بدان گواهى دهم.

و گواهى دهم که تو وصى او و قائم بحجت او هستى- اشاره بامام حسن کرد.

و گواهى دهم که حسین بن على وصى برادرش و قائم بحجتش بعد از او است.

و گواهى دهم که على بن الحسین پس از حسین قائم بامر امامت‏ اوست.

و گواهى دهم که محمد على قائم بامر امامت على بن الحسین است.

و گواهى دهم که جعفر بن محمد قائم بامر امامت محمد است.

و گواهى دهم که موسى (بن جعفر) قائم بامر امامت جعفر بن محمد است.

و گواهى دهم که على بن موسى قائم بامر امامت موسى بن جعفر است.

و گواهى دهم که محمد بن على قائم بامر امامت على بن موسى است.

و گواهى دهم که على بن محمد قائم بامر امامت محمد بن على است.

و گواهى دهم که حسن بن على قائم بامر امامت على بن محمد است.

و گواهى دهم که مردى از فرزندان حسن است که نباید بکنیه و نام خوانده شود، تا امرش ظاهر شود و زمین را از عدالت پرکند چنان که از ستم پر شده باشد.

و سلام و رحمت و برکات خدا بر تو باد، اى امیر المؤمنین!، سپس برخاست و برفت.

أصول الکافی / ترجمه مصطفوى، ج‏2، ص469 - 470