پرهیز از لغزشها و گناهان‏
ساعت ۸:۳٤ ‎ب.ظ روز پنجشنبه ٦ بهمن ۱۳٩٠   کلمات کلیدی: پرهیز از لغزشها و گناهان‏

 1- هشام بن سالم گوید: امام صادق علیه السلام فرمود: هیچ رگى زده نشود و هیچ مصیبتى و درد سر و مرضى پیدا نشود مگر بواسطه گناهى که انجام شده است، و این است قول خداوند که: «و آنچه از مصیبت به شما مى‏رسد بواسطه چیزى است که بدست آورده‏اید، و (خداوند) در مى‏گذرد از (لغزشهاى) بسیارى (شورى/ 30) سپس حضرت فرمود:

آنچه خدا مى‏آمرزد بیشتر از مقدارى است که مواخذه مى‏کند.

2- امام صادق علیه السلام در باره این آیه: «چه چیزى آنان را بر (تحمل) آتش شکیبا مى‏کند (بقره/ 175) فرمود: یعنى چگونه شکیبائى مى‏کنند بر انجام آنچه آنان را بسوى آتش مى‏راند (در حقیقت عمل کردن به گناه قرار دادن انسان خود را در آتش است).

3- امام باقر علیه السلام فرمود: گناهان همگى سخت و شدید است (چون نافرمانى حق به هر گونه که باشد عظیم است) ولى شدیدترین گناهان چیزى است که بواسطه آن گوشت و خون روئیده مى‏شود، زیرا گناهکار یا آمرزیده مى‏شود و یا عذاب مى‏گردد، و لکن داخل‏ بهشت نمى‏شود مگر کسى که پاکیزه باشد (پس بدنى که با حرام و گناه گوشت و خونش روئیده و ناپاک شده است چگونه مى‏تواند داخل بهشت شود).

4- از امام صادق علیه السلام نقل شده است که: رسول خدا (ص) فرمود: همانا بنده‏اى بواسطه گناهى از گناهانى که انجام داده است صد سال محبوس مى‏شود (در عذاب الهى) ولى (در این مدت) نگاه مى‏کند که همسرانش در بهشت در ناز و نعمت قرار دارند (آنان بخاطر هدایت سرپرستشان از گناه اجتناب کرده به بهشت مى‏روند ولى خود انسان در اثر ارتکاب گناه در دوزخ قرار مى‏گیرد).

5- على علیه السلام فرمود: خنده‏اى مکن که دندانت نمایان شود در حالى که مرتکب اعمال ناشایسته شده‏اى، و در حالى که مرتکب بدیها شده‏اى ایمن از بلاى شبگیر مباش.

6- امام باقر علیه السلام فرمود: هیچ مصیبتى نیست که به بنده‏اى برسد مگر بواسطه گناهى که مرتکب شده است، و آنچه خدا در مى‏گذرد زیادتر است (از آنچه انسان را به آن اخذ کرده و مجازات مى‏کند).

7- امام صادق علیه السلام فرمود: پدرم علیه السلام مى‏فرمود: چیزى بیشتر از خطا قلب را فاسد نمى‏کند، همانا قلب با خطا در مى‏آمیزد و به همین منوال مى‏گذرد تا این که خطا و لغزش بر قلب غلبه پیدا مى‏کند و آن را زیر و رو مى‏کند.

8- امام باقر علیه السلام فرمود: چون بنده گناه کند روزى از او دور مى‏شود.

9- و نیز فرمود: چون بنده گناه کند روزیش از او دور مى‏شود، و سپس امام علیه السّلام این آیه را خواند: «و سوگند خوردند (اهل دوزخ) که صبحگاهان ببرند آن را- و استثناء نکنند- پس گردش کرد بر ایشان گردش‏کننده‏اى- در حالى که ایشان به خواب بودند (قلم/ 19) رجوع شود به تفسیر.

10- ابو بصیر گوید: شنیدم امام صادق علیه السلام مى‏فرمود: زمانى که مردى گناه کند نقطه سیاهى در قلبش پدیدار مى‏شود، اگر توبه کند (آن نقطه سیاه) ناپدید مى- گردد، و اگر باز (بدون توبه) گناه دیگرى کند آن سیاهى زیادتر مى‏شود تا جایى که بر قلبش غالب و فراگیر گردد و دیگر رستگار نگردد.

11- محمد بن مسلم گوید: امام باقر علیه السلام فرمود: بنده از خداوند حاجتى را مسألت مى‏کند و شان خداوند است که حاجت او را در مدت کم و یا زیاد روا کند، در این میان بنده مرتکب گناه مى‏شود (و از فیض خدا محروم مى‏گردد) و خداوند به فرشته‏اى (که مامور این کار است) دستور مى‏دهد: حاجت او را بر نیاور و محرومش کن زیرا که او بر ناخشنودى من دامن زد و در نتیجه از فیض من محروم شد.

12- امام صادق علیه السلام فرمود: انسان در اثر گناهى که انجام مى‏دهد از نماز شب محروم مى‏شود. همانا کردار زشت در (دگرگون کردن) صاحبش کاریتر و سریعتر از اثر چاقو در گوشت است.

