راههای جلوگیری شهوت در خواب (احتلام)
ساعت ۱٢:٤٤ ‎ب.ظ روز یکشنبه ۱۸ دی ۱۳٩٠   کلمات کلیدی: راههای جلوگیری شهوت در خواب (احتلام)

لازم است برای روشن شدن مطلب  توجه خواننده را به چندین مقدمه جلب کنم تا بحث از زاویه‌های مختلف برای شما روشن گردد.
مقدمة اول: یکی از معیارهای شروع دورة بلوغ از نظر شرعی احتلام شبانه است در توضیح المسائل مراجع برای بلوغ چندین نشانه ذکر شده است از جمله: 1ـ بیرون آمدن منی 2ـ روئیدن موی خشن بالای عورت و پایین شکم 3ـ کامل شدن 15 سال قمری و برای اینکه بلوغ تحقق پیدا کند ظاهر شدن هر سه علامت ضرورت ندارد بلکه با پدیدار شدن یکی از آنها بلوغ حاصل می‌شود پس اگر جوانی از خود منی ببیند، هر چند به سن بلوغ (15 سال قمری) نرسیده باشد، بالغ است و باید به تکالیف شرعی عمل نماید.(1)
مقدمه دوم: کسی که می‌داند منی از او خارج شده یا می‌داند آنچه بیرون آمده منی می‌باشد جنب است و باید غسل کند چه در خواب باشد چه بیداری.
مقدمه سوم: نشانه‌های منی سه قسم است. 1ـ با شهوت بیرون آید. 2ـ با فشار و جستن بیرون آید. 3ـ بعد از بیرون آمدن بدن سست شود.(2)
حال با توجه به مقدمه‌های بالا توجه شما را به چند نکته جلب می‌کنم.
نکته اول: احتلام شبانه یک فرآیند فیزیولوژیکی است که نشانه سلامت و بلوغ است با ورود به دنیای جدید رشد نوجوانان متوجه احتلام شبانه خود می‌شوند و این بخاطر این است که غدة هیپوفیز با ترشح هورمون‌های جنسی این غده را از خواب بیدار می‌کند و به کار وامی‌دارد. فاصله احتلام‌ها در نوجوانان بالغ در حالت طبیعی هر یکی دو هفته یک‌بار است(3). ولی مزاج‌ها، مناطق، نوع غذاها، مجالست‌های مختلف، شنیدن‌ها، لمس کردن‌ها و... در تسریع و یا تأخیر این امر مؤثر است.
نکته دوم: احتلامهای پیاپی و مکرر اگر به مدت طولانی به فاصله هر روز یکبار و یا هر روز باشد آژیر خطر و ناراحتی جدی است.(4)
نکته سوم: احتلام شبانه یکی از نشانه‌های بلوغ و رشد جسمی و روانی نوجوانان است اما کیفیت آن در جوانان فرق دارد نوجوان یا جوانی که در احتلام او شهوت به فرد معینی انعکاس می‌یابد باید در روابط روزانه خود تجدید نظر کند. نوع نگاه‌ها، صحبت کردن‌ها، لمس کردن‌های خود را کنترل کند. اسلام برای این که ما را از انحرافات جنسی حفظ کند در مورد نگاه‌ها و کارهایی که در آن لذت غیر مشروع است توصیه‌هایی فرموده است که رعایت این دستورات سلامت روحی، روانی و بدنی را تضمین می‌کند.
حرف آخر: در بحث بالا به شما دوست عزیز گفتیم که احتلام شبانه یک امر طبیعی است و نبود آن مشکل و بیماری است اما از طرف دیگر احتلام‌های مکرر و پیاپی خود نیز نشان از بیماری‌های جسمی و فیزیولوژیکی و روحی،‌ روانی دارد کسی که نگاه خود را کنترل نمی‌کند در روابط محرم و نامحرمی که در چهارچوب شرع بیان شده است حرکت نمی‌کند، با جنس مخالف شوخی‌های رکیک می‌کند، فیلم‌های مبتذل سکسی و نیمه سکسی تماشا می‌کند، رمان‌های عشقی و جنسی می‌خواند، پای صحبت‌های دوستان ناباب می‌نشیند، جک‌های سکسی و... گفت و شنود می‌کند و در یک کلام مهار تفکر، نگاه، رفتار، شنیدن‌ها و لمس کردن‌هایش را از دست داده است. دچار احتلام‌های پیاپی می‌شود.
احتلام‌هایی که خبر از بیماری روحی و جسمی او می‌دهد احتلام‌هایی که در آینده‌ای نزدیک می‌تواند برای او آسیب‌های جدی مذکور را به ارمغان بیاورد پس کسی که دچار احتلام‌های مکرر شده باید به نکات ذیل توجه کند.
1ـ از پوشیدن لباس‌های تنگ و چسبیده به بدن اجتناب کند.(5) و رختخواب نباید بیش از حد نرم و لطیف باشد.
2ـ از فکر کردن و تصور و تخیل جنس مخالف و مسائل جنسی خودداری کند.(6)
3ـ از نگاه کردن به تصاویر و فیلم‌های تحریک کننده و لباس‌ جنس مخالف جداً پرهیز کند.(7)
4ـ خوردن غذاهای محرک و دارای کالری زیاد مانند خرما،‌ پیاز،‌فلفل و ... را به حداقل برساند.(8)
5ـ برای تعدیل نیروی جنسی خود حتماً ورزش و تحرک جسمانی و کار فیزیکی و بدنی را در زندگی روزمره خود لحاظ کند.
6ـ از سخن گفتن، نگاه، شوخی کردن با افرادی که متوجه می‌شوید قصد لذت در آن است خودداری کنید.
7ـ قبل از خواب وضو بگیرید و برخی از دعاها یا ذکرها را بگویید.
8ـ این دعا را بخواند: اللهّمَ اِنّی اَعُوذُ بکَ منَ الأحتلام و مِن سُوءِ الأحلامِ و مِنْ اَنْ یَتلاعَبَ بِیَ الشیطانُ فی الیقَظَةِ و اَلمنامِ(9). خدایا از احتلام،‌ از خواب‌های بد و شهوت انگیز و از اینکه شیطان در خواب و بیداری مرا به باز‌ی‌های گناه‌آلود بگیرد به تو پناه می‌برم.

                                                                                       نرم افزار پاسخ

 


پاورقی:

1. فلاح‌زاده، محمد حسین، آموزش فقه، دفتر نشر الهادی، 1379، درس 10.
2. همان درس 10.
3. قائمی، علی، دنیای بلوغ، تهران، نشر اسپیر، ص 227 با کمی تغییر.
4. همان، ص 227.
5. خود ارضایی یا ارضای انحرافی جنسی بحث درمان.
6. همان.
7. همان.
8. همان.
9. قمی، عباس، مفاتیح الجنان.