از ازدواج با این زنان اجتناب کنید....
ساعت ۱۱:٠٦ ‎ب.ظ روز یکشنبه ۱۱ دی ۱۳٩٠   کلمات کلیدی:

«انّانه» زنى است که زیاد ناله و شکوه دارد و هر ساعت سرش را مى‏بندد بنابراین در ازدواج با زنى که زیاد مریض شود و یا خود را به مریضى بزند خیرى نیست.

و «منّانه» زنى است که بر سر شوهرش منّت مى‏گذارد و مى‏گوید: به خاطر تو چنین و چنان کردم.

 «حنّانه» زنى است که به همسر قبلى و یا بچه‏هایى که از شوهر قبلى‏اش دارد علاقه زیاد نشان دهد از چنین زنى نیز باید اجتناب کرد.

و «حدّاقه» زنى است که به هر چیزى چشم مى‏دوزد و هوس آن مى‏کند و شوهرش را وامى‏دارد که آن را بخرد.

 «برّاقه» احتمال دو معنى دارد: یکى زنى که سراسر روز به آرایش و زینت سر و صورتش مى‏پردازد تا صورتش درخشندگى مصنوعى داشته باشد دیگر زنى که از خوردن غذا قهر مى‏کند و به تنهایى غذا مى‏خورد و در هر چیزى سهم خودش را جدا مى‏کند. برّاقه لغت مردم یمن است که مى‏گویند: «برقت المرأة و برق الصّبى الطّعام» وقتى که موقع غذا خوردن قهر کنند.

و «شدّاقه» زن پر حرف است که بى‏مهابا حرف مى‏زند و به دیگران دهن کجى مى‏کند. و مربوط به این است سخن پیامبر (ص) که مى‏فرماید: «خداوند افراد یاوه گوى پر حرف را دشمن مى‏دارد.»

 آورده‏اند که جهانگردى از قبیله ازد به حضرت الیاس (ع) در ضمن سیر و گردشش برخورد کرد. الیاس (ع) او را به ازدواج امر و از مجّرد زیستن نهى کرد، سپس فرمود: با چهار دسته از زنان ازدواج نکن: مختلعه، مباریه، عاهره و ناشزه. اما مختلعه زنى است که هر ساعت بى‏دلیل طلاق مى‏خواهد مباریه زنى است که به دیگران فخر فروشى و به وسایل دنیایى افتخار مى‏کند عاهره زن فاسقى است که دوست و رفیق براى خود دارد خداى تعالى فرموده است: وَ لا مُتَّخِذاتِ أَخْدانٍ« و ناشزه زنى است که در رفتار و گفتار نسبت به همسرش برترى مى‏جوید که از مصدر نشز به معنى زمین بلند گرفته شده است.

                                           راه روشن،فیض کاشانی  ،  جلد3، ص:  124 -  127