13- و نیز فرمود: هر که قصد کار بدى را کرده است (بکوشد) آن را انجام ندهد، بسا مى‏شود که بنده‏اى مرتکب گناهى مى‏شود و خداوند آن را مى‏بیند و مى‏گوید: سوگند به عزت‏ و جلالم از حالا به بعد تو را دیگر نمى‏آمرزم.

14- زرارة بن اعین گوید: امام باقر علیه السلام فرمود: هیچ بنده‏اى نیست مگر که در قلبش نقطه سفیدى وجود دارد (که شاید همان فطرت پاک و اولین باشد) زمانى که گناهى مرتکب شود روى آن سفیدى نقطه سیاهى بوجود مى‏آید، اگر توبه کرد آن سیاهى از میان مى‏رود ولى اگر به انجام گناهان ادامه دهد آن سیاهى زیادتر مى‏شود تا جایى که بطور کلى روى سفیدى را مى‏پوشاند، و چون سفیدى قلب پوشیده شد صاحب آن دیگر هرگز به نیکى بر نمى‏گردد، و این است سخن خداوند که: «بلکه چیره شد بر دلهایشان به آنچه که بودند بدست مى‏آوردند. (مطففین/ 14) 15- امام صادق علیه السلام فرمود: پدرم مى‏فرمود: خداوند به حتمیت مقدر کرده است نعمتى را که به بنده‏اش بخشیده است از او پس نگیرد مگر بنده گناهى را انجام دهد که مستحق این نعمت نشده و نعمت از او سلب شود.

16- سماعه گوید: شنیدم امام صادق علیه السلام مى‏فرمود: خداوند نعمتى را که به بنده‏اش داده از او سلب و رفع نمى‏کند مگر بنده گناهى انجام دهد که سزاوار این سلب نعمت شود.

17- امام صادق علیه السلام فرمود: گاهى مى‏شود که یکى از شما خیلى از پادشاه مى‏ترسد و این بخاطر سرپیچى‏هائى است که انجام داده است، پس شما نیز تا مى‏توانید از گناهان (و نافرمانیهاى پادشاه واقعى جهان خداوند متعال) بپرهیزید و به آنها اصرار نورزید (در جمله ترس از پادشاه شاید اشاره به این باشد که تسلط سلطان نیز بر شما به خاطر گناهانى است چون در حدیث است که چون قومى گناه زیاد کنند خداوند بر آنان پادشاه ظالمى را مسلط کند).

18- امیر المؤمنین علیه السلام فرمود: دردى براى دلها بالاتر از درد گناهان نیست، و ترسى مهمتر از ترس مرگ نیست، تاریخ گذشته براى تفکر شما کفایت مى‏کند، و بس است که مرگ انسان را اندرز دهد.

19- عباس بن هلالى شامى گوید: شنیدم امام رضا علیه السلام مى‏فرمود: مردم هر گناه تازه‏اى را که سابقا از آن اطلاع نداشتند انجام دهند خداوند بلاى تازه‏اى را بر آنان نازل مى‏فرماید که به آن آشنائى نداشتند.

20- رسول خدا (ص) فرمود: هر که گناهى را مرتکب شود در حالى که خندان است داخل آتش خواهد شد در حالى که گریان باشد.

21- مفضل بن عمر گوید: امام صادق علیه السلام فرمود: اى مفضل: از گناهان بپرهیز و شیعیان ما را از آنها بر حذر دار، به خدا سوگند که گناهان از همه بیشتر در شما شیعیان اثر کند. شما اگر خلاف نظر سلطان را انجام دهید فورا اذیت و آزار او به شما مى‏رسد، و این بخاطر گناهانى است که انجام داده‏اید و لذا اگر به کسى مرضى مى‏رسد بخاطر گناهانى است که انجام داده است (عکس العمل نافرمانى خداست) و اگر کسى روزیش بریده مى‏شود بخاطر گناهانى است که انجام داده است، و اگر کسى مردن برایش سخت مى‏شود تا جایى که حاضران مى‏گویند: مرگ او را در بر گرفته و این مثال حکایت از شدت مرگ مى‏کند. بخاطر گناهانى است که انجام داده است. مفضل گوید: چون حضرت آنچه بر من ظاهر شد (از ناراحتى و اندوهى که از گفتار امام علیه السلام در باره اثر گناهان شنیدم) مشاهده کرد فرمود: آیا مى‏دانید این گرفتاریها براى چیست؟ عرض کردم: نه فرمود: مجازات شما به گناهان در دنیا بخاطر این است که در آخرت به آنها مواخذه نشوید و در دنیا مواخذه شوید.

جهاد النفس وسائل الشیعة / ترجمه صحت، ص:171 -  178

 

________________________________________
شیخ حر عاملى، محمد بن حسن - صحت، على، جهاد النفس وسائل الشیعة / ترجمه صحت، 1جلد، انتشارات ناس - تهران، چاپ: اول، 1364ش.