بسیار گریستن از ترس پروردگار
ساعت ۳:۳۳ ‎ب.ظ روز چهارشنبه ٢۱ دی ۱۳٩٠   کلمات کلیدی:

1- پیامبر اکرم (ص) در حدیث مناهى (که در آن اعمالى را نهى کرده است) فرمود: هر که اشک چشمش از هراس خدا جارى شود براى هر قطره از اشک جارى‏شده‏اش کاخى آذین شده از در و گوهر داده مى‏شود، آنچنان کاخى که چشم کسى ندیده و گوش کسى نشنیده و به قلب احدى خطور نکرده است.

2- امام صادق (ع) فرمود: از اندرزهاى خداوند به عیسى بن مریم علیه السّلام این بود که: اى عیسى! من پروردگار تو و پروردگار پدران پیشین تو هستم. تا اینکه فرمود:

اى عیسى، فرزند دوشیزه باکره بر خودت گریه کن مانند آنکه اهل خود را وداع مى‏کند، و از دنیا دورى مى‏کند، و آن را به اهلش وامى‏گذارد و رغبت او به آنچه نزد خداوند است مى‏باشد.

3- امام صادق علیه السلام فرمود: حضرت نوح را از این جهت نوح مى‏گفتند که بر خودش نوحه و گریه مى‏کرد و اسم او «عبد الغفار» بود.

4- و فرمود: نام نوح، «عبد الملک» بود و از این نظر نوح نامیده شد که پانصد سال نوحه و گریه کرد.

5- و نیز فرمود: نام نوح «عبد الاعلى» بود و چون پانصد سال گریه کرد به نوح نام‏گذارى شد.

توضیح مؤلف:

شیخ صدوق در زمینه چند روایت فوق مى‏گوید: این اخبار تماما در پى ثابت کردن نام عبودیت براى حضرت نوح مى‏باشند که بعنوان عبد الملک، عبد الغفار و عبد الاعلى ذکر شده است.

6- امام باقر علیه السلام از رسول خدا (ص) روایت کرده که فرمود: چیزى نیست جز آنکه برایش نظیر و عدیلى است. مگر خداوند متعال که براى او عدیلى نیست، و نیست الهى مگر الله که او را چیزى عدیل نمى‏باشد، و نیز یک قطره اشک از ترس خدا بیرون از سنجش و میزان است و اگر کسى خالصانه خدا را مسألت کند هرگز به ذلت و تنگدستى و تیرگى دچار نمى‏گردد.

7- رسول خدا (ص) فرمود: خوشا به چهره‏اى که خدا به آن بنگرد در حالى که بر گناهى که کسى از آن مطلع نیست از ترس خدا بگرید.

8- و فرمود: تمامى چشمها در روز قیامت گریان است مگر سه چشم: چشمى که از ترس خدا بگرید، چشمى که از حرامهاى خدا خود را بپوشد، چشمى که در راه خدا شب زنده دارى کند.

9- حضرت رضا علیه السلام فرمود: از مطالبى که در مناجات میان خدا و حضرت موسى علیه السلام ذکر شده این بود که خدا فرمود: نزدیک‏شوندگان به من به چیزى مانند گریه از ترس من به من نزدیک نشده‏اند، و عبادت‏کنندگان به من، بمانند پروا از حرامهاى من مرا عبادت نکرده‏اند، و آراسته‏شدگان به (صفات) من، به چیزى بمانند زهد در دنیا از آن چه اهمیت دارد آراسته نشده‏اند، پس موسى علیه السلام گفت: اى گرامى‏ترین گرامیان! این صفات چه چیزى را براى دارنده‏گانش ثابت مى‏کند؟

خدا فرمود: اى موسى! اما متقربان به من از طریق گریه از ترس من، همانا در درجه بالاى بهشت قرار داده شوند که کسى آنان را شریک نگردد، و اما عبادت‏کنندگان به من بواسطه پروا از حرامهایم، همانا از اعمال مردم تفتیش و پرده بردارى مى‏کنم ولى از اعمال ایشان پرده درى نمى‏کنم به جهت اینکه از آنان شرم مى‏کنم، اما آراستگان به من بواسطه زهد در دنیا، پس بهشتم را با تمام کنارهایش بر ایشان مباح کنم که هر جا و هر گونه بخواهند جایگاه گیرند.

10- حضرت صادق علیه السلام فرمود: گاه مى‏شود که در اثر کثرت گناه میان انسان و بهشت فاصله‏اى به اندازه قعر زمین تا عرش الهى بوجود مى‏آید که مى‏تواند در اثر گریه کردن از ترس خدا بخاطر پشیمانى از انجام گناه بقدرى به بهشت نزدیک شود که کمتر از فاصله پرده چشم به چشم باشد.

11- امام صادق علیه السلام فرمود: هیچ چیز نیست جز اینکه برایش پیمانه و سنجش وجود دارد مگر اشکهاى چشم، همانا یک قطره اشک مى‏تواند دریائى از آتش را خاموش کند، و چون چشم کسى آلوده به اشک شود (در راه خدا) هرگز چهره‏اش به خوارى و تنگى نخواهد افتاد، و چون اشک چشم کسى جارى شود خدا آتش را بر وى حرام کند، و اگر فردى در میان امتى بگرید (شاید که) خدا آن امت را بیامرزد.

12- باز از امام صادق علیه السلام روایتى مثل روایت سابق وارد شده که در اولش این عبارات آمده است: همه چشمها در روز قیامت گریان خواهد بود مگر چشمى که از خوف‏ خدا بگرید، و هر چشمى که از ترس خدا به اشک آغشته شود خدا اعضاء بدنش را بر آتش حرام مى‏کند.

13- امام باقر علیه السلام فرمود: در نزد خدا قطره‏اى محبوبتر از قطره‏ى اشکى که در سیاهى شب از ترس خدا بدون در نظر گرفتن کسى جارى شود نیست.

14- امام صادق علیه السلام فرمود: هر چشمى به روز قیامت گریان خواهد بود مگر چشمى که از حرامهاى الهى دور گزیند، و چشمى که در اطاعت خدا سحر کند، و چشمى که در دل شب از ترس خدا بگرید.

15- امام صادق علیه السلام فرمود: خداوند به موسى وحى کرد: اى موسى! بندگانم به من نزدیک نشوند به چیزى که محبوبتر باشد به من از سه چیز، موسى علیه السّلام گفت:

خداوندا، آنها چیست؟ خدا فرمود: اى موسى! آنها عبارتند از: پارسائى در دنیا، پروا از گناهان، و گریه از ترس من، موسى گفت: پروردگارا دارندگان این صفات را چه خواهند داد؟ خداوند وحى فرستاد: اى موسى! پارسایان در دنیا در بهشت خواهند بود، و گریه‏کنندگان از ترس من در دنیا در درجه رفیعى در بهشت خواهند بود که کسى ایشان را شریک نباشد، و پرواکنندگان از گناهان، مورد تفتیش و بازرسى من نخواهند بود در حالى که مردم را تفتیش و بازرسى خواهم کردم.

 

جهاد النفس وسائل الشیعة / ترجمه صحت، ص:84 -  89

.