از روز حساب‏ چه می دانیم ؟ !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
ساعت ٢:٠۳ ‎ب.ظ روز یکشنبه ۱۱ دی ۱۳٩٠   کلمات کلیدی: از روز حساب‏ چه می دانید ؟ !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

قال الصّادق علیه السّلام: لو لم یکن للحساب مهولة الاّ حیاء العرض على الله تعالى، و فضیحة هتک السّتر على المخفیّات، لحقّ للمرء الاّ یهبط من‏ رءوس الجبال، و لا یأوی عمرانا، و لا یأکل و لا یشرب و لا ینام الاّ عن اضطرار متّصل بالتّلف، و مثل ذلک یفعل من یرى القیامة بأهوالها، و شدائدها قائمة فی کلّ نفس، و یعاین بالقلب الوقوف بین یدی الجبّار، حینئذ یأخذ نفسه بالمحاسبة کانّه إلى عرصاتها مدعوّ، و فی غمراتها مسئول.

حضرت امام صادق علیه السّلام مى‏فرماید که: اگر به سبیل فرض و تقدیر، نبوده باشد از براى حساب روز قیامت، هیچ هول و خوفى غیر خوف عرض کردن افعال و اعمال به جناب احدیّت و رسوائى دریده شدن پرده ستر از روى مخفیّات، جاى آن داشت که آدمى هرگز از سر کوه به زیر نیاید و در معموره جا نکند و چیزى نخورد و نیاشامد، مگر وقت اضطرار و آن‏هم به قدر سدّ رمق. و با آن که غیر رسوائى و هتک ستر، بلاهاى بسیار و عقبات بى‏شمار دارد، که این رسوائى در پیش آنها سهل است و کسانى که عقبات آخرت را به معاینه مى‏دیده‏اند، مثل انبیا و اوصیا، چنانکه حضرت امیر علیه السّلام مى‏فرماید که: «لو کشف الغطاء ما ازددت یقینا»، چنان بوده‏اند که به ادنى لباسى و معاشى، قناعت مى‏کرده‏اند و از سدّ رمق تجاوز نمى‏کرده‏اند و در هر نفس، قیامت را با آن سختیها و هولهاى عظیم مشاهده مى‏کرده‏اند. چنانکه گویا قیامت قائم شده است و خلایق واداشته شده‏اند نزد پروردگار و از گفتار و کردار بد، از اینان حساب مى‏خواهند و از نقیر و قطمیر از ایشان سؤال مى‏کنند.

قال الله تعالى: وَ إِنْ کانَ مِثْقالَ حَبَّةٍ من خَرْدَلٍ أَتَیْنا بِها وَ کَفى‏ بِنا حاسِبِینَ. (انبیاء- 47) چنانکه پروردگار عالم در قرآن مجید مى‏فرماید: ما که خداوند عالم هستیم و راه به کمّیّت و کیفیّت اعمال بندگان، کما هی مى‏بریم و علم به همه داریم و بازخواست همه آنها را از ایشان مى‏کنیم، هر چند به قدر ارزنى باشد و هیچ فعلى و عملى از هر که باشد، خواه قلیل و خواه کثیر نمى‏شود که حساب نشود و به ترازوى‏ عدل سنجیده نشود و مجمل بماند.

و قال بعض الائمّة: حاسبوا أنفسکم قبل ان تحاسبوا، و زنوا أعمالکم قبل ان توزنوا.

و بعضى از ائمّه علیهم السّلام فرموده‏اند که: حساب نفس خود بکنید، پیش از آن که از شما حساب خواهند و بسنجید عملهاى خود را به ترازوى حیا، پیش از آن که دیگران وزن کنند. یعنى: پیش از آن که أسرع الحاسبین حساب اعمال شما کند، خود در دنیا حساب عمل خود کنید و از ارتکاب جرائم و آثام، امتناع کنید و پیش از آن که افعال و اعمال شما در روز قیامت، به میزان عدل سنجیده شود، خود در دنیا به ترازوى حیا و عبودیّت بسنجید و نگذارید که مشتهیات نفس، شما را از آن چه لازمه عبودیّت و بندگى است، منحرف سازد.

قال أبو ذر رضى الله عنه: ذکر الجنّة موت، و ذکر النّار موت فیا عجبا لمن یحیى بین موتین.

ابو ذر رضى الله عنه مى‏فرماید که: یاد بهشت یاد مردن است و یاد دوزخ نیز یاد مردن است، چرا که دخول بهشت و دوزخ، بعد از مردن میسّر است و یاد بهشت و دوزخ، بى یاد مردن ممکن نیست و عجب است که آدمى با وجود این، گمان حیات به خود مى‏برد و از مردن غافل مى‏شود.

روى انّ یحیى بن زکریّا علیه السّلام کان یفکّر فی طول اللّیل فی امر الجنّة و النّار، فیسهر لیلته و لا یأخذه النّوم، ثمّ یقول عند الصّباح: اللّهمّ این المفرّ؟ و این المستقرّ؟ اللّهمّ إلیک.

از حضرت یحیى علیه السّلام مروى است که: آن حضرت در تمام شب بیدار بود و فکر بهشت و دوزخ مى‏کرد و در این فکر، شب را به روز مى‏آورد و چون صبح مى‏شد مى‏گفت: خداوندا، کجا است گریزگاه؟ و کجا است قرارگاه؟ یعنى: خداوندا

نمى‏دانم به کجا گریزم و نمى‏دانم قرارگاه من کجا خواهد بود، بهشت یا دوزخ؟! بعد از آن مى‏گفت: «اللّهم إلیک»، یعنى: خداوندا به سوى تو است گریزگاه، و مفرّى نیست مگر به سوى تو.

                 ترجمه مصباح الشریعة،  شهید ثانی ، ص:511 -  514