خصلتهایى که باعث سعادت در زندگى است‏
ساعت ۱٠:۱۳ ‎ب.ظ روز یکشنبه ۱۱ دی ۱۳٩٠   کلمات کلیدی: خصلتهایى که باعث سعادت در زندگى است‏

باید در مورد زن رعایت شود تا ازدواج دوام یابد و هدفهاى آن کاملا بر آورده شود، هشت چیز است: دیندارى، اخلاق، زیبایى، کمى مهریّه، زایا بودن، دوشیزگى و داراى نسب بودن و دیگر این که از خویشان نزدیک نباشد.

1- زن صالح و دیندار باشد.

این مسأله مهمى است و لازم است به آن توجّه شود، زیرا اگر زن در خویشتن‏دارى و حفظ عفّت خود، دیندارى‏اش سست باشد، همسرش را به چیزى نشمرد و او را در بین مردم رو سیاه کند و دل او را با نخوت خود نگران کند و زندگى را بر او تیره گرداند. با این حال اگر شوهر، راه حمیّت و غیرت پیش گیرد، باید همیشه در گرفتارى و اندوه به سر برد و اگر بى‏تفاوت باشد نسبت به دین و ناموسش سهل انگار است و به کم حمیّتى و بى‏غیرتى متهم خواهد شد. اگر زن علاوه بر ناشایستگى زیبا هم باشد، گرفتارى بیشتر و سخت‏تر خواهد شد، زیرا براى شوهر جدا شدن از او دشوار مى‏شود و نمى‏تواند از او دل بکند و نمى‏تواند خطرى که او را تهدید مى‏کند تحمل کند و همچون مردى خواهد بود که خدمت رسول خدا (ص) آمد، عرض کرد: «یا رسول الله! من زنى دارم که دست هیچ کسى را ردّ نمى‏کند. رسول خدا (ص) فرمود. طلاقش بده: عرض کرد: او را دوست مى‏دارم. فرمود: نگه دارش.» این که پیامبر (ص) دستور داده است تا آن زن را نگه دارد به این سبب بوده که مبادا اگر او را طلاق دهد، خود نیز به دنبال آن زن برود و او نیز به فساد مبتلا شود. این است که ادامه همسرى او را با دل‏تنگى‏اش سزاوارتر براى دفع فساد دیده است و هر گاه زن با فساد دینى خود باعث از بین رفتن مال شوهر شود همواره زندگى همسرش را تیره خواهد کرد و اگر شوهر در برابر خلاف او خاموش باشد و اعتراض نکند، شریک جرم و مخالف این آیه شریفه خواهد بود:

قُوا أَنْفُسَکُمْ وَ أَهْلِیکُمْ ناراً. و اگر اعتراض کند و با او بستیزد و مانع شود زندگى‏اش تلخ مى‏شود، از این رو پیامبر (ص) بیشتر بر ازدواج با زن دیندار تأکید مى‏کند و مى‏فرماید: «با زن، به خاطر مال، جمال، فامیل و دینش ازدواج مى‏کنند تو فقط با دیندار ازدواج کن.»

در حدیث دیگرى گوید: «هر کس با زنى به خاطر مال و زیبایى‏اش ازدواج کند، از مال و زیبایى او محروم خواهد بود و هر که با زنى به خاطر دیندارى‏اش ازدواج کند، خداوند مال و جمال او را نصیب وى گرداند.»

پیامبر (ص) فرمود: «زنى را به خاطر زیبایى‏اش تزویج نکنید، زیرا شاید زیبایى او باعث هلاکت او شود، و به خاطر مالش تزویج نکنید که شاید باعث سرکشى او گردد، بلکه زن را به خاطر دینش به همسرى بگیرید» و تنها از این جهت بیشتر بر دیانت زن تأکید فرموده است که چنان زنى به دیندارى مرد کمک مى‏کند. اما اگر زن دیندار نباشد خود از دین روگردان است و باعث نابسامانى دین همسر نیز مى‏شود.

2- خوشخویى‏

که خود اصل مهمّى است در کسب فراغت و کمک به دیانت شخص زیرا اگر زن سلیطه و بدزبان و بدخو و ناسپاس باشد، زیانش بیشتر از سودش خواهد بود و تحمّل بد زبانى زنان از موارد امتحان اولیاى خداست. یکى از عربها مى‏گوید: با شش زن ازدواج نکن: زنى که زیاد مى‏نالد زنى که زیاد منّت مى‏گذارد زنى که به مرد دیگرى تمایل پیدا مى‏کند زنى که به هر چیزى خیره مى‏شود آن را مى‏خواهد زنى که زیاد آرایش مى‏کند و زنى که به دیگران دهن کجى مى‏کند و پر حرف است.

    بعضى گفته‏اند: هر گاه زن، زیبا، خوشخوى، چشم و مو سیاه، فراخ چشم، سفید رنگ، دوستدار همسر و به غیر همسر خود بى‏اعتنا باشد، به صورت حور العین است، زیرا خداى تعالى در توصیف زنان بهشت، همین اوصاف را آورده و مى‏فرماید: عُرُباً أَتْراباً«27»، «عروبة» یعنى زنى که عاشق همسر خویش و علاقمند به آمیزش با اوست و تمام لذتش به وسیله او حاصل مى‏شود، و حوراء یعنى سفید (مؤنث است) و حور به معناى سفید (براى مذکر). معناى دیگر «حوراء»، چشمى که بشدّت سفید باشد و مویى که بشدّت سیاه باشد عیناء یعنى زن درشت چشم.

