دین حضرت آدم ـ علیه السلام ـ و نژاد آن چه بود؟
ساعت ٧:٤٢ ‎ب.ظ روز سه‌شنبه ۱۳ دی ۱۳٩٠   کلمات کلیدی: دین و نژاد حضرت آدم

پاسخ:

تا وقتی که حضرت آدم ـ علیه السلام ـ از باغ جنت بیرون نیامده بود، اصلا دینی تشریع نشده بود و دینی که از سوی خداوند برای حضرت آدم نازل شد بعد از خروج از جنت بوده است چرا که خداوند در آیه 38 سوره بقره می فرماید: قُلْنَا اهْبِطُواْ مِنْهَا جَمِیعاً فَإِمَّا یَأْتِیَنَّکم مِّنِّی هُدًی فَمَن تَبِعَ هُدَایَ فَلاَ خَوْفٌ عَلَیْهِمْ وَلاَ هُمْ یَحْزَنُونَ. گفتیم از آن فرود آیید هرگاه هدایتی از طرف من بر شما آمد کسانی که از آن پیروی کنند نه ترسی به آن هاست و نه غمگین می شوند» آیه مبارکه آمدن دین و هدایت را بعد از امر به هبوط به زمین بیان می کند پس دینی که حضرت آدم ـ علیه السلام ـ تابع آن بوده، هدایت الهی است.(1) که مراد از این هدایت، هدایت در امر دین است که عبارت است از اعتقاد حق و عمل صالح بر طبق فطرت آدم در راه رسیدن به خدا و منحصر کردن عبودیت در خدای سبحان.(2)
از سویی حضرت آدم ـ علیه السلام ـ نیز مأمور به تبلیغ این هدایت بوده است چرا که خداوند در آیه 123 سوره طه می فرماید: فَإِمَّا یَأْتِیَنَّکم مِّنِّی هُدًی فَمَنِ اتَّبَعَ هُدَایَ فَلَا یَضِلُّ وَلَا یَشْقَی. ولی هرگاه هدایت من به سراغ شما آید هر کس از هدایت من پیروی کند نه گمراه می شود و نه در رنج خواهد بود». بعد از آن که هدایت الهی آمده هر که از هدایت الهی پیروی کند گمراه و شقی نمی شود در جمله فمن اتبع هدای، پیروی کردن را به هدایت نسبت داده که این استعاره به کنایه است و گرنه اصلش در معنی این است که «من اتبع الهادی الذی یهدی هدای» هر که پیروی کند هدایت گری را که به هدایت من هدایت می کند.(3)
در حقیقت خداوند بعد از ساکن شدن حضرت آدم در زمین به آن حضرت و اولاد وی این وعده را می دهد که آن ها می توانند راه سعادت یا شقاوت را در پیش گیرند و برای شناخت راه سعادت، هدایتی از سوی خداوند خواهد آمد که در تعبیر قرآن از آن تعبیر به اسلام شده است چرا که خداوند می فرماید: إِنَّ الدِّینَ عِندَ اللّهِ الإِسْلاَمُ(4) دین در نزد خدا اسلام است.
در این آیه مراد از اسلام عبودیت در برابر خداوند است و همه انسان ها مکلف به تبعیت از آن هستند و همه انبیا با شیوه های مختلف همان دین را تبلیغ کرده اند.
در نتیجه می توان گفت دین حضرت آدم ـ علیه السلام ـ همان دین واحدی است که همه پیامبران بعدی هم مبلغ آن بوده اند و رسیدن به هدایت الهی و عبودیت و بندگی و اعتقاد حق و عمل صالح بر اساس فطرت بشری ارکان آن بوده است و تبعیت از آن سعادت دنیوی و اخروی بشر از آن زمان را به دنبال داشته است هر چند نتوانیم نام خاصی برای آن پیدا کنیم.

نژاد حضرت آدم ـ علیه السلام ـدر این مورد باید چنین گفت که چون حضرت آدم ـ علیه السلام ـ به عنوان ابوالبشر (پدر بشر) و اولین مخلوق از آدمیان است و چون بعدها فرزندان ایشان رفته رفته زیاد شده و در طول نسل های متعدد سلسله پدران و پسران متعدد شد هر کدام از این سلسله را نژاد نامیدند که مهم ترین این نژادها به سه فرزند حضرت نوح منتهی می شود مثل نژاد سامی، نژاد یافث و نژاد حام. بعد ها اولاد این ها نیز به نژاد هایی متعدد تقسیم شدند و امروزه نژادهایی مثل نژاد زرد، نژاد سفید و... وجود دارند یا از تعابیری چون نژاد هند و اروپایی، نژاد عبری، نژاد مغول، نژاد قطبی و... استفاده می شود پس با تعریف ارائه شده معلوم می شود که استفاده از تعبیر نژاد درباره حضرت آدم معنی ندارد چرا که نام گذاری نسل انسان ها به نژاد خاصی، به اعتبار گذشتگان ایشان است که به خاطر قرار گرفتن در سلسله های پدری و پسری متفاوت به آن نام ها، نام گذاری می شدند و حضرت آدم ـ علیه السلام ـ فرزند کسی نبود و قبل از او انسانی وجود نداشت لذا تعبیر نژاد درباره ایشان معنی ندارد.

                                                                                      نرم افزار پاسخ

 


پاورقی:

1. ر.ک: طباطبایی، محمد حسین، تفسیر المیزان، ترجمه موسوی همدانی، دفتر انتشارات اسلامی، 84، ج 1، ص 209.
2. همان، ج 14، ص 312.
3. ر.ک: ، تفسیر المیزان ، ترجمه موسوی همدانی، ج 14، ص 313.
4. آل عمران : 19.