قصاص روزگار
ساعت ۸:٤٩ ‎ب.ظ روز جمعه ۱٦ دی ۱۳٩٠   کلمات کلیدی: قصاص روزگار

 فرمانده مردم آزارى ، سنگى بر سر فقیر صالحى زد، در آن روز براى آن فقیر صالح ، توان و فرصت قصاص و انتقام نبود، ولى آن سنگ را نزد خود نگهداشت .

سالها از این ماجرا گذشت تا اینکه شاه نسبت به آن فرمانده خشمگین شد و دستور داد او را در چاه افکندند. فقیر صالح از حادثه اطلاع یافت و بالاى همان چاه آمد و همان سنگ را بر سر آن فرمانده کوفت .

فرمانده : تو کیستى ؟ چرا این سنگ را بر من زدى ؟

فقیر صالح : من فلان کس هستم که در فلان تاریخ ، همین سنگ را بر سرم زدى .

فرمانده : تو در این مدت طولانى کجا بودى ؟ چرا نزد من نیامدى ؟

فقیر صالح : ((از جاهت اندیشه همى کردم ، اکنون که در چاهت دیدم ، فرصت غنیمت دانستم )) (یعنى از مقام و منصب تو بیمناک بودم ، اکنون که تو را در چاه دیدم ، از فرصت استفاده کرده و قصاص نمودم )

ناسزایى را که بینى بخت یار

 

عاقلان تسلیم کردند اختیار

 

چون ندارى ناخن درنده تیز

 

با ددان  آن به ، که کم گیرى ستیز

 

هر که با پولاد بازو، پنجه کرد

 

ساعد  مسکین خود را رنجه کرد

 

باش تا دستش ببندد روزگار

 

پس به کام دوستان مغزش برآر

                                                          نرم افزار بوستان حکایت