کناره‏گیرى از آلودگیهاى جامعه و رسیدگى به امور مؤمنین‏
ساعت ۱٠:٥۱ ‎ق.ظ روز شنبه ۸ بهمن ۱۳٩٠   کلمات کلیدی: کناره‏گیرى از آلودگیهاى جامعه و رسیدگى به امور ،سه چیز باعث نجات آدمى

1- حفص بن غیاث گوید: امام صادق علیه السلام فرمود:

اگر بتوانید، شناخته نشوید، مهم نیست که ستایش نشوى و مهم نیست که پیش مردم سرزنش شوى در صورتى که پیش خدا ستوده باشى. تا اینکه فرمود: اگر بتوانى، از خانه‏ات بیرون نرو، زیرا اگر بیرون روى (وظیفه‏ ات سنگین مى‏شود) و باید که غیبت نکنى، دروغ نگوئى، حسد نورزى، ریاء نکنى، خودنمائى نکنى، و چاپلوسى ننمائى. سپس فرمود: خانه مسلمان چه عبادتگاه و صومعه خوبى براى اوست که در آنجا از چشم و زبان و نفس و شهوتش جلوگیرى مى‏کند (جبرا کسى که در خانه نشست از بسیارى از گناهان محفوظ مى‏ماند). «1»

 2- مردى به امام صادق علیه السلام عرض کرد:

فدایت شوم! مردى هست که این امر را (مسأله امامت و ولایت را) شناخته و خانه‏نشین شده و با هیچ یک از برادران دینى خود ارتباط پیدا نمى‏کند؟ حضرت فرمود: پس در دین خود چگونه تفقه مى‏کند؟ (یعنى مؤمن براى آشنائى هر چه بیشتر به احکام و معارف دینى لازم است مشغول تحقیق و مذاکره و پى‏جوئى باشد و این بدون ارتباط با برادران دینى نمى‏تواند حاصل شود).

3- امام موسى بن جعفر علیه السلام در ضمن یک حدیث طولانى خطاب به هشام بن حکم فرمود:

اى هشام! صبر بر تنهائى نشانه قوت عقل است. هر که از خداوند عقل گیرد (و رابطه‏اش با خدا بر اساس خرد باشد) از دنیا و شیفتگان دنیا کناره‏گیرى مى‏کند، و به آنچه پیش خدا است دل مى‏بندد و خدا نیز انیس او در وحشت و یار او در تنهائى و بى‏نیازکننده او در تنگدستى و عزت بخش او بدون داشتن قوم و قبیله باشد.

4- فضل گوید: شنیدم که امام صادق علیه السلام فرمود:

خوشا بحال بنده‏ى ناشناسى که مردم را شناسائى کند پیش از آنکه مردم او را بشناسند.

5- امیر المؤمنین علیه السلام ضمن حدیثى فرمود:

خوشا بحال کسى که ملازم خانه خود شود و به آذوقه ناچیز خود کفایت کند و بر لغزش خود بگرید و رنج خود را تحمل نماید و مردم از او آسوده باشند.

6- حضرت على علیه السلام فرمود: سه چیز باعث نجات آدمى مى‏شود:

1- زبانت‏ را نگهدارى 2- بر خطایت (پشیمان شده) گریه کنى 3- به بودن در خانه‏ ات جهد کنى.

7- در حدیثى از جمله چیزهائى که نهى شده عبارت است از:

بریدن از مردم و اجتماعات، و رهبانیت، و سیاحت.

جهاد النفس وسائل الشیعة / ترجمه صحت، ص:242 -  244

 

______________________________
(1)- چنان که از عنوان این باب استفاده مى‏شود گوشه‏گیرى و خانه‏نشینى از این جهت مورد سفارش در روایات قرار گرفته است که چون اجتماع به غیبت، تهمت، افتراء دروغ، شهوت، ریا، و صدها گناه دیگر آلوده شد و انسان قدرت خود دارى از این گناهان را در ارتباط با جامعه نداشت شایسته است در کنارى قرار گیرد تا شریک جرم دیگران و سیاهى لشکر گناهکاران نشده و از همرنگ شدن با آنان و جبرا از هماهنگى با مفاسد اجتماع بر حذر باشد، ولى در عین حال از رسیدگى به حوائج و گرفتارى برادران دینى نباید کوتاهى کند، بنا بر این از مجموع روایات این باب نباید چنین استفاده کرد که اسلام مردم را به گوشه‏گیرى و عزلت دعوت کرده است بلکه این روایات مى‏گویند اگر نمى‏توانى اجتماعت را اصلاح کنى لا اقل خودت را از مفاسد اجتماع نگهدارى کن که صالح ماندن یک فرد هم در میان یک محیط و اجتماع ناسالم غنیمت بوده و داراى اهمیت است. (مترجم)