پیامبر (ص) فرمود: «بهترین زنان شما زنى است که هر گاه همسرش به او نگاه کند باعث خوشحالى او شود و هر گاه دستورى دهد، اطاعت کند و اگر به جایى رود پشت سر او خود و مال شوهر را حفظ کند.»«28» البته موقعى که زن دوستدار همسر باشد، شوهر با نگاه کردن به او شادمان مى‏شود.

4- زنى که مهرش سبک باشد،

رسول خدا (ص) فرموده: «بهترین زنان شما زنى است که از همه زیباتر و از همه مهرش کمتر باشد.» پیامبر خدا (ص) براى بعضى از زنان خود ده درهم مهریه قرار داد و نیز وسایل خانه‏اش که یک آسیاى دستى و یک کوزه و بالشى از چرم بود و داخل بالش از لیف خرما پر شده بود براى یکى از زنانش دو پیمانه جو و براى دیگرى دو پیمانه خرما و دو پیمانه آرد سبوس گرفته، ولیمه داد. در صورتى که اگر زیاد بودن مهریّه زنان، یک ارزش بود، پیامبر خدا (ص) پیش از دیگران این کار را کرده بود. در خبر است: «از برکات زن آن است که زود ازدواج کند و زود صاحب فرزند شود و مهرش کم باشد.»

رسول خدا (ص) فرمود: «با برکت‏ترین زنان آن زنى است که کمترین مهریه را داشته باشد.»«31»

مى‏گویم: مهر السّنه پانصد درهم است.

5- زن، اولاد آور باشد.

بنابراین اگر به نازایى معروف است نباید با او ازدواج کرد.

پیامبر (ص) فرمود: «به شما توصیه مى‏کنم با زنان اولاد آور مهربان ازدواج کنید»و اگر همسر نداشته و کسى خبر از عقیم بودنش ندارد باید تندرستى و جوانى‏اش مورد توجّه قرار گیرد، زیرا زن با وجود این دو صفت غالبا اولاد آور است.

6- باکره باشد.

پیامبر (ص) به جابر که با زن غیره باکره ازدواج کرده بود، فرمود: «چرا با زن باکره ازدواج نکردى تا او با تو، و تو با او ملاعبه کنى.»

باکره بودن سه فایده دارد:

اوّل، آن که همسرش را دوست دارد و با او انس مى‏گیرد که این خود در معناى مودّت مؤثر است. پیامبر (ص) فرمود: «با زن مهربان ازدواج کنید» و طبیعت آدمیان بر انس با نخستین کسى که الفت مى‏گیرد سرشته شده است و اما زنى که مردان را آزموده و با حالات مختلف سر و کار داشته است چه بسا به بعضى از اوصافى که مخالف با میل اوست راضى نباشد و باعث خشم شوهر گردد.

دوم، آن است که باعث کمال دوستى مرد نسبت به همسرش مى‏گردد، زیرا طبع مرد از زنى که شخص دیگرى با او تماس گرفته به نحوى متنفّر است و هر وقت این مطلب را به خاطر بیاورد بر طبعش سنگینى مى‏کند و بعضى طبیعتها در این مورد حساسیّت بیشترى دارند.

سوّم، به همسر قبلى دلبستگى ندارد، در صورتى که معمولا علاقه شدید در مورد نخستین دوست صورت مى‏گیرد.

7- زن باید نسیبه، یعنى از خانواده خیر و صلاح باشد،

زیرا چنین خانواده‏اى دختران و پسران خود را با ادب تربیت مى‏کند و اگر خانواده با ادب نباشد نمى‏تواند فرزند را خوب تربیت کند و با ادب بار آورد. از این رو، رسول خدا (ص) فرمود:

 «بپرهیزید از خضراء دمن، پرسیدند: یا رسول الله! خضراء دمن چیست؟ فرمود: زن زیبایى که از رویشگاه (خانواده) بد، باشد.»

8- زن از خویشاوندان نزدیک نباشد،

زیرا که قرابت زیاد باعث کم شدن میل و شهوت مى‏شود. پیامبر (ص) فرمود: «با خویشان نزدیک ازدواج نکنید که فرزند ضعیف و لاغر به دنیا مى‏آید» ناتوانى فرزند به خاطر آن است که خویشاوندى در کم کردن شهوت تأثیر دارد، زیرا شهوت از قوه احساس به وسیله نگاه کردن و تماس گرفتن برانگیخته مى‏شود و احساس نیز به وسیله امر شگفت و تازه تقویت مى‏شود، اما چیزى که مدتى در دیدگاه انسان بوده باعث مى‏شود تا حس آدمى از ادراک کامل آن ناتوان گشته و کمتر تحت تأثیر آن قرار بگیرد و در نتیجه میل و کشش به آن بر انگیخته نشود.

                        راه روشن،فیض کاشانی ، جلد3، ص127 - : 133